Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 września 2021
w Esensji w Esensjopedii

Dmitrij Kolcow
‹Szeregowiec Czeerin›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzeregowiec Czeerin
Tytuł oryginalnyРядовой Чээрин
ReżyseriaDmitrij Kolcow
ZdjęciaAjtał Nikitin
Scenariusz
ObsadaAjtał Stiepanow, Aleksandr Kazancew, Daniił Żurawliow, Dmitrij Kolcow, Oganes Grigorian, Dmitrij Trofimow
Rok produkcji2021
Kraj produkcjiRepublika Sacha, Rosja
Czas trwania95 min
Gatunekwojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: Pojedynek snajperów
[Dmitrij Kolcow „Szeregowiec Czeerin” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Jedenaście lat temu kinematografia jakucka wyprodukowała dramat wojenny Nikity Arżakowa zatytułowany „Snajper z Jakucji”; kilka lat później rozpoczęto natomiast prace nad podobnym tematycznie obrazem – „Szeregowcem Czeerinem” – które do szczęśliwego końca doprowadził przed paroma miesiącami Dmitrij Kolcow. To jeszcze jedno dzieło uświetniające kolejną rocznicę radzieckiego zwycięstwa nad III Rzeszą.

Sebastian Chosiński

East Side Story: Pojedynek snajperów
[Dmitrij Kolcow „Szeregowiec Czeerin” - recenzja]

Jedenaście lat temu kinematografia jakucka wyprodukowała dramat wojenny Nikity Arżakowa zatytułowany „Snajper z Jakucji”; kilka lat później rozpoczęto natomiast prace nad podobnym tematycznie obrazem – „Szeregowcem Czeerinem” – które do szczęśliwego końca doprowadził przed paroma miesiącami Dmitrij Kolcow. To jeszcze jedno dzieło uświetniające kolejną rocznicę radzieckiego zwycięstwa nad III Rzeszą.

