Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

‹Harda Horda›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHarda Horda
Data wydania13 marca 2019
Wydawca Sine Qua Non
ISBN978-83-81294-13-3
Format400s. 155×230mm; oprawa twarda
Cena49,99
Gatunekfantastyka, groza / horror
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Przekraczając granice lecz nie limit znaków
[„Harda Horda” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Harda horda” zwraca uwagę przede wszystkim ładnym wydaniem. Zawarte w niej opowiadania poniżej pewnego poziomu nie schodzą, lecz trudno mi wskazać takie, które zapamiętam na dłużej.

Beatrycze Nowicka

Przekraczając granice lecz nie limit znaków
[„Harda Horda” - recenzja]

„Harda horda” zwraca uwagę przede wszystkim ładnym wydaniem. Zawarte w niej opowiadania poniżej pewnego poziomu nie schodzą, lecz trudno mi wskazać takie, które zapamiętam na dłużej.

‹Harda Horda›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHarda Horda
Data wydania13 marca 2019
Wydawca Sine Qua Non
ISBN978-83-81294-13-3
Format400s. 155×230mm; oprawa twarda
Cena49,99
Gatunekfantastyka, groza / horror
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Choć lubię antologie, tak się złożyło, że po „Hardą Hordę” sięgnęłam dopiero teraz. Elegancko wydany tomik (twarda oprawa, ładne i korespondujące z treścią ilustracje) mieści dwanaście opowiadań bardziej i mniej znanych polskich autorek, które stworzyły grupę. Pomysł by stworzyć taki zbiorek uważam za dobry, efekt końcowy na mnie wielkiego wrażenia nie wywarł, choć nie mogę też powiedzieć, bym żałowała czasu poświęconego na lekturę.
Tematem przewodnim miało być przekraczanie granic, choć gdybym o tym nie przeczytała, na podstawie samych tekstów bym się tego nie domyśliła. Podam przykład pozytywny opowiadania z antologii tematycznej – świetne „Robienie hałasu w świecie” Charlesa de Linta napisane do zbioru pt. „Wojownicy” (a w Polsce wydane w „To, co najlepsze w fantasy”). Motyw zadany się pojawia i jest czytelny, jednocześnie nie został ujęty w sposób szablonowy, a sam utwór porusza i ma przesłanie. Nie jest tak, że polskie autorki stroniły od trudniejszych tematów, ale nie wywarły one na mnie takiego wrażenia, jak tekst Kanadyjczyka.
Jeśli chodzi o język opowiadań – jest dobrze, czytelnik nie uświadczy topornych zdań, czy kiczowatego sentymentalizmu. Powiedziałabym, że jakość mieści się w zakresie od „fantastycznej średniej”, po styl zwracający uwagę (utwory Marty Kisiel i Aleksandry Zielińskiej, choć w tym drugim przypadku nie jestem przekonana do wplatania w narrację z punktu widzenia dziecka niektórych nazbyt dorośle brzmiących fraz). Autorkom generalnie dobrze wychodziło też kreowanie nastroju (pod tym względem na uwagę zasługują zwłaszcza „Dróżniczka” Aleksandry Janusz i „Szanowny Panie M” Anny Kańtoch). Warto także docenić różnorodność konwencji.
Istotną wadą była dla mnie swego rodzaju skrótowość tych tekstów i powierzchowność opisu światów (to drugie zwłaszcza w utworach SF). Wydaje mi się (to na podstawie czytywanych przeze mnie sieciowych magazynów), że zmorą polskich współczesnych opowiadań fantastycznych jest fragmentaryczność fabuł. Zamiast zarysować tło, przedstawić postaci, poprowadzić wątek stopniując napięcie i zwieńczyć całość porządnym punktem kulminacyjnym, autorzy wrzucają kilka opisów i retrospekcji, a potem prowadzą akcję, aż nie uznają, że już dość i wtedy kończą. To oczywiście uproszczenie, niestety takie wrażenie odnosiłam czytając większość opowiadań z antologii. Częstym uczuciem towarzyszącym kończeniu lektury danego opowiadania było „ale co dalej?” albo „ale co z tego?” albo poczucie „zawieszenia wydarzeń” jeśli nie w całkowitej próżni, to wśród dryfujących we mgle kawałków. Rozumiem, że z uwagi na liczbę autorek utwory nie mogły być długie, jednak niektórym pisarzom udaje się w krótkiej formie stworzyć wrażenie bardziej kompletnego obrazu świata. Do tego dochodzi jeszcze moda na stosowanie poszatkowanej chronologii, co nie ułatwia kreowania spójnego uniwersum, tworzenia przekonujących postaci i logicznej „podbudowy” ich działań. Zakończenia części opowiadań wydały mi się pośpieszne, w dwóch przypadkach czekałam aż postać zdobędzie się na jakieś błyskotliwe rozwiązanie problemu i się nie doczekałam.
Najbardziej do gustu przypadły mi utwory Anny Kańtoch i Anety Jadowskiej. Ten pierwszy jest elegancki, wyróżnia się klimatem retro i wiarygodnym portretem psychologicznym narratorki (tylko ten leśny fiołek kwitnący latem w Egipcie może i sprawdza się jako element gry słów, ale pasuje do scenerii jak przysłowiowy kwiatek do kożucha). Z kolei humorystyczną i lekką „Zieloną zemstę” czyta się całkiem przyjemnie, jest to także jedno z opowiadań o tradycyjnie skonstruowanej fabule.
Na upalne letnie popołudnia „Harda Horda” nadaje się dobrze, choć raczej żadnego z opowiadań nie zapamiętam na długo. Samą inicjatywę pochwalam, niestety po szeroko zakrojonej akcji reklamowej promującej „Hardą Hordę”, wydawnictwo wyświadczyło autorkom niedźwiedzią przysługę, publikując tom kolejny, który można kupić tylko od wydawnictwa albo na rynku wtórnym i to w dodatku za zniechęcająco wysoką cenę1).
koniec
23 czerwca 2021
1) Z informacji wynika, że w „Hardych baśniach” już ilustracji nie ma, wychodzi więc ponad 70 zł (tak naprawdę do tego doliczyć należałoby jeszcze koszty przesyłki) za wydanie w twardej oprawie – dla porównania, cena czytanej przeze mnie w tym roku twardookładkowej „Księgi magii”, o dwieście stron dłuższej, zawierającej więcej opowiadań i „nazwisk” wynosi złotych czterdzieści parę.

