Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Chimamanda Ngozi Adichie
‹Wszyscy powinniśmy być feministami›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWszyscy powinniśmy być feministami
Tytuł oryginalnyWe Should All Be Feminists
Data wydania13 listopada 2017
Autor
PrzekładAgnieszka Sylwanowicz
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-196-1
Format80s. 135×205mm; oprawa twarda
Cena29,90
Gatunekeseje / felietony, non-fiction
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup

Niełatwy dyskurs
[Chimamanda Ngozi Adichie „Wszyscy powinniśmy być feministami” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Wszyscy powinniśmy być feministami”, esej nigeryjskiej pisarki i intelektualistki Chimamandy Ngozi Adichie, pozwala lepiej dostrzec krzywdzące stereotypy i kulturowe uwikłania dotyczące płci.

Joanna Kapica-Curzytek

Niełatwy dyskurs
[Chimamanda Ngozi Adichie „Wszyscy powinniśmy być feministami” - recenzja]

„Wszyscy powinniśmy być feministami”, esej nigeryjskiej pisarki i intelektualistki Chimamandy Ngozi Adichie, pozwala lepiej dostrzec krzywdzące stereotypy i kulturowe uwikłania dotyczące płci.

Chimamanda Ngozi Adichie
‹Wszyscy powinniśmy być feministami›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułWszyscy powinniśmy być feministami
Tytuł oryginalnyWe Should All Be Feminists
Data wydania13 listopada 2017
Autor
PrzekładAgnieszka Sylwanowicz
Wydawca Zysk i S-ka
ISBN978-83-8116-196-1
Format80s. 135×205mm; oprawa twarda
Cena29,90
Gatunekeseje / felietony, non-fiction
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj / Kup
Chimamanda Ngozi Adichie urodziła się w Nigerii, studiowała w Stanach Zjednoczonych i obecnie dzieli swoje życie pomiędzy te dwa kraje. Opublikowała kilka książek, z których szczególnie ta ostatnia, „Amerykaana”, dała pisarce rozpoznawalność i możliwość aktywnego udziału w intelektualnym dyskursie na tematy bliskie jej twórczości.
Jednym z nich jest problem rasy, równości oraz płci, a także powielanych w związku z nimi stereotypów. Są one szczególnie silne w odniesieniu do feminizmu: „feministka nienawidzi mężczyzn, (…) uważa, że kobieta zawsze powinna mieć władzę” – i z tym nigeryjska pisarka postanowiła się zmierzyć.
„Wszyscy powinniśmy być feministami” to esej, który powstał na podstawie zapisu wykładu, wygłoszonego przez Chimamandę Ngozi Adichie w ramach konferencji TEDxEuston. W swoim wystąpieniu odwołuje się ona do swoich własnych doświadczeń, wpisujących się w ogólny kontekst przejawów nierówności kobiet i mężczyzn. Faworyzowanie chłopców od najmłodszych lat w szkole, lekceważenie kobiet w przestrzeni publicznej (nawet, gdy para jest razem, mężczyźni zwracają się wyłącznie do mężczyzny), nierówne kryteria w ocenie obu płci, tak zachowania, jak i kwalifikacji. I chociaż pięćdziesiąt dwa procent światowej populacji stanowią kobiety – im wyżej się zajdzie, tym jest ich mniej, zauważa pisarka.
Autorka w swoim eseju przygląda się wychowaniu, które nadal jeszcze nie jest wychowaniem ludzi, żyjących w zgodzie z samymi sobą, rozwijania ich rzeczywistych zdolności. Wychowujemy dziewczynki tak, aby widziały w sobie nawzajem konkurentki – o uwagę mężczyzn. Z kolei wtłaczamy chłopców „w ciężką małą klatkę męskości”, tłumiąc w nich wrażliwość i uczucia, nie pozwalając im wyrażać strachu i słabości. Dziewczyny wychowywane są tak, „aby wszyscy je lubili” i często nie dopuszczamy do sytuacji, by głośno wyrażały swoje aspiracje, niezadowolenie czy gniew. Tresujemy je do podejmowania życiowych decyzji zawsze z przeświadczeniem, że „najważniejsze jest małżeństwo”, bez którego kobieta jest postrzegana jako mniej wartościowa.
Dyskurs o płci kulturowej nie jest łatwy, nie tylko w Polsce. Chimamanda Ngozi Adichie precyzuje także, że samo mówienie o prawach człowieka nie wystarczy, albowiem nie dostrzega się wystarczająco ostro zjawisk związanych z wykluczaniem kobiet, na przykład nierównościami ekonomicznymi, których przyczyną jest płeć (kobiety z zasady zarabiają mniej niż mężczyźni na tych samych stanowiskach). Pisarka wyjaśnia, że to nie kultura powinna tworzyć (kształtować, determinować ludzi), ale ludzie powinni tworzyć takie warunki kulturowe, by kobiety miały pełnię praw, niezależnie od swojego miejsca zamieszkania. Stwierdzenie „bo jesteś kobietą” nie jest ani powodem, ani usprawiedliwieniem jakichkolwiek działań. Dla kobiet oznacza to tyle, żeby nie zmuszać się do niczego tylko po to, by ubiegać się o aprobatę świata.
koniec
30 marca 2018