Dmitrij Kolcow
‹Szeregowiec Czeerin›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSzeregowiec Czeerin
Tytuł oryginalnyРядовой Чээрин
ReżyseriaDmitrij Kolcow
ZdjęciaAjtał Nikitin
Scenariusz
ObsadaAjtał Stiepanow, Aleksandr Kazancew, Daniił Żurawliow, Dmitrij Kolcow, Oganes Grigorian, Dmitrij Trofimow
Rok produkcji2021
Kraj produkcjiRepublika Sacha, Rosja
Czas trwania95 min
Gatunekwojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
W czasie drugiej wojny światowej w szeregach Armii Czerwonej walczyło wielu rdzennych mieszkańców Syberii. Wśród nich istotną grupę stanowili Jakuci. Istotną nie tyle z uwagi na swoją liczebność, co umiejętności strzeleckie (wielu z nich w cywilu było przecież myśliwymi), które predestynowały ich do pełnienia roli snajperów. Jednym z nich, nagrodzonym zresztą za udział w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej tytułem Bohatera Związku Radzieckiego, był Fiodor Ochłopkow, którego postać przed ponad dekadą zainspirowała Nikitę Arżakowa do nakręcenia „Snajpera z Jakucji” (2010). Pięć lat później za realizację tematycznie bliźniaczego obrazu wziął się Arkadij Nowikow; zdążył jednak nakręcić jedynie część zdjęć, dalsze prace przerwała śmierć reżysera. Wtedy mogło się wydawać, że nigdy nie zostanie dokończony, ale ostatecznie trud ten wziął na siebie jeden z aktorów – Dmitrij Kolcow, który nieco przerobił scenariusz i po kilku latach zwieńczył dzieło.
Kinowa premiera „Szeregowca Czeerina” miała miejsce w Jakucku 11 marca tego roku, a niespełna dwa miesiące później film ukazał się na płycie DVD. Fabuła została oparta na opowiadaniu piszącego w języku ojczystym jakuckiego prozaika i poety, weterana wojennego – Timofieja Jegorowicza Smietanina (1919-1947). Tworzyć zaczął jako nastolatek; pierwszy wiersz wydrukowano mu w prasie w 1938 roku. W sierpniu 1942 roku trafił na front; brał udział między innymi w bitwie na Łuku Kurskim. Na rok przed zakończenie Wielkiej Wojny Ojczyźnianej został – z powodu odniesionych ran – zdemobilizowany i wrócił w rodzinne strony. Pisał do gazet, tworzył kolejne teksty prozatorskie. Krótko przed śmiercią, a zmarł mając zaledwie dwadzieścia siedem lat, opublikował opowiadanie „Jegor Czeerin” – i to ono właśnie stało się kanwą niskobudżetowego (kosztował bowiem jedynie 5,5 miliona rubli) obrazu Nowikowa / Kolcowa.
Akcja rozgrywa się w ciągu kilku jesiennych dni 1943 roku. Szeregowiec Jegor Czeerin – Jakut z pochodzenia – zostaje wysłany na pierwszą linię frontu. Czym jest wojna, przekonuje się już w drodze do oddziału, gdy kolumna ciężarówek wioząca krasnoarmiejców zostaje z powietrza zaatakowana przez niemieckie myśliwce. Żołnierze rozbiegają się przerażeni, chociaż ukryć się nie ma gdzie, bo dokoła, jak okiem sięgnąć, puste pole. Tylko jeden z nich sięga po karabin i próbuje trafić przelatującą parokrotnie nad nimi nazistowską maszynę. To właśnie Jegor, w którym odezwał się instynkt myśliwego. Dotarłszy do miejsca przeznaczenia, od razu dowiaduje się, w jak trudnym położeniu jest jego oddział. Niemcom udało się bowiem – w tym celu specjalnie sprowadzono profesjonalnego strzelca Dirka Schulza – zlikwidować wszystkich snajperów, a bez nich nie ma sensu wysyłać nikogo na zwiad, bo każda taka misja automatycznie staje się samobójczą.
Jeden z czerwonoarmistów podpowiada jednak lejtnantowi Łobodzie, że wśród nowo przybyłych jest żołnierz, który próbował zestrzelić niemiecki samolot. Oficer postanawia go wypróbować i zabiera na trening strzelecki do lasu. Czeerin spełnia oczekiwania i zostają mu powierzone obowiązki snajpera. Gdy niebawem do oddziału docierają jeszcze przysłani ze sztabu wykwalifikowani zwiadowcy – starszyna Szagurow i Ponamariow – można wreszcie pokusić się o wysłanie grupy na przeszpiegi. To, co zauważają, jest bardzo niepokojące; w okolicy stacjonują bowiem niemieckie czołgi – jeżeli tylko uda im się przekroczyć rzekę, znajdą się na tyłach wojsk radzieckich, które zostaną dosłownie zmiecione z powierzchni ziemi. Jak jednak poinformować swoich, gdy cała drużyna zwiadowcza zostaje wystrzelana przez wrogów. Przeżywa jedynie Jegor, który dostaje się do niewoli. Niemiecki dowódca von Rülich postanawia wykorzystać go w celach propagandowych i każe Czeerinowi odczytać przez głośniki po rosyjsku apel do towarzyszy broni, przekonujący ich, aby poddali się, a będą mogli liczyć na dobre traktowanie i ciepły posiłek (co oczywiście jest ordynarnym kłamstwem).
Jegor wykorzystuje sytuację i na koniec apelu dodaje kilka zdań po jakucku, wiedząc, że Niemcy ni w ząb nie znają tego języka. Za to w oddziale radzieckim jest jeden jego rodak – radiotelegrafista Nikołaj Nikołajewicz (zwany NikNikiem). Jeśli słowa Czeerina dotrą do niego, przetłumaczy je lejtnantowi Łobodzie. A wtedy… Obraz Kolcowa, który właśnie wcielił się w Łobodę, to dzieło nie do końca profesjonalne – w tym sensie, że główne role aktorskie w dużej mierze powierzono debiutantom bądź naturszczykom. Sam Kolcow dotąd zajmował się – i to przez dwadzieścia lat – jedynie reklamą. Fachu reżyserskiego uczył się w zasadzie dopiero na planie „Szeregowca…”. Absolutnymi debiutantami byli operator Ajtał Nikitin i kompozytor Iwan Naumow; wcześniej z kinematografią nie mieli do czynienia także ani wcielający się w Jegora Ajtał Stiepanow, ani grający dopiero szkolonego na snajpera Miszę Gurjanowa Aleksandr Kazancew, ani nawet Jurij Garietowski, który podarował swą twarz Schulzowi. Jedynym aktorskim profesjonalistą był na planie aktor grający starszynę Szagurowa, czyli Dmitrij Trofimow („Mój zabójca”, „Pojedynek”).
Z wyżej wymienionych powodów trudno oczekiwać, aby „Szeregowiec Czeerin” podbił serca widzów. Rosjanie oglądaną go, jeżeli w ogóle, głównie jako ciekawostkę. Większym zainteresowaniem – z uwagi na podjęty przez twórców temat – może cieszyć się w Jakucji (oficjalnie jest to Republika Sacha), chociaż i tam konkurencja jest przecież spora. Wszak spośród wszystkich republik federacyjnych przemysł filmowy jakucki od lat rozwija się najprężniej. Wystarczy wspomnieć o nagradzanych na festiwalach na całym świecie takich dziełach, jak „Nade mną słońce nie zachodzi”, „Jego córka” czy „Car-ptak”. Obraz Kolcowa oczywiście do nich nie dołączy, ale biorąc pod uwagę, jak dużą wagę ciągle przywiązuje się w Rosji do tematyki Wielkiej Wojny Ojczyźnianej, można być pewnym, że znajdą się chętni, którzy po niego sięgną. Nawet jeśli po seansie będą psioczyć.
koniec
23 maja 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Świat bajkowy, lecz zagrożenie prawdziwe
Sebastian Chosiński

