Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 25 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Suzanne Collins
‹Ballada ptaków i węży›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBallada ptaków i węży
Tytuł oryginalnyThe Ballad of Songbirds and Snakes
Data wydania17 czerwca 2020
Autor
PrzekładMałgorzata Hesko-Kołodzińska, Piotr Budkiewicz
Wydawca Media Rodzina
CyklIgrzyska śmierci
ISBN978-83-8008-758-3
Format544s. 135×205mm
Cena49,90
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Igrzyska po drugiej stronie barykady
[Suzanne Collins „Ballada ptaków i węży” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Wieść o tym, że prequel Igrzysk Śmierci będzie przedstawiać właśnie losy prezydenta Snowa, wzbudziła u fanów serii mieszane uczucia. Uczynienie tej postaci głównym bohaterem powieści wiązało się z pewnym ryzykiem, jednak tworząc „Balladę ptaków i węży” Suzanne Collins sprostała wyzwaniu.

Dominika Cirocka

Igrzyska po drugiej stronie barykady
[Suzanne Collins „Ballada ptaków i węży” - recenzja]

Wieść o tym, że prequel Igrzysk Śmierci będzie przedstawiać właśnie losy prezydenta Snowa, wzbudziła u fanów serii mieszane uczucia. Uczynienie tej postaci głównym bohaterem powieści wiązało się z pewnym ryzykiem, jednak tworząc „Balladę ptaków i węży” Suzanne Collins sprostała wyzwaniu.

Suzanne Collins
‹Ballada ptaków i węży›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułBallada ptaków i węży
Tytuł oryginalnyThe Ballad of Songbirds and Snakes
Data wydania17 czerwca 2020
Autor
PrzekładMałgorzata Hesko-Kołodzińska, Piotr Budkiewicz
Wydawca Media Rodzina
CyklIgrzyska śmierci
ISBN978-83-8008-758-3
Format544s. 135×205mm
Cena49,90
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Powieści wchodzące w skład cyklu „Igrzyska Śmierci” stały się bez wątpienia jednymi z najbardziej rozpoznawalnych pozycji literatury młodzieżowej ostatnich lat. Fani od dawna zastanawiali się, czy bestsellerowa trylogia doczeka się jakiejkolwiek kontynuacji, a także uparcie próbowali dociec, jakiego wątku mogłaby ona dotyczyć. Odnoszę jednak wrażenie, że postać despotycznego i okrutnego prezydenta Panem nie należała do faworytów. Tymczasem to właśnie on stał się bohaterem długo wyczekiwanej „Ballady ptaków i węży” i, jak można się było spodziewać, wywołało to u czytelników spore emocje.
Nastoletni, stojący u progu dorosłości Coriolanus Snow, uczeń elitarnej Akademii, ma w sobie tyle determinacji, że mógłby obdarować nią co najmniej kilku dorosłych. Przekonany o własnej wyjątkowości sprytny młodzieniec bez względu na okoliczności robi wszystko, aby nazwisko jego rodu odzyskało dawną świetność. Jednak, choć teoretycznie wywodzi się z wyższych sfer, podobnie jak inni mieszkańcy powojennego Kapitolu musi zmagać się z wszechobecną biedą i niepewnością.
Szansą na poprawienie kiepskiej sytuacji chłopaka oraz jego rodziny – zaradnej siostry Tigris i dotkniętej demencją babki – okazuje się przyjęcie roli mentora podczas dziesiątych Głodowych Igrzysk. Choć pomysł powierzenia tego zadania uczniom budzi spore wątpliwości wśród Kapitolińczyków, Coriolanus podchodzi do wyzwania bardzo pragmatycznie, nie pozwalając sobie na uleganie zbędnym emocjom. Doskonale zdaje sobie sprawę, że wyróżnienie się spośród innych może zapewnić mu możliwość kontynuowania nauki na studiach oraz ochronić jego najbliższych przed bankructwem. Wierzy w to, że tylko zimna, wyrachowana kalkulacja pomoże mu osiągnąć sukces. Marzy, aby przydzielono mu silnego fizycznie chłopaka, pochodzącego z jednego z lepiej rozwiniętych dystryktów, lecz jego trybutką zostaje biedna dziewczyna z dwunastki – charyzmatyczna i barwna Lucy Gray. Coriolanus nie poddaje się jednak. Postanawia wykorzystać jej talent i wyjątkowy charakter, aby dać sobie i swojej podopiecznej nadzieję na zwycięstwo.
Decydując się na to, aby przedstawić czytelnikom właśnie młodzieńcze losy przyszłego, despotycznego prezydenta Panem, Suzanne Collins podjęła spore ryzyko. Muszę przyznać, że sama absolutnie nie spodziewałam się takiego obrotu spraw i początkowo nie byłam zachwycona jej wyborem. Szybko jednak przekonałam się, że był to zabieg dokładnie przemyślany i zamierzony. Warstwa psychologiczna stanowi bowiem moim zdaniem zdecydowanie najmocniejszą stronę „Ballady ptaków i węży”. Nie chodzi tu zresztą wyłącznie o samego Snowa, którego kreacja naprawdę robi wrażenie, ale także o tajemniczą Lucy czy Sejanusa.
Kolejnym bardzo ciekawym aspektem powieści jest przedstawienie powojennej rzeczywistości w stolicy Panem oraz sposobu, w jaki ewoluowały Igrzyska Śmierci, a także stosunek samych Kapitolińczyków do całego widowiska. Autorce można pogratulować skrupulatności i pomysłowości, z jaką połączyła wątki pojawiające się wcześniej w trylogii z treścią prequela, powstającego przecież ponad dziesięć lat później. Dla fanów odkrywanie tych powiązań i czytelniczych „smaczków” to nie lada gratka.
Muszę przyznać, że na ogół nie jestem miłośniczką kontynuacji jakichkolwiek popularnych serii książkowych pojawiających się po latach. Mam poczucie, że zwykle nie udaje się ich twórcom zachować dawnego poziomu czy też przywołać wytworzonej wcześniej atmosfery, która tak przyciągała czytelników. W przypadku „Ballady ptaków i węży” jest jednak zupełnie inaczej. Lektura nie tylko mnie nie zawiodła, ale wręcz pozytywnie zaskoczyła. I choć jest to oczywiście powieść nieco inna pod względem klimatu i konstrukcji fabularnej niż „Igrzyska Śmierci”, to jednak przeczytałam ją z dużą przyjemnością i zaangażowaniem.
koniec
9 sierpnia 2020

