Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Jacek Dukaj
‹Czarne oceany›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzarne oceany
Data wydania2001
Autor
Wydawca superNOWA
ISBN83-7054-149-6
Format493s. 120×195mm
Cena33,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Kronika zmiany
[Jacek Dukaj „Czarne oceany” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Jacek Dukaj pokazuje – z sukcesem – świat nieliniowy, świat gdzie ważna nie jest zmiana, ale matematyczna pochodna zmiany – przyspieszenie zmian. Świat wiarygodny, gęsty, nasycony szczegółami. Świat, w którym wpływają na siebie częstości pojawiania się morderczych milenarystycznych sekt i przemiany technologiczne w telekomunikacji.

Janusz A. Urbanowicz

Kronika zmiany
[Jacek Dukaj „Czarne oceany” - recenzja]

Jacek Dukaj pokazuje – z sukcesem – świat nieliniowy, świat gdzie ważna nie jest zmiana, ale matematyczna pochodna zmiany – przyspieszenie zmian. Świat wiarygodny, gęsty, nasycony szczegółami. Świat, w którym wpływają na siebie częstości pojawiania się morderczych milenarystycznych sekt i przemiany technologiczne w telekomunikacji.

Jacek Dukaj
‹Czarne oceany›

EKSTRAKT:100%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzarne oceany
Data wydania2001
Autor
Wydawca superNOWA
ISBN83-7054-149-6
Format493s. 120×195mm
Cena33,—
Gatunekfantastyka
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
To najdłużej chyba wyczekiwana książka polskiej fantastyki. Zapowiadana kilka lat, przeszła cztery przemiany treści sugerowane przez wydawcę. W końcu na ostatnim Polconie odbyła się zapowiadana prapremiera. I niżej podpisany był pierwszym (w ogóle) czytelnikiem, który nabył „Czarne oceany”.
Trudno jest o tej książce opowiedzieć, nie zdradzając zbyt wiele ze świata i fabuły; sam autor podkreślał, że konstrukcja świata jest tu elementem intrygi. Nie wchodząc w wielce smakowite szczegóły, powieść traktuje o momencie zmiany. Wielkiej zmiany jakościowej w ziemskiej cywilizacji.
Jest rok około 2060, świat od czasów, jakie znamy, przeszedł co najmniej jeden cykl przekształcenia balance of power. Rzecz dzieje się w Stanach w kręgach kompleksu wojskowo-przemysłowego. Ale nie w naszym tego słowa znaczeniu. Trzonem armii są wojska ekonomiczne chroniące gospodarkę przed wrogimi wpływami. Establishment oddzielił się biologicznie i społecznie od nieprzekształconego genetycznie plebsu nazywanego pogardliwie dzikusami. Większość funkcji państwa podległa prywatyzacji.
W tym świecie jak ryba w wodzie czuje się Nicholas Hunt, polityk i lobbysta. Główną jego chorobą jest zwichnięta kariera. Przypadek wysadził go z siodła w jeździe do sukcesu i gnije teraz jako kierownik dziwacznego, podrzędnego projektu badawczego na pograniczach DARPA i NSA. Kapitalne są sceny obyczajowe, pokazujące Nową Etykietę ówczesnych elit.
I na ten świat wyścigowego kanibalizmu szczurów przychodzi Zmiana. Następna, kolejny cykl społecznych i gospodarczych przemian i przetasowań. Bohaterowie nie są na nią przygotowani, ale są na nią gotowi. Sensem ich życia jest wyczuć wzbierający pod powierzchnią trend. Wyczuć i być gotowym do surfowania po nim, gdy zmieni się w falę. Po to mają implanty naładowane strategicznym softwarem, powiązania z grupami kapitałowymi, latami ćwiczoną bezwzględność.
Jacek Dukaj pokazuje – z sukcesem – świat nieliniowy, świat gdzie ważna nie jest zmiana, ale matematyczna pochodna zmiany – przyspieszenie zmian. Świat wiarygodny, gęsty, nasycony szczegółami. Świat, w którym wpływają na siebie częstości pojawiania się morderczych milenarystycznych sekt i przemiany technologiczne w telekomunikacji.
Najważniejsza książka polskiej SF (nie fantastyki, właśnie SF) od czasu „Fiaska” Lema.
koniec
1 października 2001

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Perły ze skazą: „Najpiękniejsza historia miłosna świata”
Sebastian Chosiński

20 I 2022

Jak po latach patrzymy na literaturę powstającą w Związku Radzieckim, która zalewała księgarnie w czasach Polski Ludowej? Jak na coś, co przeminęło i nie powinno już wrócić. Niesłusznie! Wśród wielu propagandowych, mało wartościowych dzieł publikowano bowiem również prawdziwe perły – nowele, opowiadania i powieści, które do dzisiaj lśnią nadzwyczajnym blaskiem. Jak „Dżamila”, wczesne dzieło Czingiza Ajtmatowa, klasyka prozy kirgiskiej.

więcej »

Mała Esensja: Puste postumenty
Marcin Mroziuk

18 I 2022

W Warszawie jest wprawdzie mnóstwo okazałych monumentów i skromniejszych rzeźb, ale na co dzień mieszkańcy mijają je obojętnie, a co gorsza niewiele wiedzą nawet o tych będących turystycznymi atrakcjami. W „Śledztwie inspektora Mątwy” Małgorzata Strękowska-Zaremba przedstawia zupełnie zwariowaną historię, która uświadamia młodym czytelnikom, ile stolica straciłaby bez pomników Syreny czy Szczęśliwego Psa.

więcej »

Łowcy, zbieracze, wędrowcy
Joanna Kapica-Curzytek

16 I 2022

Koczownicy? W Stanach Zjednoczonych? W dzisiejszych czasach? Jest ich więcej niż sądzimy. I wędrują po kraju z powodów zupełnie innych, niż byśmy sobie wyobrażali. Reportaż „Nomadland” opisuje ich losy, przynosząc także gorzką refleksję o tym, że przewidywalny, bezpieczny świat to miraż.

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Wykład profesora Dukaja
— Eryk Remiezowicz

3 grosze
— Wojciech Gołąbowski

Tegoż twórcy

O tym, czego nie boi się Dukaj
— Mieszko B. Wandowicz

Człowiek przeżywający
— Joanna Kapica-Curzytek

Przeczytaj to jeszcze raz: My nie marzniemy
— Anna Nieznaj

Przeczytaj to jeszcze raz: Dryf
— Beatrycze Nowicka

Nanomagia i chłopięce marzenia
— Beatrycze Nowicka

Wieczność porasta rdzą
— Justyna Lech

Scena za ciasna na Lód
— Karolina „Nem” Cisowska

Człowiek przekraczający
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Luty-marzec 2010
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Daniel Markiewicz, Marcin Mroziuk

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Ramota
— Janusz A. Urbanowicz

Loser fiction
— Janusz A. Urbanowicz

Kryminał czarny jak węgiel
— Eryk Remiezowicz, Janusz A. Urbanowicz

Postludzkość w świętym gaju
— Janusz A. Urbanowicz

Nie ma wody na pustyni
— Janusz A. Urbanowicz

O jedną planetę za daleko
— Janusz A. Urbanowicz

Inna wojna
— Janusz A. Urbanowicz

Si vi pacem, para bellum
— Janusz A. Urbanowicz

Dwie połowy Dukaja
— Wojciech Gołąbowski, Eryk Remiezowicz, Janusz A. Urbanowicz

Zabić powieść
— Janusz A. Urbanowicz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.