Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 3 lipca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Waleria Gaj Germanika
‹Tata›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTata
Tytuł oryginalnyПапа
ReżyseriaWaleria Gaj Germanika
ZdjęciaWaleria Gaj Germanika
Scenariusz
ObsadaAleksandr Braun, Waleria Gaj Germanika, Denis Mołczanow, Oktawia Germanika-Mołczanowa, Sewerina Germanika-Mołczanowa, Awgust Germanik-Mołczanow
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania75 min
Gatunekdokument, dramat, obyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Z rodziną – nie tylko na zdjęciu
[Waleria Gaj Germanika „Tata”, Ludmiła Niekrasowa, Nastia Korkija „Jestem szczęśliwa” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Miłość jest największym darem” – ta trawestacja słów zawartych w pierwszym liście świętego Pawła do Koryntian najlepiej obrazuje tematykę i przesłanie dzisiaj prezentowanych dokumentów. Zarówno „Tata” Walerii Gaj Germaniki, jak i „Jestem szczęśliwa” Nastii Korkiji i Ludmiły Niekrasowej opowiadają o niełatwych relacjach rodzinnych, które zostają poddane najtrudniejszej próbie.

Sebastian Chosiński

East Side Story: Z rodziną – nie tylko na zdjęciu
[Waleria Gaj Germanika „Tata”, Ludmiła Niekrasowa, Nastia Korkija „Jestem szczęśliwa” - recenzja]

„Miłość jest największym darem” – ta trawestacja słów zawartych w pierwszym liście świętego Pawła do Koryntian najlepiej obrazuje tematykę i przesłanie dzisiaj prezentowanych dokumentów. Zarówno „Tata” Walerii Gaj Germaniki, jak i „Jestem szczęśliwa” Nastii Korkiji i Ludmiły Niekrasowej opowiadają o niełatwych relacjach rodzinnych, które zostają poddane najtrudniejszej próbie.

Waleria Gaj Germanika
‹Tata›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTata
Tytuł oryginalnyПапа
ReżyseriaWaleria Gaj Germanika
ZdjęciaWaleria Gaj Germanika
Scenariusz
ObsadaAleksandr Braun, Waleria Gaj Germanika, Denis Mołczanow, Oktawia Germanika-Mołczanowa, Sewerina Germanika-Mołczanowa, Awgust Germanik-Mołczanow
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania75 min
Gatunekdokument, dramat, obyczajowy
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Waleria Gaj Germanika – moskwianka urodzona w 1984 roku – zaczynała karierę reżyserską od filmów dokumentalnych, później zrealizowała kilka pełnometrażowych obrazów fabularnych i seriali telewizyjnych („Wszyscy umrą, lecz ja zostanę”, „Tak, tak”, „Wilk zmyślony”), by po latach wrócić do dokumentu. Latem 2019 roku, będąc w zaawansowanej ciąży (z trzecim dzieckiem – jak się potem okazało, synem Awgustem), sięgnęła – w dosłownym tych słów znaczeniu – po kamerę, aby opowiedzieć o swojej patchworkowej rodzinie: drugim mężu Denisie oraz córkach – jedenastoletniej Oktawii (nazwisko jej ojca Gaj Germanika utrzymuje w tajemnicy) i trzyletniej Sewerinie. Co jednak istotne, spogląda na nią, a więc również i na siebie, z perspektywy swego ponad dziewięćdziesięcioletniego ojca Aleksandra, który po śmierci żony, co miało miejsce osiem miesięcy wcześniej, nie potrafi odzyskać równowagi psychicznej.
Chcąc przywrócić mu radość życia, Lera (takiego imienia, a w zasadzie jego formy zdrobniałej, Germanika używa w filmie) wraz z Denisem decydują się zabrać staruszka na wakacje nad Morze Tyrreńskie. Towarzyszą im córki Walerii. Beztroski wypoczynek, jakiego wszyscy oczekują, okazuje się jednak ułudą. Zarówno Lera, jak i Aleksandr żyją w dużym napięciu, czasami wystarczy jedno słowo, aby doprowadzić do ostrego sporu, który kończy się wylewaniem wzajemnych żalów, niekiedy sięgających odległej przeszłości. Na jaw wychodzą zadawnione spory, ba! konflikty z czasów, gdy autorka filmu była nastolatką. Jest to w pewnym stopniu skutkiem dramatycznej przeszłości rodziny: w czasie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej ojciec został wysłany na front, a jego przyszła żona Natalia (wraz ze swoją siostrą) przeżyła spowodowaną ewakuacją tułaczkę. Ludziom z takimi doświadczeniami niełatwo było stworzyć szczęśliwy dom.
Dokumentalistka zadaje więc sobie pytanie, w jaki sposób losy ojca i matki wpłynęły na nią samą? Na to, jakim ona jest rodzicem. Jaką jest żoną. W końcu: jaką córką. Czy spełnia się w tych nadzwyczaj ważnych społecznie rolach? W efekcie noszący niewinny tytuł film staje się – w niektórych momentach wręcz patetyczną – opowieścią o odwiecznym konflikcie pokoleń i wynikającym z różnicy wieku niezrozumieniu, o różnych pamięciach i skrajnie odmiennych interpretacjach zdarzeń (ileż lat potrzebują Aleksandr i Lera, by w pewnych sprawach dojść do konsensusu!). Ale to również film o wielkiej potrzebie szczęścia i bliskości, jakie może dać jedynie ukochana osoba. W tej historii nie brakuje także bezinteresownej miłości, której bohaterowie doświadczają na kolejnym życiowym zakręcie, w najbardziej dramatycznym momencie pobytu w słonecznej Italii.

