Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 27 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Georges Simenon
‹Maigret i wyższe sfery›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMaigret i wyższe sfery
Tytuł oryginalnyMaigret et les Vieillards
Data wydania30 listopada 2018
Autor
Wydawca C&T
CyklKomisarz Maigret
ISBN978-83-7470-377-2
Format128s.
Cena19,—
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Paryski słoń w składzie porcelany
[Georges Simenon „Maigret i wyższe sfery” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pochodzący z biednej, mieszkającej na wsi rodziny, Jules Maigret dorastał w cieniu arystokratycznego rodu Saint-Fiacre, dla którego przez kilkadziesiąt lat pracował jako zarządca dóbr jego ojciec. Nic więc dziwnego, że przyszły komisarz nabawił się kompleksu książąt, baronów i innych. Dlatego gdy przychodzi mu – jak w powieści „Maigret i wyższe sfery” – prowadzić śledztwo w sprawie zabójstwa pewnego hrabiego, czuje się wyjątkowo nieswojo.

Sebastian Chosiński

Paryski słoń w składzie porcelany
[Georges Simenon „Maigret i wyższe sfery” - recenzja]

Pochodzący z biednej, mieszkającej na wsi rodziny, Jules Maigret dorastał w cieniu arystokratycznego rodu Saint-Fiacre, dla którego przez kilkadziesiąt lat pracował jako zarządca dóbr jego ojciec. Nic więc dziwnego, że przyszły komisarz nabawił się kompleksu książąt, baronów i innych. Dlatego gdy przychodzi mu – jak w powieści „Maigret i wyższe sfery” – prowadzić śledztwo w sprawie zabójstwa pewnego hrabiego, czuje się wyjątkowo nieswojo.

Georges Simenon
‹Maigret i wyższe sfery›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułMaigret i wyższe sfery
Tytuł oryginalnyMaigret et les Vieillards
Data wydania30 listopada 2018
Autor
Wydawca C&T
CyklKomisarz Maigret
ISBN978-83-7470-377-2
Format128s.
Cena19,—
Gatunekkryminał / sensacja / thriller
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Już sam powrót w rodzinne strony i spotkanie ze starą hrabiną Saint-Fiacre (co Georges Simenon opisał w powieści „Sprawa Saint-Fiacre” z 1932 roku) były dla komisarza przeżyciem niełatwym. Nie dlatego, że wstydził się swoich korzeni, biednego ojca, który przez całe życie musiał pracować dla innych, ale z tego powodu, że nie rozumiał świata arystokratów, czuł się w nim źle i poruszał z gracją słonia w składzie porcelany. Gdy więc trzydzieści lat później zlecono mu śledztwo w sprawie zabójstwa hrabiego Armanda de Saint-Hilaire – cenionego niegdyś dyplomaty, francuskiego ambasadora w Stanach Zjednoczonych i Kubie – nie wykazał entuzjazmu i był pełen obaw, czy zdoła w miarę szybko odnaleźć sprawcę. Miał przecież świadomość, że osoby z takiego towarzystwa niechętnie zdradzają tajemnice i mówią o sobie rzeczy, które mogłyby zaszkodzić ich reputacji. Taka klasowa – w znaczeniu społecznym – solidarność.
Ale Maigret nie może odmówić. Tym bardziej że z prośbą (będącą w zasadzie rozkazem) zwraca się do niego nie przełożony z Quai des Orfèvres, ale wysoko postawiony, pewny siebie i nieznoszący sprzeciwu urzędnik z… Quai d’Orsay – bulwaru, przy którym mieści się siedziba Ministerstwa Spraw Zagranicznych. Chcąc nie chcąc, komisarz musi wkroczyć w świat „wyższych sfer”. Simenon – tradycyjnie – napisał powieść w tydzień (mieszkając w szwajcarskim Échandens). Rozpoczął 15, a zakończył 21 czerwca 1960 roku. Cztery miesiące później ukazała się ona w dwudziestu dwóch odcinkach na łamach dziennika „Le Figaro”, a już w listopadzie – za sprawą paryskiego wydawnictwa Presses de la Cité – trafiła do księgarń. Procedurę tę Belg ćwiczył wcześniej i później wielokrotnie. Z czego zresztą wszyscy byli zadowoleni. Wszak pisarska płodność Simenona zapewniała dochód jemu samemu i oficynie, czytelnikom natomiast przynosiła niekłamaną radość z kolejnej możliwości obcowania z sympatycznym policjantem.
Tuż przed „Wyższymi sferami” Simenon wydał tak udane powieści, jak „Zwierzenia Maigreta” (1959) oraz „Maigret i sąd przysięgłych” (1960); natomiast chwilę później ukazała się nie mniej interesująca część cyklu w postaci „Tajemnica komisarza Maigret” (1961). Na ich tle historia o poszukiwaniu zabójcy hrabiego de Saint-Hilaire prezentuje się… średnio. Owszem, Belg nie schodzi poniżej swojego poziomu, ale też niczym szczególnym nie zaskakuje. Intryga jest tym razem mało skomplikowana, na co wpływa fakt, że od samego początku krąg podejrzanych jest bardzo wąski. Zdecydowanie zbyt wąski. W efekcie Simenon nie pozostawia swemu bohaterowi pola manewru, nie daje mu zbyt wielu możliwości wykazania się swoją psychologiczną przenikliwością. A wplatając w narrację opowieść o trwającej kilkadziesiąt lat platonicznej miłości Armanda i księżnej Isabelle de V. (autor ogranicza się w jej przypadku do inicjału) sprowadza rasową historię kryminalną do nieco ckliwego melodramatu.
Nie zmienia to faktu, że „Wyższe sfery” czyta się szybko i z przyjemnością, typową dla książek Simenona. Nie ma się też po zakończeniu lektury poczucia straconego czasu. Przed niepowodzeniem ratują bowiem powieść przede wszystkim interesujące portrety psychologiczne ludzi z towarzystwa: księżnej Isabelle, jej syna Philippe’a, wreszcie zamkniętego w sobie, wycofanego ze społeczeństwa Alaina Mazerona, siostrzeńca ofiary. Choć wszystkich i tak bije na głowę leciwa Jaquette Larrieu, stara panna, przez kilkadziesiąt lat wiernie służąca hrabiemu de Saint-Hilaire. To ona staje się główną przyczyną bólu głowy Maigreta, twardo stojąc na straży tajemnic arystokraty nawet po jego śmierci. Pięćdziesiąta szósta powieść serii doczekała się trzech serialowych ekranizacji: angielskiej i dwóch francuskich; w postać komisarza Maigreta wcielali się w nich odpowiednio: Rupert Davies (1962), Jean Richard (1980) oraz Bruno Cremer (2003). Nie przeniesiono jej natomiast na „duży ekran”, co też w pewnym sensie świadczy o niezbyt wielkim prestiżu, jakim cieszą się „Wyższe sfery”. Najważniejsze jednak, że krótko potem Simenon wrócił do swojej zwyczajowo wysokiej formy.
koniec
24 stycznia 2019

