Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Olga Tokarczuk
‹Opowiadania bizarne›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOpowiadania bizarne
Data wydania18 kwietnia 2018
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN978-83-08-06498-6
Format256s. 130×205mm; oprawa twarda
Cena38,—
Gatunekfantastyka, mainstream, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Szwy rzeczywistości
[Olga Tokarczuk „Opowiadania bizarne” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Opowiadania bizarne” Olgi Tokarczuk są zbiorem krótkich tekstów zróżnicowanych pod względem klimatu, tematyki, a nawet ciężaru gatunkowego. Łączy je jednak unikatowe spojrzenie autorki na rzeczywistość i towarzyszące czytelnikowi podczas lektury wrażenie… bizarności.

Dawid Kantor

Szwy rzeczywistości
[Olga Tokarczuk „Opowiadania bizarne” - recenzja]

„Opowiadania bizarne” Olgi Tokarczuk są zbiorem krótkich tekstów zróżnicowanych pod względem klimatu, tematyki, a nawet ciężaru gatunkowego. Łączy je jednak unikatowe spojrzenie autorki na rzeczywistość i towarzyszące czytelnikowi podczas lektury wrażenie… bizarności.

Olga Tokarczuk
‹Opowiadania bizarne›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułOpowiadania bizarne
Data wydania18 kwietnia 2018
Autor
Wydawca Wydawnictwo Literackie
ISBN978-83-08-06498-6
Format256s. 130×205mm; oprawa twarda
Cena38,—
Gatunekfantastyka, mainstream, obyczajowa
WWW
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Dziwność, kontrowersja, niezwykłość – to właśnie ich odczucie eksploruje w swoim tomie opowiadań polska noblistka, jednocześnie nie trzymając się z góry narzuconych ram gatunkowych. Wydestylowanie tak ulotnego wrażenia, nawet w różnych odcieniach, na przestrzeni zupełnie odmiennych tekstów wydaje się niełatwe i w istocie przynosi nieraz nieoczekiwane efekty.
Opowiadaniem, które najmocniej zapadło mi w pamięć, okazała się nowela „Zielone dzieci” czyli wyciąg z dziennika angielskiego lekarza podróżującego w orszaku królewskim Jana Kazimierza. W szlacheckiej posiadłości ukrytej pośród wołyńskiej puszczy, medyk jest świadkiem niecodziennego spotkania z dwójką dzieci, które reprezentują pierwotną, dziką ale i blednącą siłę, ukrytą w naturze. Kronikarska perspektywa naukowca przydaje opowiadaniu przejrzystości i wzmacnia wrażenie zetknięcia z czymś obcym, pozostawiając jednocześnie posmak pierwotnych słowiańskich legend, kryjący się choćby w opowiadaniach o szeptuchach czy płanetnikach. Równie dobre wrażenie pozostawiła lektura „Transfugium”, traktującego o społecznych implikacjach technologii pozwalającej całkowicie zespolić się z przyrodą. Mimo, iż tematycznie nowelę można uznać za science fiction, to Tokarczuk zupełnie nie porusza aspektów naukowych swojego pomysłu. Wyraźnie fascynuje ją to co mogłoby popchnąć ludzi do tak radykalnego kroku i jakie wzbudzałoby uczucia w ich otoczeniu. W podobnym tonie utrzymana jest też „Wizyta”, która zaskakująco łączy wątek fantastyczny z klimatem sąsiedzkich odwiedzin. Odświeżająca była dla mnie perspektywa starszego człowieka w „Szwach” i jego percepcji rzeczywistości wynikającej z początków otępienia. Warte lektury są krótkie i trącące groteską opowiadania: „Pasażer”, oryginalne „Przetwory” oraz prowadząca do niepokojących wniosków „Prawdziwa historia”. Ciekawa koncepcyjnie „Góra Wszystkich Świętych” zgrabnie łączy psychologię i klonowanie z wątkami religijnymi, a jednocześnie prezentuje subtelnie historie bohaterów. Największy problem mam z oceną ostatniego opowiadania w zbiorku pt. „Kalendarz ludzkich świąt”, w którym autorka prezentuje oszczędną, ale i frapującą wizję postapokaliptycznego świata całkowicie pozbawionego plastiku, pożartego przez bakterie stworzone do oczyszczenia mórz. Z jednej strony przyszłość została zarysowana przez Tokarczuk w sposób wyważony, czytelnik większości problemów targających przedstawionym światem musi dopatrzeć się w kontekstach, szukać ich gdzieś pomiędzy fabułą i wypada to znakomicie. Z drugiej, główny religijny wątek opowiadania został przedstawiony zdecydowanie zbyt bezpośrednio i jednoznacznie – nie ma wątpliwości co do interpretacji, ani miejsca na własne wnioski.
Obserwowana przeze mnie w poszczególnych tekstach tomiku bizarność, przejawiała się nie w prezentowanej tematyce, a raczej unikalnym sposobie opisywania rzeczywistości. Tokarczuk dostrzega drobne fragmenty świata jak tusz w długopisie, słoiki z przetworami, zwiewne momenty spotkań – w tych drobnych punktach rozpruwa utkaną materię realności i obserwuje jak wpłynie to na jej całość. Wspólnym mianownikiem nowel jest nie tylko eksploracja odczucia rzeczonej w tytule niezwykłości, ale i wracające wciąż tematy toksycznego i nierozerwalnego związku człowieka z naturą, fałszu w międzyludzkich relacjach, poszukiwania prawdy o sobie. Polska noblistka podchodzi do tych tematów z odpowiednim wyczuciem, spoglądając na nie z nieoczywistych stron, a znakomity stylistyczny poziom i umiejętność kreowania klimatu sprawiają, że po „Opowiadania bizarne” warto sięgnąć.
koniec
5 czerwca 2020

