Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXII

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

Pierre Christin, Jean-Claude Mézieres
‹Valerian #5 (wydanie zbiorcze)›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułValerian #5 (wydanie zbiorcze)
Tytuł oryginalnyValérian et Laureline (L’intégrale)
Scenariusz
Data wydania10 sierpnia 2016
RysunkiJean-Claude Mézieres
PrzekładWojciech Birek
Wydawca Taurus Media
CyklValerian
ISBN9788364360862
Format215×290mm; oprawa twarda
Cena105,—
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Piąty Valerian czy piąty element?
[Pierre Christin, Jean-Claude Mézieres „Valerian #5 (wydanie zbiorcze)” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Patrząc na okładkę piątego integrala „Valeriana” (pomijając tytuł) można mieć wątpliwości czy to kolejny odcinek przygód agenta czasoprzestrzennego czy też komiksowa wersja „Piątego elementu”. Przypadek? Zdecydowanie nie.

Marcin Osuch

Piąty Valerian czy piąty element?
[Pierre Christin, Jean-Claude Mézieres „Valerian #5 (wydanie zbiorcze)” - recenzja]

Patrząc na okładkę piątego integrala „Valeriana” (pomijając tytuł) można mieć wątpliwości czy to kolejny odcinek przygód agenta czasoprzestrzennego czy też komiksowa wersja „Piątego elementu”. Przypadek? Zdecydowanie nie.

Pierre Christin, Jean-Claude Mézieres
‹Valerian #5 (wydanie zbiorcze)›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułValerian #5 (wydanie zbiorcze)
Tytuł oryginalnyValérian et Laureline (L’intégrale)
Scenariusz
Data wydania10 sierpnia 2016
RysunkiJean-Claude Mézieres
PrzekładWojciech Birek
Wydawca Taurus Media
CyklValerian
ISBN9788364360862
Format215×290mm; oprawa twarda
Cena105,—
GatunekSF
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Do relacji komiks-film wrócę za chwilę bo w samym „Valerianie” mamy rewolucję już od pierwszej historii „Na granicach”. Okazuje się, że pępek wszechświata, supermiasto Galaxity, uległo zagładzie, osierocając Valeriana, Laurelinę i im podobnych. Stali się roninami, agentami do wynajęcia. Głównym wątkiem jest historia jednego z agentów, który podjął próbę przywrócenia starego porządku poprzez odwrócenie biegu czasoprzestrzeni (pamiętajcie, że mamy do czynienia z agentami czasoprzestrzennymi). Historia mocno pokręcona, wielowątkowa, w moim odczuciu chwilami ocierająca się o chaos. Ciekawie natomiast wypadają epizody rozgrywające się w byłym Związku Radzieckim.
Kolejna epizod, „Żywa broń”, w największym stopniu przypomina starsze albumy serii. Bezpretensjonalna opowieść o trójce dziwnych stworzeń, posiadających cechy o dużych walorach militarnych. A ponieważ reszta mieszkańców planety toczy niekończące się wojny, nic dziwnego zatem, że pojawiły się pomysły na wykorzystanie wspomnianych umiejętności w celach mało humanitarnych. Na szczęście na planecie pojawiają się Valerian i Laurelina, którzy tradycyjnie podejmują próbę pogodzenia wszystkich.
Album zamyka opowieść „Kręgi władzy”. Właśnie w trakcie tworzenia tej historii do Meziersa zwrócił się Luc Besson z propozycją współpracy przy jego nowym projekcie, filmie SF, którego akcja rozgrywać się miała w dwudziestym trzecim stuleciu. Patrząc na okładkę, łatwo się domyślić, o jaki film chodziło. Współpraca z Bessonem dotyczyła warstwy wizualnej; sprawy nie potoczyły się jednak zbyt gładko. Besson zawiesił projekt na kołku na czas realizacji „Leona zawodowca”, co pozwoliło Meziersowi dokończyć prace nad komiksem. Sam album od strony scenariusza nie ma nic wspólnego z „Piątym elementem” (poza tym, że obydwie historie odbywają się w przyszłości). Valerian i Laurelina, zmuszeni brakiem środków na naprawę rozpadającego się pojazdu kosmicznego, podejmują się wykonania tajemniczej misji, zleconej przez szefa lokalnej policji. Ich głównym sojusznikiem jest taksówkarz, który… no właśnie, który jest właścicielem wspomnianej wcześniej taksówki z okładki. Gotowy komiks Meziers wysłał Bessonowi – i to ponoć po lekturze właśnie „Kręgów władzy” reżyser postanowił uczynić taksówkarza głównym bohaterem swego filmu. Część tradycyjnie bogatych materiałów dodatkowych w tym albumie jest poświęcone właśnie „Piątemu elementowi”. Grafiki, zdjęcia z planu, kadry filmowe to jedynie aperitif. Osoby żądne uczty odsyłam do albumu „Mon Cinquieme Element”. Rzecz co prawda po francusku, ale liczą się przede wszystkim szkice, grafiki i zdjęcia.
Spotkanie w knajpie w Mos Eisley
Spotkanie w knajpie w Mos Eisley
„Piąty element” to niejedyny punkt styku Meziersa i jego „Valeriana” ze światem filmu. W kilku albumach pojawia się także wątek „Gwiezdnych Wojen”2), wątek dużo mniej jednoznaczny. Otóż w roku 1977 Meziers (było, nie było fan SF) wybrał się na francuską premierę pierwszej części trylogii Lucasa. Z ogromnym zdziwieniem uznał, że wiele koncepcji graficznych filmu było bardzo zbliżonych do swoich prac. Według jednej z wersji, Meziers wysłał oficjalną prośbę do Lucasa o wyjaśnienia w tej kwestii, która to prośba pozostała bez odpowiedzi. Według innej wersji, zawartej w jednym z francuskojęzycznych albumów „Valeriana”, uznano, że taka sytuacja to wynik typowego dla dzisiejszego świata tygla popkulturowego, gdzie każdy twórca nawet nieświadomie podlega wpływom innych i korzysta z ich dzieł. Nie przeszkodziło to zaprezentować kilku przykładowych zestawień: kadr z komiksu wraz z kadrem filmowym.
Swoistą ciekawostką jest, że ten właśnie album zbiorczy jako jedyny „Valerian” doczekał się wydania anglojęzycznego (pod tytułem „The New Future Trilogy”). Była to zapewne próba zdyskontowania popularności „Piątego elementu”. Próba wydaje się nieudana bo jednorazowa. Na szczęście u nas seria idzie jak burza, kolejne albumy pojawiają się regularnie. Mam nadzieję, że tak będzie już do końca, czego czytelnikom, sobie i wydawnictwu życzę.
koniec
10 sierpnia 2016