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Urok małych książek: Sęp też człowiek
Wojciech Gołąbowski

27 XI 2021

Badacze uważają, że butlonosy nadają sobie imiona – określone dźwięki – i pamiętają o nich nawet po 20 latach rozłąki. Słonie urządzają pogrzeby zmarłym członkom stada, mają także swoje cmentarzyska, na które się udają, czując zbliżający się koniec. Czy tylko ludzie są obdarzeni inteligencją?

więcej »

Krótko o książkach: Obyś cudze dzieci uczył….
Agnieszka ‘Achika’ Szady

26 XI 2021

…to starożytna klątwa, której ofiarą padła autorka książki „Pani Kebab”. Możemy poznać zapiski pracującej w Leeds asystentki nauczyciela, czyli osoby pomagającej uczniom nieznającym języka angielskiego lub po prostu obarczonym różnymi deficytami.

więcej »

Dwóch panów w drodze (nie licząc lokaja)
Miłosz Cybowski

24 XI 2021

Trzy historie i trzech bohaterów… wróć! Trzy historie i trójka postaci (bo „bohaterami” nie można ich nazwać) zaprezentowane w tomie pierwszym „Opowieści o Bauchelainie i Korbalu Broachu” to zebrane w jedną całość opowiadania, przed laty wydane w osobnych tomach. Dobrze się stało, że Wydawnictwo Mag zdecydowało się na ich wznowienie, choć książka pozostaje dziełem, które trafi wyłącznie do fanów prozy Stevena Eriksona.

więcej »

Polecamy

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)

Stulecie Stanisława Lema:

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Nie wszystko i nie wszędzie jest dla nas
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

Świat według Ifemelu
— Joanna Kapica-Curzytek

Tegoż autora

Mistrz przewrotnego humoru
— Joanna Kapica-Curzytek

Nowa wielka powieść latynoamerykańska
— Joanna Kapica-Curzytek

Szukać należy sercem
— Joanna Kapica-Curzytek

Z perspektywy osobistej
— Joanna Kapica-Curzytek

Najmłodsze i najsłodsze
— Joanna Kapica-Curzytek

Nikt nie dostrzega drzew
— Joanna Kapica-Curzytek

Osobność, samotność…
— Joanna Kapica-Curzytek

Morderstwo w sekcji klarnetów
— Joanna Kapica-Curzytek

Chopin – globalny fenomen
— Joanna Kapica-Curzytek

Coś pozytywnego
— Joanna Kapica-Curzytek

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.