Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 września 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCIX

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Władysław Krupka, T. Ronisz, Jerzy Wróblewski
‹Dziesięciu z wielkiej ziemi #1: Chrzest bojowy›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziesięciu z wielkiej ziemi #1: Chrzest bojowy
Scenariusz
Data wydania24 maja 1987
RysunkiJerzy Wróblewski
Wydawca Sport i Turystyka
CyklDziesięciu z wielkiej ziemi
Format32s.
Gatunekhistoryczny, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Pan Jan wędruje na wschód
[Władysław Krupka, T. Ronisz, Jerzy Wróblewski „Dziesięciu z wielkiej ziemi #1: Chrzest bojowy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Dziesięciu z Wielkiej Ziemi” to czteroczęściowa kontynuacja motywów z „Tajemnicy złotej maczety”. Zeszyt pierwszy jest jedynie wprowadzeniem do właściwej opowieści, nie najlepiej napisanym, niespecjalnie zajmującym.

Konrad Wągrowski

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Pan Jan wędruje na wschód
[Władysław Krupka, T. Ronisz, Jerzy Wróblewski „Dziesięciu z wielkiej ziemi #1: Chrzest bojowy” - recenzja]

„Dziesięciu z Wielkiej Ziemi” to czteroczęściowa kontynuacja motywów z „Tajemnicy złotej maczety”. Zeszyt pierwszy jest jedynie wprowadzeniem do właściwej opowieści, nie najlepiej napisanym, niespecjalnie zajmującym.

Władysław Krupka, T. Ronisz, Jerzy Wróblewski
‹Dziesięciu z wielkiej ziemi #1: Chrzest bojowy›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułDziesięciu z wielkiej ziemi #1: Chrzest bojowy
Scenariusz
Data wydania24 maja 1987
RysunkiJerzy Wróblewski
Wydawca Sport i Turystyka
CyklDziesięciu z wielkiej ziemi
Format32s.
Gatunekhistoryczny, sensacja
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
W 1987 roku, dwa lata po „Tajemnicy złotej maczety”, w kioskach pojawił się zeszyt nawiązujący do tego cyklu, rozpoczynający czteroczęściową serię powiązaną z poprzednią osobami bohaterów i formułą „gawędy wojennego weterana”. Za serią stali ci sami twórcy – rysownik Jerzy Wróblewski i scenarzysta Władysław Krupka, wspierany tu przez Irenę Lange-Ronisz (nie jest jasne, jak wyglądał podział obowiązków między scenarzystami; co do tego, czy pani Lange-Ronisz uczestniczyła również w powstawaniu „Tajemnicy złotej maczety” zdania wśród badaczy są również podzielone). Konwencja jest identyczna – trzech chłopców, zamieszkujących małe, sielskie miasteczko Czarkowo, wysłuchuje wojennej historii opowiadanej przez lokalnego weterana – tym razem poznanego już w poprzednim cyklu kustosza miasteczkowego muzeum, pana Jana.
Seria komiksów, zatytułowana „Dziesięciu z Wielkiej Ziemi” rysowana była około roku 1985, znów musiała więc dosyć długo czekać na druk. Wygląda, że przez ten czas sytuacja rynku komiksowego w Polsce się pogorszyła, bowiem pod względem jakości wydania mamy do czynienia z jedną z najgorszych produkcji „kolorowych zeszytów”. Na pierwszy rzut oka zwraca uwagę zmiana formatu – zamiast tradycyjnych rozmiarów 16x24 cm tu otrzymujemy wyraźne pomniejszenia – „Dziesięciu z Wielkiej Ziemi” ma format 14,5 x 20 cm, z oczywistą szkodą dla przejrzystości i jakości. Na domiar złego wyraźnie pogorszyła się, nie będąca przecież w tamtych czasach na zbyt dobrym poziomie, jakość poligrafii. O ile złe nakładanie kolorów w „Tajemnicy złotej maczety” pojawiało się miejscami, o tyle właściwie całość nowego cyklu jest źle wydrukowana, rozmyta, niewyraźna. W połączeniu z mniejszym formatem dramatycznie pogarszało to przyjemność lektury.
Władysław Krupka, który przecież w ostatnim cyklu swym bohaterem uczynił żołnierza wojsk polskich na Zachodzie, tym razem, zgodnie zapewne ze swymi milicyjnymi wytycznymi, naprawia ten ideologiczny błąd i kolejną serię poświęca Polakowi, który walczy po najbardziej słusznej stronie, będąc dywersantem działającym z ramienia Ludowego Wojska Polskiego, mając swych mocodawców z Moskwie.
A więc wojna!
A więc wojna!
Zanim jednak do tego dotrzemy, poznajemy pierwsze doświadczenia pana Jana podczas polskiego września 1939. Jego pochodzenie jest słuszne – pochodzi z ubogiej chłopskiej rodziny spod Zbaraża, wysłany jednak zostaje do Poznania do technikum elektrycznego, w przededniu wojny spędza jednak czas u rodziców na wsi, tam dociera do niego powołanie do wojska. Trafia do pułku piechoty, stacjonującego gdzieś w okolicach granicy, już pierwszego września jego oddział przechodzi swój tytułowy chrzest bojowy. Wojna jednak zostaje przegrana, bohater z zamiarem przebicia się do Rumunii dociera do swej rodzinnej wsi, do której wkracza Armia Czerwona. Tak jest, w komiksie o tym jest jasno napisane, choć nikt nie próbuje wyjaśniać, co robili wówczas w Polsce Rosjanie. O dziwo nie ciekawi to też słuchających opowieści chłopców. Być może wiedzą, że niektórych pytań lepiej nie zadawać. Pan Jan przyznaje dalej, że został zesłany… to znaczy, przesiedlony w głąb ZSRR – i znów nikt nie pyta się, dlaczego. Tam rozpoczyna pracę w kopalni i tam zastaje go napaść Niemiec na Rosję 22 czerwca 1941. Nasz bohater jednak dalej sobie fedruje spokojnie, do działania zmusza go dopiero informacja o formowaniu polskiej armii w Sielcach nad Oką (jakoś najwyraźniej armia Andersa nie była dla pana Jana wystarczająco atrakcyjna). Znów więc zostaje żołnierzem i… dostaje tajną misję, o której więcej dowiemy się w kolejnych zeszytach.
Przodownicy pracy socjalistycznej
Przodownicy pracy socjalistycznej
Naprawdę trudno powiedzieć, czemu Władysław Krupka postanowił wprowadzić bohatera rodem z tak bardzo dawnej epoki. Połowa lat 80. to wszak już czas solidnego otwarcia na zachód, coraz większego zalewu zachodniej popkultury, wzrostu zainteresowania historią II wojny, niekoniecznie przez pryzmat Wielkiej Wojny Ojczyźnianej. Młodzież interesowała się polskimi lotnikami, lądowaniem w Normandii, desantem w Arnhem, wojną na Pacyfiku. Historie o polsko-radzieckim braterstwie broni, przedawkowane srogo w Polsce w latach 60. i 70. wydawały się wówczas bardzo passé. Tymczasem Krupka (i zapewne Ronisz) daje nam historię jakby wyjętą z lat 50. Biedny chłop tułacz ciężko pracuje dla dobra ZSRR i przy pierwszej okazji przystaje do polskiej armii walczącej ramię w ramię z Armią Czerwoną przeciw hitlerowskiemu najeźdźcy. Socrealistyczny klimat tej opowieści najdobitniej wybija w części „górniczej”, gdy Jan z kilkoma radzieckimi kolegami zobowiązuje się do przekroczenia planu wydobycia węgla, by wesprzeć towarzyszy walczących na froncie. Tego typu teksty kojarzą się z literaturą zupełnie innego okresu, niż schyłek PRL-u.
Jerzy Wróblewski ma tu dużo mniej pola do popisu niż w poprzednim cyklu. Owszem, mamy dosłownie kilka kadrów wojennych, pokazujących wrześniową bitwę, ale poza tym żaden rysunek nie zapada w pamięć. Z pewnością wina leży tu po stronie scenarzystów, którzy komiks wypełniają tekstem zupełnie bez umiaru. Tekstem redundantnym wobec tego, co pokazują obrazki, tekstem, który powinien być zastąpiony przez graficzną ilustrację. To coś tak jakby z filmu wycinać sceny i dorzucać voice-over. Efekt w każdy razie bardzo nieciekawy.
Obraz jest wart tysiąca słów?
Obraz jest wart tysiąca słów?
Przy tym wszystkim pomysł, by pierwszą połowę komiksu wypełniać egzaminem szybowcowym jednego z chłopców (Michała) wydaje się być już dużo mniej istotny. Każdy, kto czytał „Tajemnicę złotej maczety” musi pamiętać, że rzewne obrazki codziennego życia w czarkowskim raju są obowiązkowym elementem tej serii. Zapewne miały powstać kolejne mini cykle z kolejnymi opowieściami, zapewne miały być przeplatane kolejnymi osiągnięciami życiowymi, sportowymi i naukowymi młodych bohaterów. Taka spóźniona propaganda sukcesu. Jak wiemy – kolejne serie już nie powstały, PRL upadł, a dziś, sięgając po komiks, nieświadomy czytelnik musi się zdziwić, czemu kilkanaście stron komiksu zostaje zmarnowane na historię, która nie ma żadnego znaczenia dla wiodącej opowieści.
koniec
27 czerwca 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Gdzie dwóch się bije…
Paweł Ciołkiewicz