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
Agnieszka ‘Achika’ Szady

26 XI 2021

…to starożytna klątwa, której ofiarą padła autorka książki „Pani Kebab”. Możemy poznać zapiski pracującej w Leeds asystentki nauczyciela, czyli osoby pomagającej uczniom nieznającym języka angielskiego lub po prostu obarczonym różnymi deficytami.

więcej »

Dwóch panów w drodze (nie licząc lokaja)
Miłosz Cybowski

24 XI 2021

Trzy historie i trzech bohaterów… wróć! Trzy historie i trójka postaci (bo „bohaterami” nie można ich nazwać) zaprezentowane w tomie pierwszym „Opowieści o Bauchelainie i Korbalu Broachu” to zebrane w jedną całość opowiadania, przed laty wydane w osobnych tomach. Dobrze się stało, że Wydawnictwo Mag zdecydowało się na ich wznowienie, choć książka pozostaje dziełem, które trafi wyłącznie do fanów prozy Stevena Eriksona.

więcej »

Krótko o książkach: Głównie dla specjalistów
Miłosz Cybowski

23 XI 2021

„Istota teorii względności” nie zalicza się do łatwych lektur. Pisząc na temat swoich odkryć, Albert Einstein zaledwie w niewielkim stopniu stara się je przedstawić w sposób przystępny dla nieobeznanego z fizyką i matematyką czytelnika.

więcej »

Polecamy

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)

Stulecie Stanisława Lema:

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Poobiednie lenistwo
— Sebastian Chosiński

Śpij, kochanie, po słonecznej stronie ulicy
— Sebastian Chosiński

Ballady i impro-romanse
— Sebastian Chosiński

Puma skacząca do gardeł wampirów
— Sebastian Chosiński

Mroczna zatoka
— Sebastian Chosiński

Zdradzona i porzucona
— Sebastian Chosiński

Znaki na niebie i ziemi
— Sebastian Chosiński

Noir w kolorze… żółtym
— Sebastian Chosiński

Miłość w cieniu katastrofy
— Sebastian Chosiński

Na Dzikim Zachodzie i w kraju Łokietka
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.