Ludmiła Niekrasowa, Nastia Korkija
‹Jestem szczęśliwa›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułJestem szczęśliwa
Tytuł oryginalnyЯ счастлива
ReżyseriaLudmiła Niekrasowa, Nastia Korkija
ZdjęciaMarco Antonio Tam, Anatolij Chiżniak, Ludmiła Niekrasowa, Nastia Korkija, Tatiana Wichriewa, Arsienij Kałasznikow, Siergiej Amirdżanow
Scenariusz
ObsadaLudmiła Niekrasowa, Nastia Korkija, Anatolij Chiżniak
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania78 min
Gatunekdokument, psychologiczny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Podobnie jak w przypadku „Taty” Walerii Gaj Germaniki, w „Jestem szczęśliwa” również mamy do czynienia z pełnometrażowym filmem dokumentalnym opowiadającym o relacjach rodzinnych. Chociaż punkt wyjścia tej historii jest zupełnie inny. U Ludmiły Niekrasowej – dziekan wydziału aktorskiego Międzynarodowego Instytutu Słowiańskiego w Moskwie, która z wykształcenia jest reżyserką teatralną – lekarze diagnozują raka języka. Pierwsze leczenie, z wykorzystaniem tradycyjnej medycyny, nie przynosi efektu i wtedy – za namową etnografa i podróżnika Anatolija Chiżniaka (poszukującego w Amazonii legendarnego Eldorado) – kobieta decyduje się na wyjazd na drugi kraniec świata, do dżungli amazońskiej. Tam przez trzy miesiące bierze udział w kuracji prowadzonej przez peruwiańskiego szamana, polegającej głównie na oczyszczaniu ciała i umysłu za sprawą silnie halucynogennego wywaru ayahuasca.
Niebawem dołącza do niej córka. Nastia Korkija jest reżyserką-dokumentalistką, która fachu uczyła się u Bakura Bakuradzego w Moskiewskiej Szkole Nowego Kina oraz na Kubie u… Wernera Herzoga. I chociaż młoda kobieta jest sceptycznie nastawiona do możliwości, jakie niesie ze sobą medycyna niestandardowa, nie ma zamiaru poddawać matkę krytyce, zdaje sobie bowiem sprawę, że w podobnej chorobie niezwykle ważne jest nastawienie pacjenta. Jeżeli Ludmiła wierzy w to, że tajemniczy napój jest w stanie poprawić jej samopoczucie – proszę bardzo. Jest w końcu osobą dorosłą, inteligentną, w pełni świadomą tego, co robi. Czy zatem ona, nawet jako córka, ma prawo pozbawiać ją być może ostatniej nadziei? Dlatego towarzysząca matce Nastia, jak na dokumentalistkę przystało, przyjmuje przede wszystkim rolę obiektywnej obserwatorki wydarzeń i nie wychodzi z niej nawet wówczas, gdy w czymś fundamentalnie nie zgadza się z Ludmiłą.
W filmie przedstawione zostają kolejne fazy terapii, jakim zostaje poddana Niekrasowa – zarówno tej niekonwencjonalnej w Ameryce Południowej, jak i prowadzonej pod kontrolą rosyjskich onkologów. Towarzyszy im, co zrozumiałe, huśtawka nastrojów. Ale to chyba naturalne, gdy przychodzi człowiekowi żyć – nawet jeśli co jakiś czas odraczanym, to jednak – wyrokiem śmierci. Ale na przekór temu wszystkiemu, co wokół niej dzieje się, Ludmiła zachowuje pogodę ducha i ostatecznie osiąga stabilizację fizyczną i psychiczną, która pozwala jej, mimo choroby, powiedzieć głośno: „Jestem szczęśliwa!”. Oba prezentowane dzisiaj dokumenty dotyczą więc w zasadzie tego samego: prób pogodzenia się z losem i sobą samym, ułożenia relacji z najbliższymi, by odejść z godnością, nie pozostawiając po sobie „spalonej ziemi”.
koniec
3 kwietnia 2022

