Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 23 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Cate Shortland
‹Czarna Wdowa›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzarna Wdowa
Tytuł oryginalnyBlack Widow
Dystrybutor Disney
Data premiery1 maja 2020
ReżyseriaCate Shortland
Scenariusz
ObsadaScarlett Johansson, Florence Pugh, Robert Downey Jr., David Harbour, Rachel Weisz, Ray Winstone, William Hurt, O.T. Fagbenle
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiUSA
CyklMarvel Cinematic Universe
Gatunekakcja, przygodowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Siła Sióstr
[Cate Shortland „Czarna Wdowa” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Czarna Wdowa”, dwudziesty czwarty film Marvel Cinematic Universe, to miks różnych sprzecznych pomysłów. Z jednej strony mamy mroczne otwarcie i sceny z przeszłości tytułowej bohaterki, z drugiej standardowy dla wysokobudżetowego kina akt trzeci, zanurzony w spektakularnych efektach CGI i w niekończącej się akcji.

Damian Szyma

Siła Sióstr
[Cate Shortland „Czarna Wdowa” - recenzja]

„Czarna Wdowa”, dwudziesty czwarty film Marvel Cinematic Universe, to miks różnych sprzecznych pomysłów. Z jednej strony mamy mroczne otwarcie i sceny z przeszłości tytułowej bohaterki, z drugiej standardowy dla wysokobudżetowego kina akt trzeci, zanurzony w spektakularnych efektach CGI i w niekończącej się akcji.

Cate Shortland
‹Czarna Wdowa›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułCzarna Wdowa
Tytuł oryginalnyBlack Widow
Dystrybutor Disney
Data premiery1 maja 2020
ReżyseriaCate Shortland
Scenariusz
ObsadaScarlett Johansson, Florence Pugh, Robert Downey Jr., David Harbour, Rachel Weisz, Ray Winstone, William Hurt, O.T. Fagbenle
Rok produkcji2020
Kraj produkcjiUSA
CyklMarvel Cinematic Universe
Gatunekakcja, przygodowy, SF
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Ale może po kolei. Film rozpoczyna się prologiem, w którym poznajemy rodzinę zastępczą młodej Natashy Romanowej (Scarlett Johansson) oraz jej przybraną siostrę, Jelenę (znana z „Midsommar” Florence Pugh). Obserwujemy amerykańskie, rodzinne życie na przedmieściach, ale też poznajemy dramatyczne zdarzenie, które zmieniło życie tych bohaterów na zawsze.
Dalsza część akcji filmu rozgrywa się mniej więcej pomiędzy wydarzeniami z filmów „Kapitan Ameryka. Wojna Bohaterów” oraz „Avengers. Wojna Bez granic”. Film stara się manewrować pomiędzy coraz bardziej zbliżającymi się do siebie wątkami głównych bohaterów – Natashy, Jeleny oraz ich przybranych rodziców, granych przez Rachel Weisz oraz Davida Harboure’a. Na dokładkę dostajemy też europejską intrygę szpiegowską z rodem z filmów akcji o Jasonie Bournie oraz stylowych thrillerów w rodzaju „Czerwonej Jaskółki” i „Atomic Blonde”.
Ponieważ film próbuje służyć zbyt wielu Mistrzom naraz, tonacyjnie staje w rozkroku. Rąbanka Lorne’a Balfe na ścieżce dzwiękowej przypomina jak dobrze znów być na blockbusterze w multipleksie. Ale znów scenę później dostajemy brutalne sprowadzenie sytuacji na ziemię. W efektownej czołówce oglądamy przerażające obrazy rozbijanych rodzin i handlu żywym towarem. W jednej z najlepszych scen filmu, kapitalnie grana przez Pugh Jelena, z niezwykle klinicznym podejściem do sprawy opisuje detale procesu sterylizacji, jakiemu poddawane są młode kobiety w Czerwonej Sali. Takich rzeczy jeszcze w MCU nie oglądaliśmy i na dobry moment potrafią one stanąć nam ością w gardle.
A jednak unoszony chwilami czułością i humorem siostrzanej relacji, film w końcu trafia pod ciężki but wielkiej disnejowskiej machiny. „Czarna wdowa” to naprawdę niezłe kino akcji, któremu przydałaby się większa dyscyplina w narracji, selekcja wątków oraz jaśniejsze określenie emocjonalnej stawki. Brak tu wielkich, niesamowitych wydarzeń – nawet powołana w finale armia Wdów, sterowanych przez mizoginistyczny czarny charakter z wygodnej pozycji biurka i tabletu, nie budzi takich emocji, jak powinna.
Powstały zbyt późno, pierwszy solowy film o bohaterce granej przez Scarlett Johansson, nosi niestety znamiona dzieła, które trochę nie chce się nikomu narzucać ani też nie chce nikogo urazić. Przyzwoicie wyreżyserowany przez Cate Shortland, nie chce być również konsekwentnym origin story o przepracowaniu traumy poprzez budowanie więzi z innymi ludźmi, na tyle na ile sytuacja na to pozwala. To działa w niektórych scenach – tych, w których intensywna Scarlett Johansson oraz zabawna Florence Pugh mogą po prostu usiąść i porozmawiać ze sobą twarzą w twarz. Ale już w scenach akcji za dużo jest kakofonii i komputera, aby w ów aktorski wysiłek uwierzyć.
W jednej ze scen retrospekcji, film ujawnia zdarzenie z życia Natashy, które szokuje. Jednak, jak się wkrótce okaże, robi to tylko po to, aby przygotować grunt pod późniejszy fabularny twist i finalnie się z wszystkich konsekwencji owego zdarzenia wycofać. Albo twórcy wystraszyli się filmu, który mogli zrobić albo świadomie chwilowo zabawili się naszymi oczekiwaniami. Jak na jeden z pierwszych post-pandemicznych blockbusterow w tym roku – wystarczy. Ale nie jest to wydarzenie, którego wszyscy po najbogatszym studiu na świecie mogliśmy się spodziewać.
koniec
20 lipca 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Nie nadeptuj (przyszłemu) teściowi na odcisk!
Sebastian Chosiński

