Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 2 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Francis Ford Coppola

ImięFrancis Ford
NazwiskoCoppola

Kalendarium: Francis Ford Coppola

Esensja.pl
Esensja.pl
7 kwietnia 70 lat kończy Francis Ford Coppola.

Kalendarium: Francis Ford Coppola

7 kwietnia 70 lat kończy Francis Ford Coppola.

Francis Ford Coppola

ImięFrancis Ford
NazwiskoCoppola
Francis Ford Coppola (ur. 1939.04.07) urodził się w Detroit w rodzinie o włoskich korzeniach i artystycznych ciągotach (ojciec był filharmonikiem, który po latach pracował przy muzyce do „Ojca chrzestnego”, w branży filmowej pracuje obecnie z sukcesami córka Coppoli Sofia, syn Roman, kuzyn Nicolas Cage, siostra Talia Shire). Drugie imię nadano mu na cześć Henry’ego Forda i szpitala pod jego patronatem w którym urodził się Francis. Dwa lata po urodzeniu Francisa rodzina przeprowadziła się do Nowego Jorku, gdzie ojciec dostał pracę w filharmonii. Zainteresowania w aranżowaniu wymyślonych historyjek Coppola przejawiał już w dzieciństwie gdy chorował na polio i musiał przez długi czas przebywać w łóżku – zaczynał od teatrzyków kukiełkowych a w wieku 10 lat zaczął się bawić kamerą ojca. Efektem było po latach podjęcie studiów w dziedzinie sztuk teatralnych i filmowych w Hofstra University i UCLA. Na tej ostatniej uczelni Coppola nakręcił kilka krótkometrażowych filmów, a także nawiązał ciekawe kontakty – poznał m.in. Jima Morrisona, którego muzykę wykorzystał po latach w „Czasie apokalipsy”.
Profesjonalną karierę Coppola zaczął od niskobudżetowych filmów kręconych na początku lat 60-tych z Rogerem Cormanem oraz od pisania scenariuszy. Początki nie były jednak łatwe, a uznanie branży utrudniał także hippisowski imidż reżysera. Pierwszy poważny sukces przyszedł w 1971 roku, gdy Coppola zdobył Oscara za scenariusz „Pattona”. Od tego momentu rozwiązał się worek z sukcesami, poczynając od nakręconego już rok później dzieła życia Coppoli, czyli „Ojca chrzestnego”, który zdobył trzy Oscary, w tym dla najlepszego filmu. Dwa lata później na ekranach pojawiły się równie dobrze przyjęty sequel (tym razem aż 6 statuetek, w tym znów dla najlepszego filmu oraz dwie dla Coppoli za reżyserię i scenariusz) oraz „Rozmowa” (kandydat do Oscara i zdobywca Złotej Palmy w Cannes) i „Wielki Gatsby”, do którego Coppola napisał scenariusz.. W międzyczasie zajął się też produkcją filmów swojego protegowanego George’a Lucasa – „American Graffiti” i „THX 1138”. Na kolejny film trzeba było czekać aż 5 lat, bo tyle zajęła Coppoli praca nad „Czasem apokalipsy”, nowatorską w podejściu adaptacją powieści Josepha Conrada, która choć wzbudziła początkowo mieszane reakcje krytyków, nagrodzona została Złotą Palmą w Cannes i stopniowo zdobywała coraz większe uznanie.
Kolejne dekady były już jednak zdecydowanie mniej udane, poczynając od klapy finansowej musicalu „One from the Heart” w 1982 roku i przeciętnego „Hammetta”. Oczywiście pojawiały się też przebłyski: w latach 80-tych nominowany do Złotego Globu „Cotton Club”, a na początku kolejnej dekady nominowany do Oscarów „Ojciec chrzestny III” i „Dracula”. Jednak Coppola coraz rzadziej brał się za reżyserię: nakręcił komediodramat „Jack” i adaptację powieści John Grishama „Zaklinacz deszczu” po czym zamilkł na 10 lat. Niestety jego niedawny powrót był wybitnie nieudany – adaptacja „Młodości stulatka” powszechnie uznawana jest za nieudaną.
Od lat 70-tych rodzina Coppolów zajmuje się też przemysłem winiarskim, a sam Francis był właścicielem hotelu Turyle Bay w Belize i restauracji Rubikon w San Francisco (wraz z Robinem Williamem i Robertem De Niro). Reżyser założył też w 1997 roku „Zoetrope All-Story” – magazyn literacki publikujący opowiadani i eseje m.in. Davida Mameta, Stevena Spielberga czy Salmana Rushdie (wcześniej Coppola próbował szczęścia z prasą w latach 70-tych).
Wybrana filmografia:
  • Strach (1963)
  • Obłęd (1963)
  • Jesteś już mężczyzną (1966)
  • Tęcza Finiana (1968)
  • Ludzie z Deszczu (1969)
  • Ojciec chrzestny (1972)
  • Rozmowa (1974)
  • Ojciec Chrzestny II (1974)
  • Czas Apokalipsy (1979)
  • Ten od serca (1982)
  • Rumble Fish (1983)
  • Wyrzutki (1983)
  • Cotton Club (1984)
  • Peggy Sue wyszła za mąż (1986)
  • Kamienne ogrody (1987)
  • Tucker – konstruktor marzeń (1988)
  • Nowojorskie opowieści (1990)
  • Ojciec Chrzestny III (1990)
  • Drakula (1992)
  • Jack (1996)
  • Zaklinacz deszczu (1997)
  • Młodość stulatka (2007)
  • koniec
    7 kwietnia 2009

    Komentarze

    Dodaj komentarz

    Imię:
    Treść:
    Działanie:
    Wynik:

    Dodaj komentarz FB

    Najnowsze

    Nebule 2021 przyznane

    22 V 2022

    W sobotę 21 maja ogłoszono laureatów nagrody Nebula za rok 2021.

    więcej »

    Fantastyka i Futurologia w Krakowie
    Polska Fundacja Fantastyki Naukowej

    19 IV 2022

    Polska Fundacja Fantastyki Naukowej już w najbliższą sobotę inauguruje cykl spotkań literacko-naukowych „Fantastyka i Futurologia”.

    więcej »

    Finaliści nagród Hugo 2022

    9 IV 2022

    Ogłoszono listę finalistów nagród Hugo 2022 za utwory, które swoją premierę miały w roku 2021.

    więcej »

    Polecamy

    Kevin Smith. Sprzedawcy 2

    Do sedna:

    Kevin Smith. Sprzedawcy 2
    — Marcin Knyszyński

    Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
    — Marcin Knyszyński

    Kevin Smith. Dogma
    — Marcin Knyszyński

    Kevin Smith. W pogoni za Amy
    — Marcin Knyszyński

    Kevin Smith. Szczury z supermarketu
    — Marcin Knyszyński

    Kevin Smith. Sprzedawcy
    — Marcin Knyszyński

    Richard Kelly. Pułapka
    — Marcin Knyszyński

    Richard Kelly. Koniec świata
    — Marcin Knyszyński

    Richard Kelly. Donnie Darko
    — Marcin Knyszyński

    Alejandro González Iñárritu. Zjawa
    — Marcin Knyszyński

    Zobacz też

    Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
    Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.