19 IX 2021

Zaczęło się od jednego filmu, a skończy najprawdopodobniej na trylogii (przynajmniej tyle wiadomo na razie). Rozgrywający się w fantastycznym świecie staroruskich bylin „Ostatni bohater” Dmitrija Diaczenki doczekał się bowiem – i dobrze się stało! – dwóch kontynuacji: „Źródła Zła” i „Wysłannika Mroku”. O tym pierwszym piszemy teraz, o drugim – daj Boże, w styczniu przyszłego roku, czyli krótko po premierze.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Krwawe porachunki w kolonii karnej
Sebastian Chosiński

15 IX 2021

W grudniu 1989 roku Polskę obiegły szokujące zdjęcia z Zakładu Karnego w Czarnem, w którym doszło do stłumionego siłą przez strażników i milicjantów buntu więźniów. Podobne wydarzenia rozegrały się rok wcześniej w Związku Radzieckim, w kolonii karnej nieopodal Rygi. Na ich podstawie Igor Gostiew nakręcił wstrząsający dramat, którego tytuł mówi praktycznie wszystko – „Bezprawie”.

więcej »

Sky Rojo 2: Odc. 8. Rozstania i powroty
Marcin Mroziuk

13 IX 2021

Wprawdzie napad na furgonetkę z pieniędzmi nie przebiega do końca zgodnie z planem, ale i tak trzy zbiegłe prostytutki wspierane przez Fermina okazują się górą w tym starciu. Teoretycznie teraz wystarczy, że bezpiecznie uciekną z forsą, by mogły cieszyć się nowym życiem. W tym momencie pojawiają się jednak kolejne komplikacje.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.