Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 września 2022
w Esensji w Esensjopedii

Maria Sadowska
‹Sztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej
Dystrybutor Next Film
Data premiery27 stycznia 2017
ReżyseriaMaria Sadowska
ZdjęciaMichał Sobociński
Scenariusz
ObsadaMagdalena Boczarska, Piotr Adamczyk, Justyna Wasilewska, Eryk Lubos, Jaśmina Polak, Karolina Gruszka, Danuta Stenka, Arkadiusz Jakubik
MuzykaRadzimir Dębski
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiPolska
Gatunekbiograficzny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Duchowa biografia erotyczna
[Maria Sadowska „Sztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Pierwsza w polskim kinie duchowa biografia erotyczna za pomocą seksu bawi i cieszy. Sztywniacy, trzymajcie się od tego filmu z daleka!

Gabriel Krawczyk

Duchowa biografia erotyczna
[Maria Sadowska „Sztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej” - recenzja]

Pierwsza w polskim kinie duchowa biografia erotyczna za pomocą seksu bawi i cieszy. Sztywniacy, trzymajcie się od tego filmu z daleka!

Maria Sadowska
‹Sztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej›

EKSTRAKT:70%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułSztuka Kochania. Historia Michaliny Wisłockiej
Dystrybutor Next Film
Data premiery27 stycznia 2017
ReżyseriaMaria Sadowska
ZdjęciaMichał Sobociński
Scenariusz
ObsadaMagdalena Boczarska, Piotr Adamczyk, Justyna Wasilewska, Eryk Lubos, Jaśmina Polak, Karolina Gruszka, Danuta Stenka, Arkadiusz Jakubik
MuzykaRadzimir Dębski
Rok produkcji2016
Kraj produkcjiPolska
Gatunekbiograficzny
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Śmiejcie się śmiejcie, ale „Sztukę kochania. Historię Michaliny Wisłockiej” (dziś oficjalna premiera) gatunkowo opisałbym jako duchową biografię erotyczną. Nie, nie mamy do czynienia z kolejną reprezentacją nunsploitation, gdzie Szatan erotycznie rozbudza odziane w habity białogłowy. Reżyserującej film Marii Sadowskiej przyświecają przykazania samej bohaterki – rewolucjonistki życia seksualnego Polaków, łamiącej obyczajowe konwenanse autorki sprzedanego w siedmiu milionach egzemplarzy poradnika sztuki miłości. Erotyzm jest tu zatem środkiem do zrozumienia filmowych bohaterów i narzędziem dialogu; sposobem dzierżenia władzy przez łóżkowych troglodytów lub źródłem szczęścia i duchowego uwznioślenia w wydaniu artystów zmysłowości. Miłość cielesna oparta na empatii i wzajemnym zrozumieniu to także sposób poznania i zrozumienia siebie przez tytułową bohaterkę.
Banały? Dla wielu współczesnych – zapewne. Lecz jak to zostaje opowiedziane! Za „Sztukę kochania” odpowiada scenarzysta i producenci poświęconych Zbigniewowi Relidze „Bogów”. Widać to na ekranie, słychać w głośnikach i czuć w rytmicznym biciu gatunkowego serducha. Otrzymujemy to samo żwawe tempo opowiadania, pazur rodem z kolorowo przedstawiających minione dekady biografii amerykańskich. Dostajemy także zgryźliwie inteligentny humor. Z jednej strony bohaterka przypomina iście popkulturową superheroinę, która siłą charakteru, pasją, trzeźwym myśleniem i mocarną ripostą rozpłaszcza w naszych oczach pruderyjny kler i niemniej dwulicowych ignorantów stojących u władzy. To oni stanowią przeszkodę w drodze do lepszego jutra zakochanych, lecz nie zawsze mogących dojść do porozumienia, zamulonych PRL-em Polek i Polaków.
Z drugiej strony twórcy pamiętają, że każdy charakterologiczny rewers ma swój życiowy awers. Niepozbawioną przypadłości Wisłocką przez dekady do końca życia obijał pech, a świadomość popełnianych błędów nie pozwalała jej wyleczyć wielu ran. Choć jako wsłuchana w pacjentów lekarka uzdrawiała chore ciała i złamane serca, sama sobie pomóc nie mogła. Nieszczęśliwa w nieoczywistym związku, z wzajemnością zakochana w cudzym mężu, erotyczne spełnienie odnalazła zbyt późno i na krótko. Kreująca tę postać Magdalena Boczarska, aktorka o zupełnie innej od Wisłockiej urodzie, dowodzi magii kina: wewnętrzne uroki pierwowzoru potrafią znaleźć na ekranie swoją fizyczną realizację.
„Sztuka kochania” obfituje w ironię na wielu poziomach. Czasem w ironię gorzką: gdy solidarność walczących o możliwość zdrowej prokreacji i o poszanowanie postawowych praw kobiet zyskuje w naszych oczach nową aktualność. Strach pomyśleć, że coś, co w fabule bawi przez swoją ignorancję, we współczesnym dyskursie publicznym wciąż domaga się uwagi.
„Sztuka kochania” to również zabawna ironia losu. Wisłocka, kobieta, która do kina podchodziła, mówiąc delikatnie, z rezerwą, która w X muzie widziała morderczynię wyobraźni, a w filmowych przedstawieniach miłości dostrzegała przede wszystkim prostactwo, uczuciową bezpłodność, fizyczne nieokrzesanie lub przemoc, stała się bohaterką biografii w tym kontekście przewrotnej. Film Marii Sadowskiej bawi i rozczula, pozbawiony jest polskiego genu pruderii, obyczajowo prowokuje, a zdaniem niektórych widzów pewnie narusza tabu. Kompilacja scen ekstatycznej miłości w rozmaitych miejscach i pozycjach to wisienka na torcie: frywolność jest tu naczelnym przykazaniem, o dwulicowości nie ma mowy. Seks dwóch kochających się osób bawi i cieszy. Gdy filmujący scenę dron gwałtownie ulatuje w przestworza, a krzyk bohaterki wcale nie słabnie, nietrudno uwierzyć w sens całej tej sztuki kochania.
koniec
27 stycznia 2017

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: Kobieta z karabinem
Sebastian Chosiński

28 IX 2022

W drugiej połowie lat 60. XX wieku, po ślubie z aktorką Natalią Arinbasarową, Andriej Konczałowski mieszkał przez jakiś czas w Azji Środkowej. Jako reżyser i scenarzysta pracował wówczas w Kirgizji, Uzbekistanie i Kazachstanie. W ostatniej z wymienionej republik w wydatny sposób przyczynił się do realizacji opartego na autentycznych wydarzeniach dramatu wojennego Mażyta Biegalina „Pieśń o Manszuk”.

więcej »

Władca pierścieni: Pierścienie władzy: Odc. 1. Usypiające czujność pozory spokoju
Marcin Mroziuk

26 IX 2022

Oczywiste jest, że „Władca Pierścieni: Pierścienie Władzy” niekoniecznie spełni oczekiwania zagorzałych wielbicieli twórczości J.R.R. Tolkiena oraz fanów filmów Petera Jacksona. Początek serialu daje jednak podstawy, by dać jego twórcom kredyt zaufania, szczególnie że stronie wizualnej tej produkcji nie można niczego zarzucić.

więcej »

East Side Story: Przy stole ze śmiertelnym wrogiem
Sebastian Chosiński

25 IX 2022

Kontynuując temat konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, dzisiaj zachęcam Was do oglądnięcia wojenno-sensacyjnego dramatu telewizyjnego „Wąski most”. Powstał on w koprodukcji ukraińsko-gruzińskiej przed paru laty, choć jego oficjalna premiera miała miejsce dopiero w tym roku. Jego reżyser, Boris Kwasznow, oparł się na pomyśle zaczerpniętym z epickiego poematu Waży Pszaweli, klasyka literatury gruzińskiej.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

Esensja ogląda: Marzec 2017 (1)
— Grzegorz Fortuna

Tegoż twórcy

Esensja ogląda: Październik 2013 (3)
— Piotr Dobry, Jarosław Loretz, Konrad Wągrowski

Tegoż autora

Sztuka? Gdzieś zaginęła. Ale szlak został przetarty
— Gabriel Krawczyk

W tęczowych kolorach
— Gabriel Krawczyk

Siedem „ale” przeciw „Trzynastu powodom”
— Gabriel Krawczyk

Paterson lubi to!
— Gabriel Krawczyk

Remanent filmowy 2016
— Sebastian Chosiński, Gabriel Krawczyk, Jarosław Loretz, Marcin Osuch, Konrad Wągrowski, Kamil Witek

Kryminał milicyjny à rebours
— Gabriel Krawczyk

Biograficzne rzemiosło
— Gabriel Krawczyk

Nieszkodliwe kłamstwa i miarkowane sentymenty
— Gabriel Krawczyk

Bridget Jones i Tarantino
— Gabriel Krawczyk

Sztuka dla sztuki, gadanie dla gadania
— Gabriel Krawczyk

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.