Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 24 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup

Książki kwartału: Zima 2010

Esensja.pl
Esensja.pl
Pierwszy kwartał tego roku był wyjatkowo udany – wśród nowości wydanych w tym czasie znaleźliśmy aż 21 pozycji wartych polecenia.

Esensja

Książki kwartału: Zima 2010

Pierwszy kwartał tego roku był wyjatkowo udany – wśród nowości wydanych w tym czasie znaleźliśmy aż 21 pozycji wartych polecenia.

Zestawienie najlepszych książek minionego kwartału podzieliliśmy na trzy części. Książki kwartału, czyli swego rodzaju podium – trzy absolutnie znakomite pozycje, których wstyd nie znać. Warto przeczytać – pozostali finaliści, pięć bardzo dobrych książek, które również polecamy. Zobacz też to, jak sama nazwa wskazuje, pozycje nie bez wad, ale również wysoko przez nas ocenione, a tym samym warte zainteresowania i po przeczytaniu recenzji wyciągnięcia samodzielnych wniosków. W naszym rankingu braliśmy oczywiście pod uwagę wyłącznie nowości (zestawienia najciekawszych wznowień znajdziecie w comiesięcznym przeglądzie zapowiedzi wydawniczych „Do księgarni marsz…”).

KSIĄŻKI KWARTAŁU
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
David Grann ‹Zaginione miasto Z. Amazońska wyprawa tropem zabójczej obsesji›
Indiana Jones istniał naprawdę! Oczywiście nie w takiej formie jak stworzyli go George Lucas i Steven Spielberg (którzy zresztą wzorowali się na wielu śmiałkach), ale nie mniej fascynującej niż to filmowe wcielenie. Zresztą nie oszukujmy się – David Grann ma tak doskonałe pióro, tak idealnie potrafi komponować opowieść, że potrafiłby zainteresować czytelnika nawet biografią kloszarda zbierającego przez całe życie butelki w jednej i tej samej dzielnicy. A tutaj temat jest sam w sobie wdzięczny: Percy Harrison Fawcett był jednym z największych i najbardziej pobudzających wyobraźnię podróżników w historii zachodniej cywilizacji, tym popularniejszym, że będącym jednym z ostatnich, którzy symbolizowali romantyczne, XIX-wieczne podróże mające na celu wypełnienie białych plam na mapach świata. Jest tu więc i duch wiktoriańskiej epoki, i wzmianki o działalności słynnego Królewskiego Towarzystwa Geograficznego, i erudycyjna wyliczanka osobistości w jakiś sposób wpisujących się w nurt popularyzacji eksploracji świata – od „znalazcy” Livingstone’a Henry’ego Stanleya, przez wspomagające podróżników kontaktujące się z duchami media, po literatów zafascynowanych zaginionymi krainami w rodzaju Arthura Conan Doyle’a czy Henry’ego Ridera Haggarda. Wraz z wyjątkowo plastycznymi opisami wciąż dzikiej i dziewiczej dżungli amazońskiej (przeplatanymi z historią jej eksploracji) i iście detektywistyczną rekonstrukcją losów Fawcetta tworzy to wyjątkowo fascynującą lekturę.
Jakub Gałka
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Ian McDonald ‹Rzeka Bogów›
Ian McDonald jest bez wątpienia pisarzem rozrzutnym. „Rzeka bogów” napakowana jest imponującą liczbą nowatorskich pomysłów, które wielu innym twórcom z pewnością wystarczyłyby na dziesiątki utworów. Kreacja bogatego i niezwykle oryginalnego świata idzie w parze z równie skomplikowaną konstrukcją fabularną powieści, dzielącą się na szereg równolegle prowadzonych wątków. Grupa pierwszoplanowych postaci przedstawia przekrój nie tylko przez niejednorodne społeczeństwo Indii przyszłości, ale też ukazuje odmienność postaw wobec społeczno-technologicznego rozwoju. Przede wszystkim „Rzeka bogów” urzeka egzotycznym klimatem, czerpaniem przez autora z bogatego rezerwuaru indyjskiej mitologii, języka hindi, czy wreszcie odmiennej mentalności, wpływającej na kształt zaprezentowanego świata wcale nie tak odległej, a pod wieloma względami prawdopodobnej przyszłości. Chociaż książka bywa miejscami przytłaczająca, jest satysfakcjonującą lekturą; zrywa z wieloma utartymi przekonaniami i kliszami fantastyki, wyznacza jeszcze jedną, nie mniej inspirującą ścieżkę, którą podążają współcześni twórcy gatunku. Po „Accelerando” Strossa i „Ślepowidzeniu” Wattsa kolejna wybitna pozycja najnowszej fali fantastyki, którą sukcesywnie przybliża nam seria Uczta Wyobraźni.
Sebastian Chosiński
• • •
WARTO PRZECZYTAĆ
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Camilla Läckberg ‹Kaznodzieja›
Wydaną w 2002 roku „Księżniczką z lodu”, swoją debiutancką powieścią, Szwedka Camilla Läckberg przebojem wdarła się na salony przeznaczone dla najlepszych skandynawskich autorów kryminałów. Tym trudniej przychodzi uwierzenie, że druga odsłona mrocznych przygód Eriki Falck i jej partnera Patrika Hedströma – „Kaznodzieja” – prezentuje się jeszcze lepiej. Chcecie opowieści tak mrocznej, że od czytania aż zęby zgrzytają? No to macie!
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Thomas Kanger ‹Pogranicze›
Wzorem Henninga Mankella, Thomas Kanger nadał swej powieści spory rozmach, objawiający się przede wszystkim eksportem akcji poza granice Szwecji. W szybkim tempie – wrażenia tego nie zmienia nawet fakt, że w tym czasie mijają ponad dwa lata – przenosi się ona ze Skandynawii do Włoch i Chorwacji, przy okazji niejako zahaczając również o Niemcy i Danię. Punktem wyjścia do konstrukcji intrygi kryminalnej stała się wojna na terenie byłej Jugosławii; to właśnie w wydarzeniach z pierwszej połowy lat 90. ubiegłego wieku tkwi bowiem praprzyczyna zbrodni popełnionej dziesięć lat później na Aleksie Niro vel Alexandrze Kupalo. Znać, że pisarz sumiennie odrobił zadanie domowe, sporo zapewne czytając na temat tego konfliktu. Idealnie trafił, umieszczając w centrum sekwencji bałkańskich miasto Knin, będące w latach 1991-1995 stolicą samozwańczej separatystycznej Republiki Serbskiej Krajiny. To na tym obszarze dochodziło do najpotworniejszych zbrodni – niekiedy enigmatycznie nazywanych czystkami etnicznymi – w czasie walk pomiędzy Serbami a Chorwatami. (…) „Pogranicze” okaże się znakomitym kryminałem. Z jednej strony dzieło Szweda trzyma bowiem przez cały czas w napięciu, z drugiej – podejmuje bardzo istotny problem waśni etnicznych i wciąż jeszcze nierozliczonego ludobójstwa, które dokonało się na Bałkanach w okresie rozpadu Jugosławii.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
William Ryan ‹Świętokradcy›
Tym, co urzeka czytelnika podczas lektury „Świętokradców”, jest przemyślana fabuła. Nie ma tu miejsca na pisarską improwizację, dzięki czemu książka pozbawiona jest niepotrzebnego chaosu. Wraz z rozwojem akcji autor zagęszcza atmosferę i nie rozładowuje napięcia aż do samego końca. Konia z rzędem temu, kto po przebrnięciu kilkunastu pierwszych stron będzie potrafił ze stuprocentową pewnością wskazać wśród bohaterów mordercę odpowiedzialnego za wspomniane zbrodnie. (…) Trudno orzec, czy Ryan, rodowity Irlandczyk, umiejscawiając akcję swojego kryminału u naszych wschodnich sąsiadów, liczy na powtórzenie sukcesu Borisa Akunina. Widoki na przyszłość ma jednak świetlane. Jeśli kolejne części przygód Korolewa okażą się przynajmniej tak dobre jak „Świętokradcy” (pierwsza książka serii), sukces wydawniczy gwarantowany.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Arnaldur Indridason ‹Grobowa cisza›
Pisarz z dużą precyzją kreśli obraz islandzkiej społeczności połowy ubiegłego wieku, z jej ugruntowanym tradycją patriarchatem i pozbawieniem kobiet prawa do samorealizacji. Nawiązania w tych fragmentach powieści do „Szkarłatnej litery” Nathaniela Hawthorne’a są zbyt oczywiste, aby były przypadkowe. (…) Fakt, że wątek kryminalny przez większą część książki znajduje się na dalszym planie, w niczym nie umniejsza jej atrakcyjności. Można by nawet zaryzykować twierdzenie, że jest wręcz przeciwnie. Przeżywający wewnętrzne rozterki bohaterowie zyskują tym samym bardziej ludzki wymiar. Wciągnięty w ich prywatne problemy czytelnik nawiązuje tym sposobem swoistą więź z nimi. Ona zaś sprawia, że staje się nie tylko biernym odbiorcą dzieła, z mniejszym lub większym zainteresowaniem śledzącym postępy dochodzenia, ale i poniekąd osobiście zaangażowanym uczestnikiem opowiadanej historii. Jeśli na tym właśnie zależało Arnaldurowi Indriđasonowi, cel swój osiągnął – stworzył świat, który zostaje w nas także po odłożeniu powieści na półkę. I niepokoi.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Adriana Trigani ‹W stylu Valentine›
