Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 26 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Tomasz Piątek
‹Przypadek Justyny›

EKSTRAKT:30%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzypadek Justyny
Data wydania1 września 2004
Autor
Wydawca Czarne
ISBN83-89755-06-8
Format148s. 125×195mm
Cena26,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Przypadek książki nieprzyjemnej
[Tomasz Piątek „Przypadek Justyny” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Po przeczytaniu „Przypadku Justyny” Tomasza Piątka można wpaść w zachwyt i twierdzić, że oto przeczytało się książkę tak nieprzyjemną, że aż przyjemną. Można również czuć obrzydzenie i wielką niechęć do lektury, nie uszlachetnioną żadnym wielkim uczuciem. Okazałem się być tym drugim przypadkiem.

Maciej Popis

Przypadek książki nieprzyjemnej
[Tomasz Piątek „Przypadek Justyny” - recenzja]

Po przeczytaniu „Przypadku Justyny” Tomasza Piątka można wpaść w zachwyt i twierdzić, że oto przeczytało się książkę tak nieprzyjemną, że aż przyjemną. Można również czuć obrzydzenie i wielką niechęć do lektury, nie uszlachetnioną żadnym wielkim uczuciem. Okazałem się być tym drugim przypadkiem.

Tomasz Piątek
‹Przypadek Justyny›

EKSTRAKT:30%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułPrzypadek Justyny
Data wydania1 września 2004
Autor
Wydawca Czarne
ISBN83-89755-06-8
Format148s. 125×195mm
Cena26,—
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
„Przypadek Justyny” Tomasza Piątka wygląda z pozoru niewinnie. Książeczka jest nie za długa, opis z tyłu dość obszerny, trochę intrygujący. Ma to być historia kryminalna, taka, której nie powstydziłby się autor „Z archiwum X”. Gdyby tylko bohaterami byli agenci FBI. Ale nie są. Zamiast nich dochodzenie w sprawach tajemniczych śmierci będzie próbował prowadzić Andrzej Jacyna, najsłynniejszy polski psycholog. Jest on równocześnie narratorem, dzięki czemu dostanie szansę do częstego wspominania swojej przeszłości. Liczne retrospekcje wymagać będą jednak nie lada cierpliwości.
Jak już napisałem na wstępie, książka sprawia wrażenie dość niewinnej. Ale tylko do momentu przeczytania pierwszych zdań w niej zawartych. Brzmią one tak:
No i kurwa jebaniuteńka, w najlepszym momencie zadzwonił telefon.
– Andrzejku – powiedziało coś – mam do ciebie małą sprawę.
– Nie teraz!!! – ryknąłem, jak to ja. – Oglądam jak mała uchatka kalifornijska roztrzaskuje się o skały.
– Miotana przez fale?
– Oczywiście, że miotana.
– A możesz się na chwilę oderwać?
Słodko, prawda? Nie muszę więc już chyba pisać, że wulgarny i dosadny język będzie w tej powieści na porządku dziennym. Ale warto napisać dlaczego tak jest. Otóż Andrzej Jacyna jest autorem psychologicznej teorii anempatii, czyli programowego braku emocji. I całym swoim jestestwem stara się nas przekonać, że on jest właśnie taki archetypicznie anempatyczny. Powinno to oznaczać nie tylko brak sympatii czy jakichkolwiek uczuć pozytywnych, ale również brak uczuć negatywnych. U Jacyny problem jest z tym, że można mu przypisać te drugie. Zachowuje się bardzo wyniośle i gardzi innymi ludźmi, fascynują go wyraźnie osoby z jakąś skazą na życiorysie. Zauważalne są też pokłady nienawiści do świata, nie w pełni sprecyzowane pragnienie zemsty oraz odczuwanie przez niego przyjemności czerpanej z sadyzmu. Tylko czy tak powinien się zachowywać archetyp anempatii? Dlaczego musi być gburem, cynikiem, inteligentem z kompleksem wyższości? Już chyba bardziej wolałbym stuprocentowego introwertyka zawładniętego jakąś dziwną pasją. Może by tyle nie przeklinał.
Lwią część fabuły stanowią liczne retrospekcje, głównie z peerelowskiego dzieciństwa bohatera (sama historyjka kryminalna zajmuje może jedną trzecią książki i jest potraktowana jako typowy pretekst). Zdarzają się w nich smaczki jak i rzeczy bardzo obleśne. Na przykład zajmujące około dziesięć stron fantastyczne opowiadania z pornograficznego magazynu. Odniosłem wrażenie, że niektóre z tych wstawek mogły już leżeć w szufladzie autora, a ponieważ powieść jakąś objętość musi mieć, nadarzyła się doskonała okazja do ich wykorzystania. Fragmenty te są bowiem czasami bardzo pretensjonalne.
Oczywiście autorowi nie chodzi tylko o pokazanie pewnej specyficznej postawy społecznej (tzn. antyspołecznej). Jest w tej powieści również próba zdefiniowania i przedstawienia konfliktów między Dobrem i Złem, Miłością i Nienawiścią, Śmiercią i Życiem. Niewiele jest rzeczy powiedzianych wprost i niedopowiedzenia mogłyby dać wiele satysfakcji z lektury, gdyby nie główny bohater. Jacyna jest naprawdę paskudny, trudno go lubić i całą swoją osobowością psuje odbiór powieści. Dla mnie dojście do jakiś wniosków i refleksji przebiegało w męczarniach. Czy rzeczywiście tak musi być?
Może właśnie dlatego w recenzjach „Przypadku Justyny” często pojawiają się stwierdzenia, że książka jest tak nieprzyjemna, że aż przyjemna. Na okładce jest zresztą napisane, iż „paradoksalnie, zadaje coś w rodzaju intelektualnej rozkoszy i bólu”. Przyznam, że kiedy rozmawia się o uczuciach, emocjach, wrażeniach, gustach, logikę rzeczywiście można odstawić na boczne tory. Jednak kiedy lektura jest obleśna, wstrętna, przyprawia o obrzydzenie i po prostu nieprzyjemna, to ona naprawdę taka jest i nie ma co się doszukiwać w tym objawów wielkości ani piękna. Stąd „Przypadku Justyny” nie polecam. Chyba, że lubicie uczucie obcowania z czymś wyjątkowo nieprzyjemnym lub macie w sobie ogromne pokłady sado-masochizmu.
koniec
22 grudnia 2005

