Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 4 grudnia 2021
w Esensji w Esensjopedii

Komiksy

Magazyn CCXI

Podręcznik

Kulturowskaz MadBooks Serialomaniak.pl Skapiec.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe

więcej »

René Goscinny, Albert Uderzo
‹Asteriks #07: Walka wodzów›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsteriks #07: Walka wodzów
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2011
RysunkiAlbert Uderzo
Wydawca Egmont
CyklAsteriks
ISBN978-83-237-4684-3
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Galia jest najważniejsza!
[René Goscinny, Albert Uderzo „Asteriks #07: Walka wodzów” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Walka wodzów” to w oryginale siódmy album z cyklu przygód Asteriksa i Obeliksa. Egmont uparcie jednak publikuje go z numerem szóstym, która to cyferka przynależeć powinna „Asteriksowi i Kleopatrze”. Zostawmy jednak chronologię, bo nie ona jest najważniejsza. Dużo istotniejszym jest fakt, że w tej odsłonie cyklu przyszłość wszystkich wolnych Galów spada na barki wodza Asparanoiksa. A ten… cóż, do najodważniejszych nie należy.

Sebastian Chosiński

Galia jest najważniejsza!
[René Goscinny, Albert Uderzo „Asteriks #07: Walka wodzów” - recenzja]

„Walka wodzów” to w oryginale siódmy album z cyklu przygód Asteriksa i Obeliksa. Egmont uparcie jednak publikuje go z numerem szóstym, która to cyferka przynależeć powinna „Asteriksowi i Kleopatrze”. Zostawmy jednak chronologię, bo nie ona jest najważniejsza. Dużo istotniejszym jest fakt, że w tej odsłonie cyklu przyszłość wszystkich wolnych Galów spada na barki wodza Asparanoiksa. A ten… cóż, do najodważniejszych nie należy.

René Goscinny, Albert Uderzo
‹Asteriks #07: Walka wodzów›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAsteriks #07: Walka wodzów
Scenariusz
Data wydaniapaździernik 2011
RysunkiAlbert Uderzo
Wydawca Egmont
CyklAsteriks
ISBN978-83-237-4684-3
Gatunekhumor / satyra
Zobacz w
Wyszukaj wMadBooks.pl
Wyszukaj wSelkar.pl
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
„Walka wodzów”, jak wszystkie wczesne części przygód wojowniczych Galów, pierwotnie ukazała się w magazynie komiksowym „Pilote” – publikowano ją między październikiem 1964 a sierpniem 1965 roku; wersja albumowa trafiła natomiast do sprzedaży mniej więcej rok po zamieszczeniu ostatniego odcinka w prasie. W przeciwieństwie do poprzedniej odsłony serii, czyli „Asteriksa i Kleopatry”, ta nie doczekała się osobnej adaptacji filmowej, ale niektóre jej wątki zostały wykorzystane przez scenarzystów szóstego animowanego obrazu cyklu, to jest „Wielkiej walki Asteriksa” (1989), pod którą jako reżyser podpisał się Philippe Grimond. I dziwić to nie powinno, ponieważ nie ma „Walka wodzów” potencjału, który pozwoliłby na samodzielne zagospodarowanie na ekranie dziewięćdziesięciu minut.
Początek opowieści jest niemal dokładnie taki sam, jak wszystkich wcześniejszych i wielu późniejszych części. Asteriks i Obeliks wyprawiają się do lasu, aby zapolować na dziki, a przy okazji tłuką snujące się tam patrole rzymskie. Tym razem jednak ta rutynowa zabawa ma dużo dalej idące następstwa. Rozeźleni Rzymianie, po powrocie do warownego obozu o nazwie Rabarbarium skarżą się swemu nieokrzesanemu centurionowi Dremordusowi, który wpada w popłoch, obawiając się, że gdy informacje o tym, co dzieje się na podległym mu terenie, dotrą do Wiecznego Miasta, wszechmocny Juliusz Cezar wyciągnie wobec niego poważne konsekwencje. Słowem – że wyleje go na mordę! Dremordus nie zalicza się jednak do tytanów intelektu, nie ma więc pomysłu, jak poradzić sobie z uwierającym go jak czyrak galijskim problemem. Ale od czego ma się adiutantów? Na dodatek takich jak podstępny Knurus. To właśnie on podrzuca centurionowi iście diabelski pomysł, jak pozbyć się krnąbrnych Galów bez angażowania w to bezpośrednio legionistów.
Knurus – przyznać trzeba – łeb ma nie od parady. Znając obyczaje Galów, opowiada Dremordusowi o tak zwanej „walce wodzów”. W przeszłości bowiem często bywało tak, że wódz jednego plemienia galijskiego, chcąc zawładnąć innym plemieniem, wyzywał na pojedynek swego głównego konkurenta; pokonawszy go zaś, przejmował panowanie nad jego poddanymi. Problem jednak w tym, że znalezienie choćby jednego zaprzedanego rzymskim okupantom przywódcy szczepu, który nie będzie bał się wystąpić przeciwko Asparanoiksowi, wcale nie jest takie proste. Nawet gorylowatemu Kolaboriksowi z osady Serum rzednie mina, kiedy dowiaduje się, czego oczekują od niego przyjaciele-Rzymianie. Przecież cała Galia wie, że Asparanoiks ma dostęp do magicznego wywaru! Owszem, ma, ale tylko tak długo, jak długo będzie go dlań przyrządzał druid Panoramiks. Gdy tylko jego zabraknie, zapasy wywaru szybko się skończą, a nieprzejednani Galowie będą musieli się poddać. Wystarczy zatem zlikwidować kapłana-magika, a Kolaboriks rozniesie swego rywala. Na chwałę Wiecznego Miasta i Cezara.
Od tej pory akcja zdecydowanie przyspiesza, do roboty zabierają się bowiem nie tylko Rzymianie, ale również zdradziecki Kolaboriks. Jakby tego jeszcze było mało, nieporadność Obeliksa ściąga na jego ziomków dodatkowe kłopoty. Pomijając stałych bohaterów serii, w „Walce wodzów” pojawiają się dwie nowe, co prawda jedynie epizodyczne, ale za to niezwykle barwne i przezabawne postaci – Pluskwamperfektus (legionista-dekownik, bez przerwy prześladowany przez życiowego pecha) oraz Amneziks (druid-psychoterapeuta, którego pomoc okazuje się niezbędna w ratowaniu Panoramiksa). René Goscinny i Albert Uderzo po raz kolejny popisują się swoim nieprzeciętnym humorem, choć przyznać trzeba, że w warstwie fabularnej tym razem niczym specjalnym nie zaskakują. Zakończenie dość łatwo przewidzieć i nie tylko dlatego, że obowiązkowo musi być szczęśliwe. Należą się natomiast brawa autorom za dużą dozę autoironii, która objawia się między innymi w ostatnim kadrze na stronie trzydziestej. Na rysunku widzimy czekającego w poczekalni do Amneziksa mężczyznę, który stoi w bardzo charakterystycznej i łatwo rozpoznawalnej pozie (kojarzonej z ogólnie znaną postacią historyczną z przełomu XVIII i XIX wieku). Pomocnica druida, panna Gencjanna, zaskoczonym widokiem nieznajomego Asteriksowi i Obeliksowi oznajmia ze spokojem: „Nikt nie wie, za kogo właściwie ten człowiek się uważa”. My już wiemy i możemy docenić dowcip.
koniec
7 listopada 2011