Komentarze

08 VI 2020   10:55:06

W końcu jakaś recenzja twórczości Pani Tokarczuk, która wzbudziła u mnie chęć sięgnięcia po książkę. Szacun dla autora.

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Mała Esensja: Puste postumenty
Marcin Mroziuk

18 I 2022

W Warszawie jest wprawdzie mnóstwo okazałych monumentów i skromniejszych rzeźb, ale na co dzień mieszkańcy mijają je obojętnie, a co gorsza niewiele wiedzą nawet o tych będących turystycznymi atrakcjami. W „Śledztwie inspektora Mątwy” Małgorzata Strękowska-Zaremba przedstawia zupełnie zwariowaną historię, która uświadamia młodym czytelnikom, ile stolica straciłaby bez pomników Syreny czy Szczęśliwego Psa.

więcej »

Łowcy, zbieracze, wędrowcy
Joanna Kapica-Curzytek

16 I 2022

Koczownicy? W Stanach Zjednoczonych? W dzisiejszych czasach? Jest ich więcej niż sądzimy. I wędrują po kraju z powodów zupełnie innych, niż byśmy sobie wyobrażali. Reportaż „Nomadland” opisuje ich losy, przynosząc także gorzką refleksję o tym, że przewidywalny, bezpieczny świat to miraż.

więcej »

Ten okrutny XX wiek: Wygrane i przegrane bitwy
Miłosz Cybowski

15 I 2022

W drugiej części „Czasu Hitlera” Frank McDonough bierze się za obfitujący w wydarzenia okres, jakim były lata 1940-45. Choć na temat II wojny światowej napisano już wiele, autor prezentuje nieco świeżego spojrzenia na to burzliwe pięciolecie. Książkę czyta się dobrze, ale niekiedy można odnieść wrażenie, że całość stanowi zwykły zapis historii tego konfliktu.

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Echa w pamięci
— Beatrycze Nowicka

Dziwny jest ten świat
— Marcin Mroziuk

Tegoż twórcy

Brulion podróżny
— Beatrycze Nowicka

Stale płynne
— Beatrycze Nowicka

Światło nauki, światło mistyczne, nędza istnienia
— Anna Nieznaj

Zbawienie przyjdzie przez grzech
— Katarzyna Kantner

Znudziła mi żółwia
— Daniel Markiewicz

Esensja czyta: Styczeń 2010
— Anna Kańtoch, Paweł Laudański, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Grudzień 2009
— Jędrzej Burszta, Jakub Gałka, Anna Kańtoch, Marcin T.P. Łuczyński, Daniel Markiewicz, Beatrycze Nowicka, Monika Twardowska-Wągrowska, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Czas młynka Misi
— Agnieszka Szady

Sensu stricto, sensu largo czy bez sensu?
— Paweł Sasko

Głębie i tajemnice
— Maciej Popis

Tegoż autora

Chińskie sztuczne ognie
— Dawid Kantor

Czas czytelnika w rękach czytelnika
— Dawid Kantor

Pierwiastek żeński
— Dawid Kantor

Po Westeros i okolicach
— Dawid Kantor

Przed lodem i ogniem
— Dawid Kantor

To czego nie można odtworzyć
— Dawid Kantor

Druga szansa na pierwsze wrażenie
— Dawid Kantor

O jeden wymiar za daleko
— Dawid Kantor

Impresja wampiryczna
— Dawid Kantor

Dzieci w kosmicznej mgle
— Dawid Kantor

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.