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Syndrom gotującej się żaby
Marcin Knyszyński

25 VI 2022

„Może pora z tym skończyć”, debiutancka powieść kanadyjskiego pisarza Iana Reida, jest thrillerem psychologicznym, książką-zagadką, opowieścią grozy i naprawdę świetnie napisaną, emocjonującą fabułą. Jest jednocześnie powieścią dosłownie budzącą niepokój i uczucie niesamowitości oraz wpędzającą w dość poważny dyskomfort.

więcej »

PRL w kryminale: Trup w TIR-ze
Sebastian Chosiński

24 VI 2022

Przyzwyczailiśmy się już do tego, że wielu autorów peerelowskich kryminałów publikowanych przez wydawnictwo Wielki Sen nosi nazwiska, które nic nam dzisiaj nie mówią. Nie zrobili bowiem kariery pisarskiej, niektórzy pewnie nie byli nawet zawodowymi literatami. Jak Jerzy Norman, którego opowiadanie „Jutro jedziemy na południe” zostało przypomniane w ubiegłym roku, po półwieczu od publikacji na łamach regionalnego tygodnika.

więcej »

Dokonywanie wyboru
Joanna Kapica-Curzytek

23 VI 2022

Idea powieści „Czerwona pigułka” prowokuje i budzi intelektualny niepokój. Ale od strony literackiej nie jest to najlepszy utwór, który wyszedł spod pióra Hariego Kunzru.

więcej »

Polecamy

Seksapokalipsa

W podziemnym kręgu:

Seksapokalipsa
— Marcin Knyszyński

Odwieczna dialektyka
— Marcin Knyszyński

Rzeczy, które robisz w piekle, będąc martwym
— Marcin Knyszyński

Bulwar Zachodzącego Słońca 2
— Marcin Knyszyński

Borat Dzong-Un z pasem szahida
— Marcin Knyszyński

Rozkład i rozkładówka
— Marcin Knyszyński

Nowoczesny mit
— Marcin Knyszyński

Horror rzeczywistości
— Marcin Knyszyński

Osaczona
— Marcin Knyszyński

Pan życia i śmierci
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Krótko o książkach: Odyseja donikąd
— Jarosław Loretz

Chłopiec i jego ojciec
— Eryk Remiezowicz

Kopnięty kwadrat
— Tadeusz A. Olszański

Między żmiją a szczurem
— Eryk Remiezowicz

Świat wykrzywiony w szaleństwie
— Eryk Remiezowicz

Tegoż autora

Nie ma zmartwienia
— Maciej Popis

A zatem jesteś Śmiercią…
— Maciej Popis

Afera gruntowa
— Jakub Gałka, Maciej Popis

Trupi posmak pocałunku
— Maciej Popis

Dziewiętnastowieczna rewolucja komputerowa
— Maciej Popis

Kulturalne odśnieżanie
— Maciej Popis

Do 99 razy sztuka
— Maciej Popis

Panaceum na Rzeczpospolitą
— Maciej Popis

Zabawa w policjanta i mordercę
— Maciej Popis

Głębie i tajemnice
— Maciej Popis

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.