20 X 2021

Reżyserski dorobek Siergieja Sidieliowa jest nadzwyczaj mizerny: zaledwie cztery filmy pełnometrażowe, w tym tylko trzy zrealizowane samodzielnie. Z tych trzech jeden to inscenizacja opery. A mimo to z dwóch pozostałych autor mógł być dumny. Zwłaszcza z komedii „Ulica pełna niespodzianek”, która w drugiej połowie lat 50. i kolejnych dekadach aż do upadku Związku Radzieckiego cieszyła się statusem kultowej.

więcej »

East Side Story: Miłość i rewolucja na lodzie
Sebastian Chosiński

17 X 2021

Polski dystrybutor nie byłby sobą, gdyby wprowadzając ten film do oferty Netflixa, nie zmienił jego tytułu. Zamiast oryginalnych (w podwójnym tego słowa znaczeniu) „Srebrnych łyżew” mamy komercyjnie brzmiący „Zimowy romans”. I chociaż wszystko – w teorii – się zgadza, to jednak film Michaiła Łokszyna nie zasługuje na to, by postrzegać go jedynie w kategoriach obrazu miłosnego.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: O jeden ząb za daleko
Sebastian Chosiński

13 X 2021

W normalnym kraju człowiek z trzydziestoma trzema zębami wybrałby się do dentysty i poprosił go o usunięcie nadmiarowego trzonowca (kła albo siekacza). W Związku Radzieckim ktoś taki mógł stać się sensacją naukową i celebrytą. Przynajmniej tak to sobie wyobrażał Gieorgij Danielija, który na podstawie tych domysłów zbudował oś fabularną „nienaukowo-fantastycznej” (jak poinformowano w napisach) komedii… „Trzydzieści trzy”.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Marvel w sosie dostojewskim, czyli co się stało w Budapeszcie
— Agnieszka ‘Achika’ Szady

Tegoż twórcy

Po trupie III Rzeszy, czyli Tam, lecz bez powrotu
— Sebastian Chosiński

Pamiętnik nimfomanki
— Przemysław Ćwik

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.