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Odwaga i poświęcenie
Sebastian Chosiński

23 I 2022

Choć akcja „Jeremiaha” Hermanna Huppena rozgrywa się w bliżej nieokreślonej postapokaliptycznej przyszłości (przynajmniej w momencie powstawania konkretnego epizodu), problemy, z jakim boryka się zniszczony kataklizmem świat wymyślony przez Belga, nie różnią się wiele od tych, jakie dręczą naszą rzeczywistość. Szczególnie boleśnie przekonujemy się o tym w „Błękitnym Lisie”.

więcej »

Multiwersum, które się śmieje
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

22 I 2022

Drugi tom "Batman Death Metal" nie przynosi wielkich zmian w kwestii konfliktu bohaterów z Batmanem, Który Się Śmieje. Bardzo go jednak rozbudowuje.

więcej »

Honor kata
Dagmara Trembicka-Brzozowska

21 I 2022

Jeśli szukacie klasycznego retro komiksu, który po latach świetnie się broni, niestroniącego od przemocy, ale też nieepatującego brutalnością, ze sprawnie napisanymi historiami, wyrazistym głównym bohaterem – to „Poranek ściętych głów” powinien być na szczycie waszej listy zakupowej.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Encyklopedia nie z tego świata
— Marcin Osuch

Koniec końców?
— Marcin Osuch

Panowie autorzy pojechali
— Marcin Osuch

Zdrada Valeriana?
— Marcin Osuch

Kosmiczne fanaberie
— Marcin Osuch

A gdzie Laurelina?
— Marcin Osuch

Valerian, czyli sentymentalna podróż w czasie
— Marcin Osuch

Tegoż autora

Drobne smaczki
— Marcin Osuch

Prequel, a udany
— Marcin Osuch

Czysta przyjemność
— Marcin Osuch

Zataczając koło
— Marcin Osuch

Piękne „nic”
— Marcin Osuch

Koniec, po prostu
— Marcin Osuch

Bohaterowie nie zawsze wygrywają
— Marcin Osuch

Znacie? Tak się Wam tylko wydaje
— Marcin Osuch

10 naj… : Wehikuły czasu
— Wojciech Gołąbowski, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady

Fajne te dodatki, ale…
— Marcin Osuch

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.