Komentarze

07 XI 2011   10:36:35

Centurion Dremordus? Ha ha... Tak jak nie lubię nowych tłumaczeń (mam całość pierwszych wydań Asteriksa), tak tym razem nie mogę nie docenić inwencji tłumacza. Dremordus to rzeczywiście krok naprzód w stosunku do Arbuzjusza. ;)

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Przygoda, humor i oldschool
Piotr ‘Pi’ Gołębiewski

4 XII 2021

To już trzeci tomik przygód Zagora, cowboya z baśniowego Dzikiego Zachodu. Sięgając po „Tajemniczą śmierć”, należy wziąć poprawkę na miejsce i czas powstania komiksu. Być może jeszcze bardziej, niż ostatnio.

więcej »

Extraordinary Moore: Bezlitosna fantazja
Marcin Knyszyński

3 XII 2021

Kończymy dziś przygodę z „Ligą niezwykłych dżentelmenów” Alana Moore’a. Ostatni tom cyklu nosi znamienny tytuł – słowo „Burza” dobrze odzwierciedla to, co dzieje się w komiksie i umysłach czytelników. Przed nami rzecz, której niezwykle trudno wystawić jednoznaczną ocenę.

więcej »

Piekło to inni
Paweł Ciołkiewicz

2 XII 2021

Lucas Varela jest autorem już całkiem nieźle znanym w Polsce. Mieliśmy możliwość czytać już jego autorski komiks „Najdłuższy dzień przyszłości” oraz stworzonego wspólnie z Diego Agrimbau „Człowieka”. Teraz na księgarskie półki trafia kolejna opowieść argentyńskiego artysty – „Pawełek Pinokio”. Nie jest to jednak kolejna wersja dzieła Carla Collodiego, lecz opowieść o tym, co spotkało niesfornego pajacyka… w piekle.

więcej »

Polecamy

Łatwe trudnego początki

Polscy podróżnicy:

Łatwe trudnego początki
— Marcin Osuch

Kumpel Mickiewicza
— Marcin Osuch

Prototyp Zagłoby
— Marcin Osuch

Wspomnienia jak żyła złota
— Marcin Osuch

Być jak Kmicic
— Marcin Osuch

Zobacz też

Tegoż twórcy

Raczej cwany niż inteligentny
— Marcin Osuch

Nigdy więcej nie funduj mi fondue!
— Sebastian Chosiński

Ich dwóch i dziecko. Niesforne dziecko!
— Sebastian Chosiński

James Bond na usługach Juliusza Cezara
— Sebastian Chosiński

Pysk miał z żabia ślimaczy
— Sebastian Chosiński

Cebullanka y Grzanka kontra Juliusz Cezar
— Sebastian Chosiński

Alezja?… Jaka znowu Alezja?!
— Sebastian Chosiński

Jak to na wojence ładnie…
— Sebastian Chosiński

Nos Kleopatry, czyli powariowali ci Egipcjanie!
— Sebastian Chosiński

Esensja czyta dymki: Wrzesień 2011
— Esensja

Tegoż autora

Poobiednie lenistwo
— Sebastian Chosiński

Śpij, kochanie, po słonecznej stronie ulicy
— Sebastian Chosiński

Ballady i impro-romanse
— Sebastian Chosiński

Puma skacząca do gardeł wampirów
— Sebastian Chosiński

Mroczna zatoka
— Sebastian Chosiński

Zdradzona i porzucona
— Sebastian Chosiński

Znaki na niebie i ziemi
— Sebastian Chosiński

Noir w kolorze… żółtym
— Sebastian Chosiński

Miłość w cieniu katastrofy
— Sebastian Chosiński

Na Dzikim Zachodzie i w kraju Łokietka
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.