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

PRL w kryminale: Pamflet na środowisko filmowe
Sebastian Chosiński

21 I 2022

Barbara Gordon – jedna z najlepszych autorek peerelowskich „powieści milicyjnych” – była doskonałą obserwatorką. Jak mało które z jej koleżanek bądź kolegów po fachu potrafiła podglądać rzeczywistość. Dlatego jej książki mają tak dobrą podbudowę obyczajową. Nie inaczej jest w „Ćmach”, których bohaterami są artyści z różnych dziedzin: reżyserzy, aktorzy, pisarze, tancerka i scenografka. Obstawiajcie, kto zginie!

więcej »

Perły ze skazą: „Najpiękniejsza historia miłosna świata”
Sebastian Chosiński

20 I 2022

Jak po latach patrzymy na literaturę powstającą w Związku Radzieckim, która zalewała księgarnie w czasach Polski Ludowej? Jak na coś, co przeminęło i nie powinno już wrócić. Niesłusznie! Wśród wielu propagandowych, mało wartościowych dzieł publikowano bowiem również prawdziwe perły – nowele, opowiadania i powieści, które do dzisiaj lśnią nadzwyczajnym blaskiem. Jak „Dżamila”, wczesne dzieło Czingiza Ajtmatowa, klasyka prozy kirgiskiej.

więcej »

Mała Esensja: Puste postumenty
Marcin Mroziuk

18 I 2022

W Warszawie jest wprawdzie mnóstwo okazałych monumentów i skromniejszych rzeźb, ale na co dzień mieszkańcy mijają je obojętnie, a co gorsza niewiele wiedzą nawet o tych będących turystycznymi atrakcjami. W „Śledztwie inspektora Mątwy” Małgorzata Strękowska-Zaremba przedstawia zupełnie zwariowaną historię, która uświadamia młodym czytelnikom, ile stolica straciłaby bez pomników Syreny czy Szczęśliwego Psa.

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Bukiet z dzikich roślin
— Zofia Marduła

Tegoż autora

Kosiarz wyłącznie na okładce
— Beatrycze Nowicka

Bitwy nieoczywiste
— Beatrycze Nowicka

Morderstwa z tego i nie z tego świata
— Beatrycze Nowicka

Z tarczą
— Beatrycze Nowicka

Rodzinna sielanka
— Beatrycze Nowicka

Wiła wianki i to by było na tyle
— Beatrycze Nowicka

Supernowej nie zaobserwowano
— Beatrycze Nowicka

Sen o słodkiej Francji
— Beatrycze Nowicka

Spektaklu akt drugi
— Beatrycze Nowicka

Jawnobójstwo deklinacji
— Beatrycze Nowicka

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.