„W stylu Valentine” polecam wszystkim, którzy lubią pozytywne historie (póki co – bo nie wiem jeszcze, jak ta trylogia się skończy) i chcą odreagować ponurą zimę oraz polskie dramaty puszczane na okrągło na szklanym ekranie. Jako początkująca bizneswoman czekam już na kolejne części, by sprawdzić, czy Valentine uda się ostatecznie wyprowadzić swoją firmę na prostą. Jako kobieta jestem ciekawa nowych projektów butów i – no dobra, przyznaję się – tego, z którym mężczyzną bohaterka podąży ku zachodzącemu słońcu. Jak widać, jest na co czekać.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Nick Rennison ‹Sherlock Holmes. Biografia nieautoryzowana›
Po latach ciszy wreszcie doczekaliśmy się pierwszej opartej na faktach biografii najsłynniejszego detektywa. „Sherlock Holmes. Biografia nieautoryzowana” dostarcza wyczerpujących wiadomości na temat życia i dokonań mistrza dedukcji z Baker Street. A poza tym książka Nicka Rennisona to dawka kapitalnej rozrywki.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Johan Theorin ‹Nocna zamieć›
Spore partie książki czyta się jak najklasyczniejszą opowieść grozy spod znaku Edgara Allana Poego i jego następców. Motyw „nawiedzonego domu” powraca u Szweda w bardzo stylowej formie, co należy potraktować chyba jako w pełni świadomie oddany hołd jego literackim protoplastom, w tym i wielkiemu Amerykaninowi. Pierwiastek nadprzyrodzony nie przesłania jednak innych walorów dzieła, które – podobnie jak kryminały Henninga Mankella, Karin Fossum, Karin Alvtegen, Camilli Läckberg czy Gunnara Staalesena – przyciąga uwagę również świetnie odmalowanym tłem obyczajowym i obrazem skandynawskiej prowincji. Mniej tu na pewno zacietrzewienia społeczno-politycznego niż w książkach duetu Maj Sjöwall i Per Wahlöö, ale uważny czytelnik także w „Nocnej zamieci” odnajdzie pewne elementy krytyki szwedzkiego systemu państwa opiekuńczego, choć zdecydowanie nie wysuwają się one na plan pierwszy. Swoją drugą powieścią Theorin udowadnia, że jest wyśmienitym beletrystą, a tworzenie skomplikowanych, wielopłaszczyznowych fabuł nie sprawia mu większych problemów. A to z kolei świetnie wróży kolejnym częściom „kwartetu olandzkiego”…
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Artur Domosławski ‹Kapuściński non-fiction›
Nie ma tu miejsca na intuicyjne wróżenie z fusów i uwagi typu „wszyscy pamiętamy”. Domosławski stawia fundamentalne założenie o racjonalności wyborów i wpływu ‘ducha czasu’ na człowieka, a następnie buduje misterną konstrukcję pełną dowodów i ciągów przyczynowo-skutkowych. Efekt końcowy jest zaskakujący: kompletny, a zarazem modyfikowalny według własnego widzimisię. Jednak bez względu na doniosłość merytoryczną, napisana drewnianym językiem 600-stronicowa cegła byłaby nie do przeczytania. Tak się jednak szczęśliwie składa, że Domosławski ma lekkie pióro i choć pisze bez fajerwerków, to potrafi sprawnie przekazać swoją wiedzę.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Connie Willis ‹Niebieski księżyc›
Jak w „Śmierci na Nilu” dominowały opowiadania humorystyczne, tak w „Niebieskim księżycu” przeważają teksty poważniejsze, całość zaś, włącznie z poprzednim tomem, daje dobre pojęcie o twórczości amerykańskiej pisarki.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Maj Sjöwall, Per Wahlöö ‹Roseanna›
„Roseanna” nie jest książką dla osób wychowanych na prozie Frederika Forsytha, Roberta Ludluma czy dziesiątek ich, mniej lub bardziej zdolnych, epigonów zza Oceanu. Nieśpieszna narracja, swoista nieatrakcyjność (czy też raczej niekomercyjność) głównych bohaterów, z którymi czytelnikowi trudno jest się identyfikować, decyduje o sile powieści szwedzkiego duetu. I nie ma w tym żadnej sprzeczności. Ascetyczny, lapidarny styl, unikający długich opisów i wewnętrznych monologów, całkowicie pozbawiony ozdób język, idealnie współgra z mrocznym klimatem opowiadanej historii, znakomicie przy tym oddaje głębię psychologiczną postaci.
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
Wyszukaj / Kup
Mike Carey ‹Krew nie woda›
Carey precyzyjnie, krok po kroku buduje podstawę pod grande finale całej serii. Na razie kroki owe są niewielkie, wciąż większość tajemnic związanych z demonicą Juliet czy nagłym najazdem umarłych na ziemię nie została wyjaśniona, jednak można już się domyślać, że autor trzyma w rękawie kilka asów, które w odpowiedniej chwili rzuci na stół.
• • •
ZOBACZ TEŻ
koniec
21 kwietnia 2010

