Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 21 stycznia 2022
w Esensji w Esensjopedii

Giorgos Lanthimos
‹Alpy›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAlpy
Tytuł oryginalnyAlpeis
Dystrybutor Against Gravity
Data premiery24 sierpnia 2012
ReżyseriaGiorgos Lanthimos
ZdjęciaChristos Voudouris
Scenariusz
ObsadaAris Servetalis, Johnny Vekris, Ariane Labed, Aggeliki Papoulia, Stavros Psyllakis
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiGrecja
Czas trwania93 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Nie wiesz kim jestem
[Giorgos Lanthimos „Alpy” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Ktoś już gdzieś napisał, że im gorzej Grecja radzi sobie na polu finansowym, tym lepsze filmy kręcą jej filmowcy. Po znakomitym „Kle” i równie udanym „Attenbergu”, do polskich kin trafiają nagrodzone w Wenecji „Alpy”, które są niczym innym jak tylko potwierdzeniem tej teorii.

Kamil Witek

Nie wiesz kim jestem
[Giorgos Lanthimos „Alpy” - recenzja]

Ktoś już gdzieś napisał, że im gorzej Grecja radzi sobie na polu finansowym, tym lepsze filmy kręcą jej filmowcy. Po znakomitym „Kle” i równie udanym „Attenbergu”, do polskich kin trafiają nagrodzone w Wenecji „Alpy”, które są niczym innym jak tylko potwierdzeniem tej teorii.

Giorgos Lanthimos
‹Alpy›

EKSTRAKT:80%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułAlpy
Tytuł oryginalnyAlpeis
Dystrybutor Against Gravity
Data premiery24 sierpnia 2012
ReżyseriaGiorgos Lanthimos
ZdjęciaChristos Voudouris
Scenariusz
ObsadaAris Servetalis, Johnny Vekris, Ariane Labed, Aggeliki Papoulia, Stavros Psyllakis
Rok produkcji2011
Kraj produkcjiGrecja
Czas trwania93 min
Gatunekdramat
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Co ciekawe, za sukcesem wszystkich wymienionych filmów stoją ci sami ludzie – Athina Rachel Tsangari (nagrodzona w zeszłym roku na Nowych Horyzontach) i Giorgios Lanthimos (zwycięzca Un Certain Regard w Cannes). Powtarzalność wyróżnień i nazwisk każe wierzyć, że zjawisko w postaci greckiej Nowej Fali nabiera coraz większego rozpędu. