Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 września 2021
w Esensji w Esensjopedii

Wadim Ostrowski
‹Topór. 1943›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTopór. 1943
Tytuł oryginalnyТопор. 1943
ReżyseriaWadim Ostrowski
ZdjęciaAnton Żabin
Scenariusz
ObsadaAndriej Smoliakow, Aleksandr Gołubiew, Boris Gałkin, Nikołaj Kozak, Siergiej Żarkow, Dmitrij Szewczenko, Iwan Szybanow, Timur Bazinski, Jurij Utkin, Igor Radnajew, Anatolij Gołub, Jelena Pobiegajewa
MuzykaAleksandra Magakian
Rok produkcji2021
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania95 min
Gatunekwojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

East Side Story: W mordę Smiersza!
[Wadim Ostrowski „Topór. 1943” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Skoro mamy maj, oznacza to, że w Rosji na ekranach ponownie zawitają filmy o Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej – zarówno te klasyczne, sprzed lat, jak i nowe produkcje. Jedną z tych ostatnich jest „Topór. 1943” Wadima Ostrowskiego, druga część opowieści o dawnym carskim oficerze Iwanie Rodinie, który postanowił bronić przed Niemcami komunistyczną ojczyznę.

Sebastian Chosiński

East Side Story: W mordę Smiersza!
[Wadim Ostrowski „Topór. 1943” - recenzja]

Skoro mamy maj, oznacza to, że w Rosji na ekranach ponownie zawitają filmy o Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej – zarówno te klasyczne, sprzed lat, jak i nowe produkcje. Jedną z tych ostatnich jest „Topór. 1943” Wadima Ostrowskiego, druga część opowieści o dawnym carskim oficerze Iwanie Rodinie, który postanowił bronić przed Niemcami komunistyczną ojczyznę.

Wadim Ostrowski
‹Topór. 1943›

EKSTRAKT:60%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułTopór. 1943
Tytuł oryginalnyТопор. 1943
ReżyseriaWadim Ostrowski
ZdjęciaAnton Żabin
Scenariusz
ObsadaAndriej Smoliakow, Aleksandr Gołubiew, Boris Gałkin, Nikołaj Kozak, Siergiej Żarkow, Dmitrij Szewczenko, Iwan Szybanow, Timur Bazinski, Jurij Utkin, Igor Radnajew, Anatolij Gołub, Jelena Pobiegajewa
MuzykaAleksandra Magakian
Rok produkcji2021
Kraj produkcjiRosja
Czas trwania95 min
Gatunekwojenny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Piszę to praktycznie – w tym samym czasie – każdego roku: 9 maja to w dawnym Związku Radzieckim i w dzisiejszej Rosji jedno z najważniejszych świąt państwowych, Dzień Zwycięstwa (nad faszyzmem). Z tej okazji kina i stacje telewizyjne emitują sporo filmów na temat Wielkiej Wojny Ojczyźnianej; to również okres premier nowych produkcji. W tym roku oczywiście wygląda to – z powodu pandemii – nieco inaczej. Nie ma bowiem spektakularnych nowości: albo więc odświeża się obrazy, które do tej pory większego szczęścia nie miały, albo prezentuje nowe, ale zrealizowane z myślą o „małym ekranie”. Tak jest właśnie w przypadku kontynuacji historii Iwana Andriejewicza Rodina – byłego carskiego oficera, który po wygranej przez bolszewików wojnie domowej zaszył się w tajdze na Dalekim Wschodzie, nieopodal granicy z Chinami. Dowiedziawszy się jednak przypadkiem o hitlerowskiej napaści, nie wahał się ani chwili i postanowił stanąć w obronie ojczyzny. To nic, że komunistycznej! Jest przecież patriotą, bohaterem poprzedniej wojny światowej, z dumą nosi Order Świętego Jerzego.
Tyle dowiedzieliśmy się na temat Rodina z poprzedniego filmu o nim – nakręconego trzy lata temu „Topora”. Jego scenarzystą i reżyserem był Władimir Siemionowych. Kontynuację powierzono jednak zupełnie innej ekipie. Za fabułę odpowiadał Wiktor Diemient, którego czytelnicy „Esensji” mogli poznać z dwóch kinowych dramatów: „Zeszłego lata w Czulimsku” (2013) oraz „Znalezisko” (2015). Reżyserem został natomiast Białorusin Wadim Ostrowski (rocznik 1961), który po ukończeniu szkoły aktorskiej w Mińsku występował na deskach teatrów w Brześciu (nad Bugiem) oraz w stolicy republiki. Dwa lata pracował również w wytwórni „Biełaruśfilm”, po czym zdecydował się na studia reżyserskie w moskiewskim Wszechzwiązkowym Państwowym Instytucie Kinematografii, które ukończył tuż po upadku Związku Radzieckiego w 1992 roku. Ma na swoim koncie filmy krótko- i pełnometrażowe, dokumentalne i fabularne, głównie (ale nie tylko) seriale. To typowy telewizyjny rzemieślnik, któremu można powierzyć praktycznie każdą produkcję, jednak pod warunkiem, że nie będzie się oczekiwało arcydzieła.
Akcja dramatu wojennego „Topór. 1943” rozgrywa się, co sugeruje już sam tytuł, dwa lata później. Sytuacja na froncie jest już diametralnie inna, ale losy wojny nie zostały jeszcze przesądzone. Co prawda rozbito Niemców i ich sojuszników (Włochów i Rumunów) w krwawej bitwie pod Stalingradem, lecz Hitler wcale nie zrezygnował z planów podboju Kraju Rad. Wręcz przeciwnie, szykuje się do kolejnego wielkiego natarcia (możemy domyślać się jedynie, bo wprost nie zostało to powiedziane, że chodzi o ofensywę pod Kurskiem). Faszyści przegrupowują właśnie wojska pancerne, starając się wyprowadzić Sowietów w pole. Radzieccy zwiadowcy mają więc ręce pełne roboty, aby tropić ruchy jednostek wroga, wiarygodne informacje przekazywać do sztabu i jak najszybciej reagować na zagrożenie. W jednym z takich oddziałów zwiadowczych służy – w stopniu szeregowca – Rodin. Komuniści mu nie ufają, ale go tolerują, bo takich umiejętności jak on nie ma nikt inny.
W czasie jednej z akcji udaje się grupie Rodina nie tylko pojmać jeńca (to tak zwany „język”, od którego specjaliści od przesłuchań na pewno sporo wycisną), ale także dostrzec ukryte w lesie, zamaskowane gałęziami czołgi, których w tych miejscu nie powinno być. To niezwykle ważne. Niestety, w czasie powrotu przez bagna niemiecki snajper najpierw zabija porwanego przez Sowietów strażnika, a następnie eliminuje po kolei zwiadowców. Wszystkich oprócz Rodina, chociaż i jego, gdyby tylko chciał, mógłby odstrzelić. Kim jest zabójca w mundurze żołnierza Wehrmachtu i dlaczego właśnie nad nim się zlitował? Po dotarciu do swoich Iwan Andriejewicz składa raport. Tyle że nikt mu nie wierzy – ani komdiw, czyli dowódca dywizji, pułkownik Alioszyn (stary druh Rodina jeszcze z czasów pierwszej wojny światowej), ani marszałek Gieorgij Żukow. W efekcie tego braku zaufania zdegradowanym carskim oficerem zajmują się kontrwywiadowcy ze Smiersza i sadystyczny major Konstantinow.
Żukow ma jednak wątpliwości. A jeśli Rodin mówi prawdę? Trzeba to sprawdzić. W tym celu należy wysłać nowy oddział, który poprowadzić może tylko Iwan Andriejewicz. On jeden zna bezpieczną drogę przez rozlewiska i on jeden wie, gdzie szukać ukrytych w lesie czołgów. Na zbadanie sprawy i powrót kapitan Odincow, któremu zostaje powierzone dowództwo, ma dwadzieścia cztery godziny. Czas nagli. A wróg jest silny i podstępny. Na dodatek z niemieckimi pancerniakami współpracują rosyjscy kolaboranci. I jest także ów snajper, który z jakiegoś powodu (jak się okazuje później, bardzo konkretnego) ocalił Rodina. Takich filmów, jak „Topór. 1943”, radziecka i rosyjska kinematografia zrealizowała już na przestrzeni kilku dekad mnóstwo. Z jednej strony można wymienić „Oddział specjalny” (1978) Wadima Łysenko, z drugiej – „Rozkaz: zniszczyć!” (2019). Dzieło Ostrowskiego nie jest od nich ani lepsze, ani gorsze, ale, co najważniejsze, ogląda się je z zainteresowaniem.
Akcja płynie wartko, nie brakuje strzelanin, pościgów i walki wręcz. Pojawiają się dylematy moralne, a i wróg nie jest – jak to często bywało – kompletnie odczłowieczony. Wbrew pojawiającej się również w ostatnich latach tendencji do wybielania tropiących w czasie wojny na każdym kroku tchórzy, dezerterów i zdrajców we własnych szeregach enkawudzistów i oficerów Smiersza („Trzy dni do wiosny”, „Bez pożegnania”), tu major Konstantinow nie może liczyć na taryfę ulgową. Nie jest bowiem przedstawiony jako urabiający sobie ręce po łokcie we krwi patriota, lecz przeszkadzający w skutecznej walce z wrogiem szkodnik. Scena, w której marszałek Żukow wali go na odlew w mordę (inaczej tego nazwać nie można), jest prawdziwym ewenementem w kinematografii rosyjskiej. I chociażby dlatego, nawet jeśli w rzeczywistości nigdy nie miała miejsca, zasługuje na podkreślenie.
W drugiej części „Topora” powracają trzej aktorzy znani z poprzedniej: to Andriej Smoliakow („Fabryka”, „Trener”) jako Rodin, Dmitrij Szewczenko („Batalion”) jako pułkownik Alioszyn oraz Iwan Szybanow („Korytarz nieśmiertelności”) w roli lejtnanta Biełowa. Jako kapitan Odincow pojawia się Aleksandr Gołubiew („Słowo jak głaz”, „Kandahar”); niemiecki snajper ma twarz Nikołaja Kozaka („Zdjęcie na pamiątkę”, serial „Czikatiło”), a paskudny major Konstantinow – Siergieja Żarkowa („Związek Ocalenia”, „Ratować Leningrad!”). W postać marszałka Żukowa wcielił się natomiast legendarny Boris Gałkin (pięcioczęściowy cykl sensacyjny „W stanie spoczynku”). Funkcję operatora powierzono początkującemu Antonowi Żabinowi, z kolei za ścieżkę dźwiękową odpowiadała ta sama kompozytorka co poprzednio, czyli Aleksandra Magakian. I ponownie stworzyła muzykę, którą zapomina się od razu po wygaśnięciu napisów końcowych.
koniec
16 maja 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Świat bajkowy, lecz zagrożenie prawdziwe
Sebastian Chosiński

19 IX 2021

Zaczęło się od jednego filmu, a skończy najprawdopodobniej na trylogii (przynajmniej tyle wiadomo na razie). Rozgrywający się w fantastycznym świecie staroruskich bylin „Ostatni bohater” Dmitrija Diaczenki doczekał się bowiem – i dobrze się stało! – dwóch kontynuacji: „Źródła Zła” i „Wysłannika Mroku”. O tym pierwszym piszemy teraz, o drugim – daj Boże, w styczniu przyszłego roku, czyli krótko po premierze.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Krwawe porachunki w kolonii karnej
Sebastian Chosiński

15 IX 2021

W grudniu 1989 roku Polskę obiegły szokujące zdjęcia z Zakładu Karnego w Czarnem, w którym doszło do stłumionego siłą przez strażników i milicjantów buntu więźniów. Podobne wydarzenia rozegrały się rok wcześniej w Związku Radzieckim, w kolonii karnej nieopodal Rygi. Na ich podstawie Igor Gostiew nakręcił wstrząsający dramat, którego tytuł mówi praktycznie wszystko – „Bezprawie”.

więcej »

Sky Rojo 2: Odc. 8. Rozstania i powroty
Marcin Mroziuk

13 IX 2021

Wprawdzie napad na furgonetkę z pieniędzmi nie przebiega do końca zgodnie z planem, ale i tak trzy zbiegłe prostytutki wspierane przez Fermina okazują się górą w tym starciu. Teoretycznie teraz wystarczy, że bezpiecznie uciekną z forsą, by mogły cieszyć się nowym życiem. W tym momencie pojawiają się jednak kolejne komplikacje.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.