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Fot. Januarybratek, Wikimedia Commons

Pożegnania 2021 (2/4)
Jarosław Loretz

23 I 2022

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2021 roku. Dziś miesiące kwiecień-czerwiec.

więcej »
Fot. by Dawid Skoblewski - Praca własna, dskobel(małpa)gmail.com, CC BY 2.5

Pożegnania 2021 (1/4)
Jarosław Loretz

22 I 2022

Nadszedł czas na podsumowanie strat szeroko pojętej popkultury w 2021 roku. Dziś miesiące styczeń-marzec.

więcej »

Nie przegap: Grudzień 2021
Esensja

31 XII 2021

To już ostatnie tegoroczne zestawienie recenzji, i jednocześnie ostatni tegoroczny tekst w Esensji. Zapraszamy do lektury!

więcej »

Polecamy

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo

Stulecie Stanisława Lema:

Pijane ślimaki prowadzą śledztwo
— Mieszko B. Wandowicz

Pogrzeb pośród mgławic
— Mieszko B. Wandowicz

O korzyściach z bycia ślimakiem (śluzem na marginesie „Głosu Pana”)
— Mieszko B. Wandowicz

List znad Oceanu
— Beatrycze Nowicka

Lem w komiksie
— Marcin Knyszyński

Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Zawsze szach, nigdy mat
— Marcin Knyszyński

Świadomość jako błąd
— Marcin Knyszyński

Człowiek jako bariera ostateczna
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Do księgarni marsz: Luty 2018
— Esensja

Po trzy: Inteligentne i inspirujące
— Beatrycze Nowicka

Do księgarni marsz: Kwiecień 2017
— Esensja

Do księgarni marsz: Sierpień 2016
— Esensja

Esensja czyta: Lipiec 2013
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Daniel Markiewicz, Paweł Micnas, Beatrycze Nowicka, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Luty 2013
— Miłosz Cybowski, Jakub Gałka, Jacek Jaciubek, Joanna Kapica-Curzytek, Jarosław Loretz, Beatrycze Nowicka, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Wrzesień 2011
— Jędrzej Burszta, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Mieszko B. Wandowicz, Konrad Wągrowski

Esensja czyta: Czerwiec 2011
— Miłosz Cybowski, Anna Kańtoch, Joanna Kapica-Curzytek, Konrad Wągrowski

Nominacje do Książki Roku 2010
— Esensja

Prezenty świąteczne 2010: 100 książek, które powinny znaleźć się pod choinką
— Esensja

Z tego cyklu

Wiosna 2010
— Esensja

Jesień 2009
— Esensja

Lato 2009
— Esensja

Wiosna 2009
— Esensja

Zima 2009
— Esensja

Jesień 2008
— Esensja

Lato 2008
— Esensja

Sprostowanie
— Esensja

Wiosna 2008
— Esensja

Zima 2008
— Esensja

Tegoż twórcy

Krótko o książkach: Upływ czasu
— Joanna Kapica-Curzytek

Wybawca lekki jak piórko
— Dominika Cirocka

Głosy Południa
— Miłosz Cybowski

Pełnia oczekiwań nie spełnia
— Miłosz Cybowski

Krótko o książkach: Luna: Nów
— Miłosz Cybowski

Sir Roland pod Mroczną Wieżą stanął
— Katarzyna Piekarz

Pomiędzy światami
— Katarzyna Piekarz

Sympatyczna telepatyczna błahostka
— Konrad Wągrowski

Pudełko nie czarno-białe
— Dominika Cirocka

Esensja czyta: Październik 2017
— Miłosz Cybowski, Dawid Kantor, Joanna Kapica-Curzytek, Beatrycze Nowicka, Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.