22 IX 2021

Ósmym tomem serii „Largo Winch” Jean van Hamme pożegnał się z czytelnikami. Teraz jego zadanie kontynuuje Eric Giacometti. Od razu powiedzmy, że dwa kolejne odcinki opowieści o ekscentrycznym miliarderze utrzymane są w dotychczasowej konwencji, ale nowemu scenarzyście brakuje jeszcze trochę lekkości, z którą swoją opowieść snuł twórca Thorgala.

więcej »

Na właściwych torach
Marcin Knyszyński

21 IX 2021

Jeff Lemire, po pierwszym tomie „Czarnego Młota. Ery Zagłady”, zboczył nieco z kursu. Zaliczył jedno małe potknięcie („Era kwantowa”) a potem druzgocący upadek („Czarny Młot ‘45”). Może warto zatem wrócić na główny szlak? Oto dalszy ciąg opowieści o superbohaterach Spiral City zaginionych między rzeczywistościami i kartkami komiksu. Dosłownie.

więcej »

Komiks z najniższej półki
Marcin Knyszyński

20 IX 2021

Między pierwszy a drugi tom komiksu „Czarny Młot. Era Zagłady” Jeff Lemire wcisnął dwa spin-offy. Niedawno czytaliśmy „Erę kwantową” – rzecz przyzwoitą, choć niepozbawioną wad. Po tej krótkiej wizycie w latach czterdziestych dwudziestego drugiego wieku, cofamy się dokładnie o dwa stulecia. Druga Wojna Światowa dobiega końca.

więcej »

Polecamy

Kumpel Mickiewicza

Polscy podróżnicy:

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Z tego cyklu

Koniec wojny, koniec serii
— Konrad Wągrowski

Ciotka chce czerwony haczyk
— Konrad Wągrowski

Centrala każe uczyć się karate
— Konrad Wągrowski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.