Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Darick Robertson, Diego Rodriguez, Tom Taylor
‹Hellblazer. Wzlot i upadek›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHellblazer. Wzlot i upadek
Scenariusz
Data wydania27 października 2021
RysunkiDarick Robertson, Diego Rodriguez
PrzekładJacek Żuławnik
Wydawca Egmont
CyklHellblazer
ISBN9788328152472
Format152s. 216x276mm
Cena69,99
Gatunekgroza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Komiks skrojony na miarę
[Darick Robertson, Diego Rodriguez, Tom Taylor „Hellblazer. Wzlot i upadek” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„DC Black Label”, czyli linia wydawnicza, której zadaniem było godne zastąpienie zlikwidowanego w styczniu 2020 roku „DC Vertigo”, regularnie oferuje nowe tytuły. Czytelnicy DC Comics nie są zgodni co do tego, czy ta nowa inicjatywa wydawnictwa jest udana – duża część fanów twierdzi po prostu, że „to już nie to”. Na którą stronę przeważy szalę najnowszy komiks „DC Black Label” w Polsce?

Marcin Knyszyński

Komiks skrojony na miarę
[Darick Robertson, Diego Rodriguez, Tom Taylor „Hellblazer. Wzlot i upadek” - recenzja]

„DC Black Label”, czyli linia wydawnicza, której zadaniem było godne zastąpienie zlikwidowanego w styczniu 2020 roku „DC Vertigo”, regularnie oferuje nowe tytuły. Czytelnicy DC Comics nie są zgodni co do tego, czy ta nowa inicjatywa wydawnictwa jest udana – duża część fanów twierdzi po prostu, że „to już nie to”. Na którą stronę przeważy szalę najnowszy komiks „DC Black Label” w Polsce?

Darick Robertson, Diego Rodriguez, Tom Taylor
‹Hellblazer. Wzlot i upadek›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułHellblazer. Wzlot i upadek
Scenariusz
Data wydania27 października 2021
RysunkiDarick Robertson, Diego Rodriguez
PrzekładJacek Żuławnik
Wydawca Egmont
CyklHellblazer
ISBN9788328152472
Format152s. 216x276mm
Cena69,99
Gatunekgroza / horror
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Hellblazer. Rise and Fall” to trzyczęściowa historia autorstwa Toma Taylora, wydana pierwotnie między listopadem 2020 a kwietniem 2021 roku. Rysuje nie byle kto, bo sam Darick Robertson, którego charakterystyczne rysunki znamy z „Transmetropolitan” Warrena Ellisa lub „Chłopaków” Gartha Ennisa. Oto nowa opowieść z Johnem Constantine’em w roli głównej – zgodnie z założeniem „DC Black Label” jest ona nie związana z podstawowym kontinuum fabularnym DC, a co za tym idzie autor scenariusza miał o wiele większą swobodę twórczą i pole do popisu.
John Constantine starzał się w trakcie oryginalnej serii w czasie rzeczywistym. A więc w pierwszym numerze, wydanym w styczniu 1988 roku, miał trzydzieści pięć lat, natomiast w ostatnim, trzechsetnym, z kwietnia 2013 roku, skończył dokładnie sześćdziesiątkę. John Constantine z „Hellblazera” Toma Taylora wydaje się żyć w jakimś równoległym świecie, ponieważ wygląda na (mniej więcej) czterdziestolatka żyjącego współcześnie a nie w świecie z początku lat dziewięćdziesiątych. Jest już doświadczonym, znanym w najróżniejszych kręgach (zarówno tych „doczesnych” jak i „nadprzyrodzonych”) magiem i okultystą. Jak to zwykle bywa przeciwnikiem Johna będzie pewien demon, straszliwy byt żywiący do niego osobistą urazę (to też dość częsta przypadłość „Hellblazera”). W Londynie zaczynają spadać z nieba wysoko postawieni bogacze i politycy – wszyscy z doczepionymi do pleców skrzydłami, nadającymi anielski (ale w taki upiorny sposób) wygląd ofiarom.
Tajemnica niecodziennych śmierci ma swoje źródło w dalekiej przeszłości Johna, kiedy to w wieku dziesięciu lat, razem ze swoim kumplem Billym i „dziewczyną, której chciał zaimponować” o imieniu Aisha, odprawił koszmarny rytuał nad rzeką Alt w swoim rodzinnym Liverpoolu. Teraz po latach, jak na porządny horror przystało, przeszłość upomina się o swoje – John Constantine, chcąc nie chcąc, wplątuje się w paranormalne śledztwo. „Syf lubi podążać moim śladem” – motto Constantine’a jest bliższe prawdy niż kiedykolwiek. John znowu będzie musiał ubrudzić sobie ręce, bo jeśli nie on to kto?
Tom Taylor chciał napisać „Hellblazera”, który będzie po trochu nawiązywał do całej trzystuodcinkowej serii z DC Vertigo – to miał być taki John Constantine, którego wszyscy znają, lubią i widzą w nim cechy charakterystyczne z wcześniejszych odcinków. Mamy zatem konflikt klasowy, w którym to ci obrzydliwi bogacze są jednoznacznie źli a sam John wchodzi niejako w rolę Robin Hooda (James Delano); krytykę władzy i totalną anarchię w osobie typa o łobuzerskim spojrzeniu i papierochem w gębie, który przesiaduje w barach i wraca zygzakiem ze śpiewem na ustach (Garth Ennis); lekko przerażającego, skupionego na sobie psychopatę, nie kryjącego się ze swoją biseksualnością (Brian Azzarello) oraz drastyczny horror a la Warren Ellis. Taylor oddaje hołd swoim poprzednikom również bezpośrednio w treści komiksu, żartobliwie nazywając „Doktorem Delano” lekarza odbierającego poród Johna, a Aisha idzie na jednego do baru „U Dillona” (jednego z najbardziej znanych rysowników „Hellblazera” od Vertigo). Ogólnie jest nieźle, choć nie tak dobrze jak w warstwie graficznej.
Darick Robertson bowiem bije Taylora na głowę. Twórca „Chłopaków” zawsze nadawał swoim pracom pewien specyficzny, podszyty bliżej nieokreślonym niepokojem, charakter. Sam przyznaje się do inspiracji niedawno zmarłym Richardem Corbenem (który sam rysował „Hellblazera” w czasach Azzarello) i „niedoścignionym mistrzem”, Berniem Wrightsonem. Pod względem graficznym „Hellblazer” Robertsona emanuje swego rodzaju grozą, dosłowną brutalnością i… karykaturą. I chyba właśnie to wzmacnia ogólne wrażenie dziwności podczas lektury.
„Hellblazer. Wzlot i upadek” jest zupełnie oderwany od „ciągłości DC”, więc nie trzeba w ogóle znać postaci Johna Constantine’a, żeby cieszyć się lekturą. Wszystko tu zostało zrobione według „przepisu na udany i ciekawy komiks”. Są momenty komediowe, wartka akcja, cięte dialogi a autorzy nie czuli się zobowiązani do trzymania się ustalonej ilości stron – bo jest ich więcej niż powinno (ale cała historia nie przynudza). Jest Lucyfer Gwiazda Zaranna w swej czerwonej, rogatej i ogoniastej wersji, jest Piekło DC, jest magia. Ale mimo tego, że teoretycznie „wszystko jest”, sama opowieść wydaje się nieco zbyt banalna jak na szumne zapowiedzi i oczekiwania pokładane w „DC Black Label”.
Antyestablishmentowy z zamierzenia wydźwięk komiksu nie wybrzmiewa tak jak powinien, równie dobrze mogłoby go nie być, bo jest dość naiwny i niemądry. Ekstremalne bogactwo skupione w ręku jednej osoby i wyzysk są złe – ok, jasne. Ale komiks nie oferuje nic więcej poza stwierdzeniem tego faktu i symbolicznym zrzuceniem trzech ultrabogaczy z nieba. Za prosto, za łatwo – a miało być dojrzalej niż w mainstreamie. Nie powinno to wszystko przecież polegać tylko na odhaczeniu obowiązkowych motywów „Hellblazera” ale o dostarczenie czegoś nowego, wymagającego i imponującego – tak miało działać „DC Black Label”. Mamy jednak, co mamy – komiks dobry, powyżej średniej i godny uwagi, ale nie spełniający oczekiwań. Przynajmniej moich.
koniec
22 listopada 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