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Wychowane przez wilki: Sez. 2, Odc. 8. Wysoka cena przetrwania
Marcin Mroziuk

1 VII 2022

Wydarzenia w tym odcinku służą głównie przygotowaniu gruntu pod kolejny sezon, natomiast trudno na razie przesądzić, czy kierunek obrany przez scenarzystów pozwoli serialowi złapać drugi oddech, czy raczej okaże się gwoździem do trumny. Oczywiście w mniejszym lub większym stopniu zostają też domknięte niektóre dotychczasowe wątki, chociaż nie zawsze w satysfakcjonujący widzów sposób.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Hymn do niespełnionej miłości
Sebastian Chosiński

29 VI 2022

Czingiz Ajtmatow przyzwyczaił czytelników do tego, że jest prozaikiem potrafiącym nadzwyczaj pięknie pisać o miłości. Zazwyczaj jednak uczucie to łączyło bohaterów żyjących w górskich aułach, z dala od cywilizacji. W opowiadaniu „Czerwone jabłko” głównymi bohaterami uczynił on małżeństwo intelektualistów mieszkających w stolicy sowieckiej Kirgizji. I ten właśnie tekst zdecydował się przenieść na ekran Tołomusz Okiejew.

więcej »

Reacher: Odc. 5. Zemsta ważniejsza od sprawiedliwości
Marcin Mroziuk

27 VI 2022

Nie mamy wątpliwości, że kończąca poprzedni odcinek śmierć Molly Beth to dotkliwy cios dla Jacka Reachera, ale równie bolesna jest utrata przewożonych przez nią dokumentów z dochodzenia prowadzonego przez zabitego brata głównego bohatera. Po powrocie do Margrave trzeba będzie więc wrócić do starych tropów, ale problem tkwi w tym, że czekają tam już kolejne kłopoty.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Sportsmenka na rozdrożu
— Sebastian Chosiński

Austria może i szczęśliwa, ale widzowie…
— Sebastian Chosiński

Dom na głowie, w domu – ojciec
— Sebastian Chosiński

Kopciuszek bez biustonosza
— Sebastian Chosiński

Przydomowy obóz pracy
— Sebastian Chosiński

Przeżyć w Piekle
— Sebastian Chosiński

„Ideologiczny schizofrenik, szczery kłamca”
— Sebastian Chosiński

Żełtoksan znaczy… Grudzień
— Sebastian Chosiński

Potęga wiary vs. „noc komunizmu”
— Sebastian Chosiński

Cena za pozostanie człowiekiem
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.