Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Kir Bułyczow
‹Jak zostać pisarzem fantastą›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJak zostać pisarzem fantastą
Tytuł oryginalnyКак стать фантастом
Data wydania5 sierpnia 2003
Autor
PrzekładEwa Skórska
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN83-7337-446-9
Format312s. 142×202mm
Cena34,—
Gatuneknon-fiction
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Hołd dla ironisty
[Kir Bułyczow „Jak zostać pisarzem fantastą” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Gdyby w naszym kraju zrobić plebiscyt na pisarza SF, który cieszy się największą sympatią (nie najlepszego czy najpopularniejszego, ale właśnie najbardziej lubianego), nie mam wątpliwości, że Kir Bułyczow powinien znaleźć się co najmniej w czołowej trójce. Przypominamy dziś jego wspomnienia i zapraszamy do obszernego bloku poświęconego kronikarzowi dziwnych przypadków mieszkańców pewnego małego miasteczka.

Konrad Wągrowski

Hołd dla ironisty
[Kir Bułyczow „Jak zostać pisarzem fantastą” - recenzja]

Gdyby w naszym kraju zrobić plebiscyt na pisarza SF, który cieszy się największą sympatią (nie najlepszego czy najpopularniejszego, ale właśnie najbardziej lubianego), nie mam wątpliwości, że Kir Bułyczow powinien znaleźć się co najmniej w czołowej trójce. Przypominamy dziś jego wspomnienia i zapraszamy do obszernego bloku poświęconego kronikarzowi dziwnych przypadków mieszkańców pewnego małego miasteczka.

Kir Bułyczow
‹Jak zostać pisarzem fantastą›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJak zostać pisarzem fantastą
Tytuł oryginalnyКак стать фантастом
Data wydania5 sierpnia 2003
Autor
PrzekładEwa Skórska
Wydawca Prószyński i S-ka
ISBN83-7337-446-9
Format312s. 142×202mm
Cena34,—
Gatuneknon-fiction
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Bez wątpienia zawdzięczał to przede wszystkim przesyconym ciepłą ironią opowiadaniom o mieszkańcach Wielkiego Guslaru, opowiadaniom odmiennym od tego, co zwykle można było znaleźć w fantastyce naukowej, a jednocześnie – ze względu na przewijające się w nich typowe problemy ludzi w socjalistycznym kraju – całkiem bliskim polskiemu czytelnikowi lat 70. i 80. Trudno więc się dziwić, że śmierć Bułyczowa w 2003 roku zmartwiła chyba wszystkich znających jego twórczość.
Oczywiście pisarstwo Bułyczowa nigdy się w Wielkim Guslarze nie zamykało – autor ten tworzył zarówno fantastykę dziecięco-młodzieżową, jak i klasyczne SF. Popularność tej literatury trwa nadal, pomimo zmiany epoki – świadczą o tym liczne wznowienia obecne na naszym rynku. Inna sprawa, że niedawno dane nam było się zapoznać z późniejszą, bardziej gorzką, nieskrępowaną już komunistyczną cenzurą twórczością, umieszczającą bohaterów w postradzieckiej Rosji.
Niedługo przed śmiercią autora dane nam było zapoznać się z pozycją niezwykle ważną i ciekawą dla miłośników twórcy przygód Korneliusza Udałowa i spółki. „Jak zostać pisarzem fantastą” to wbrew pozorom nie poradnik pisarski, ale pamiętnik, opisujący barwne życie Igora Możejki, znanego nam pod literackim pseudonimem. Okazało się, że losy owego ironisty były burzliwe nawet jak na warunki Związku Radzieckiego. Najpierw rzucany wichrami historii w czasach stalinowskiego terroru i II wojny światowej stracił większość rodziny, a i losy ocalałych do lekkich nie należały. Później, po latach, udało mu się wpasować w realia radzieckiego państwa i podróżować po świecie w charakterze tłumacza, widząc dużo więcej niż mógł zobaczyć przeciętny obywatel ZSRR. Pierwszy fakt musiał wpłynąć na ironiczny stosunek do świata (być może jako swego rodzaju reakcja obronna), drugi zdeterminował ogromną pomysłowość autora. A dlaczego fantastyka? Bo, jak podkreśla autor na przestrzeni całej książki, gdy się jest literatem w absurdalnym kraju rządzącym się w absurdalny sposób, stykając się na co dzień z absurdami, po prostu nie ma innego wyboru. „Jak zostać pisarzem fantastą” jest zapisem tych absurdów w sposób bezpośredni (a przy tym barwny i dowcipny), podczas gdy dzieła wcześniejsze nierzadko przemycały je w sposób zawoalowany.
We wstępie do opowiadań guslarskich czytamy między innymi, że „pierwszą wzmiankę o Wielkim Guslarze można znaleźć w Kronice Adriana, który mówi, że potiomkinowski kniaź Gabriel Łagodny przybył i wybił niepokornych mieszkańców osady Guslar”. Zestawienie „łagodności” kniazia z wybiciem mieszkańców jest pewną kwintesencją historii Rosji i sposobu pisania o niej, a ironia zawarta w tym zdaniu świetnie odnosi się do samego Bułyczowa i jego spojrzenia na świat. Trudno chyba o lepsze podsumowanie.
koniec
12 sierpnia 2007

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Coś się dzieje
Joanna Kapica-Curzytek

23 I 2022

„Zostaw świat za sobą” amerykańskiego pisarza to kameralna proza psychologiczna z motywami postapo. Co się wydarzy, gdy konieczność zaufania obcym ludziom to ostatnia rzecz, która pozostała?

więcej »

Gorzka czekolada
Beatrycze Nowicka

22 I 2022

„Piekarnia czarodzieja” Gu Byeong Mo okazała się książką ciekawą i skłaniającą do przemyśleń.

więcej »

PRL w kryminale: Pamflet na środowisko filmowe
Sebastian Chosiński

21 I 2022

Barbara Gordon – jedna z najlepszych autorek peerelowskich „powieści milicyjnych” – była doskonałą obserwatorką. Jak mało które z jej koleżanek bądź kolegów po fachu potrafiła podglądać rzeczywistość. Dlatego jej książki mają tak dobrą podbudowę obyczajową. Nie inaczej jest w „Ćmach”, których bohaterami są artyści z różnych dziedzin: reżyserzy, aktorzy, pisarze, tancerka i scenografka. Obstawiajcie, kto zginie!

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Zobaczyć dinozaura i umrzeć!
— Sebastian Chosiński

Humanizm fantastycznonaukowy
— Sebastian Chosiński

Gdyby to Stalin pierwszy dostał broń jądrową…
— Sebastian Chosiński

Wakacje w gnieździe os
— Sebastian Chosiński

Bułyczow na każdą okazję
— Sebastian Chosiński

Fantastyka różnych prędkości
— Sebastian Chosiński

Wskrzeszanie świata
— Sebastian Chosiński

Sam Ligon to za mało…
— Sebastian Chosiński

Beria, Beria über alles…
— Sebastian Chosiński

Trzęsie się nie tylko ziemia
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.