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Perły ze skazą: Sąd – sądem, ale sprawiedliwość…
Sebastian Chosiński

25 I 2022

Gdy odchodzi stary świat i rodzi się nowy, zawsze dochodzi do konfliktów – niekiedy politycznych, niekiedy etycznych. W „Sądzie” Władimira Tiendriakowa – niewielkiej powieści, którą można uznać za majstersztyk prozy psychologicznej – oba te aspekty wzajemnie się przenikają. I z tego powodu ze zdwojoną siłą uderzają w kręgosłup moralny starego myśliwego Siemiona Tietierina.

więcej »

Mała Esensja: Wszystkie bziki Julka
Marcin Mroziuk

24 I 2022

W „Moim bracie czarodzieju” młodzi czytelnicy mogą poznać Juliana Tuwima od dość nietypowej strony. Nie dość bowiem, że Anna Czerwińska-Rydel skupiła się tutaj na przedstawieniu dzieciństwa przyszłego poety, to na dodatek narratorką uczyniła jego młodszą siostrę Irenę.

więcej »

Coś się dzieje
Joanna Kapica-Curzytek

23 I 2022

„Zostaw świat za sobą” amerykańskiego pisarza to kameralna proza psychologiczna z motywami postapo. Co się wydarzy, gdy konieczność zaufania obcym ludziom to ostatnia rzecz, która pozostała?

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Bohaterowie ponad światem
— Miłosz Cybowski

Esensja czyta: Luty 2012
— Jędrzej Burszta, Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Mikrokosmos
— Dominika Cirocka

Kalejdoskop zdarzeń
— Dominika Cirocka

Gniew ojca, miłość matki
— Dominika Cirocka

Wybawca lekki jak piórko
— Dominika Cirocka

Złe miejsce do życia
— Dominika Cirocka

Cena zwycięstwa
— Dominika Cirocka

Kryminalne dwa w jednym
— Dominika Cirocka

Amerykański sen
— Dominika Cirocka

Chichot losu
— Dominika Cirocka

Cztery razy Oliver Sacks
— Dominika Cirocka, Miłosz Cybowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.