To sprawa osobista!
Paweł Ciołkiewicz

19 I 2022

Fanom sportów motorowych pewnie tego mówić nie trzeba, ale komiks „24 godzinny Le Mans” przecież nie tylko do tej grupy czytelników trafi. Tytułowy wyścig samochodowy to zmagania, podczas których zawodnicy muszą przejechać jak największy dystans w ciągu jednej doby. Zawody odbywają się na torze Circuit de la Sarthe, który jest wkomponowany w ulice wokół miejscowości Le Mans. Pierwszy wyścig został rozegrany 26 maja 1923 roku, od tej pory rozgrywa się go corocznie (z przerwą w okresie drugiej (...)

więcej »

Pożegnanie z Filutkiem
Tomasz Nowak

18 I 2022

Trzeci i jednocześnie ostatni tom zebranych pasków z perypetiami profesora Filutka i jego psa Filusia budzi nostalgię, trochę smutek. Z jednej strony, że to już koniec, z drugiej, że wygląda on właśnie w ten sposób.

więcej »

Co przyniesie przeszłość?
Maciej Jasiński

17 I 2022

Jeff Lemire w ostatniej dekadzie zajmował się wieloma bohaterami zarówno z uniwersum DC, jak i Marvela. Wśród tego licznego grona postaci jest też Hawkeye, a nawet dwoje bohaterów używających tego pseudonimu.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Po drugiej stronie lustra
— Marcin Knyszyński

Wieczny Punisher
— Andrzej Goryl

Max nierówny komiks
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Deadpool w pięciu smakach
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Ten się śmieje…
— Paweł Ciołkiewicz

Pająk w czarnej… „Dziurze”
— Paweł Ciołkiewicz

Transmetropolitan #3 - recenzja
— Paweł Ciołkiewicz

To Chłopaki pilnują Strażników
— Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

Czwarta władza?
— Paweł Ciołkiewicz

Trans w metropolii
— Paweł Ciołkiewicz

Tegoż autora

Każdy nosi maskę
— Marcin Knyszyński

Na szczycie
— Marcin Knyszyński

Kroniki udręki
— Marcin Knyszyński

Druga (trzecia?) szansa
— Marcin Knyszyński

Co tak poważnie?
— Marcin Knyszyński

So 90’s…
— Marcin Knyszyński

Tom i Jerry dla dorosłych
— Marcin Knyszyński

Sztuka cierpienia
— Marcin Knyszyński

Prawo silniejszego
— Marcin Knyszyński

Głośny protest komiksiarza
— Marcin Knyszyński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.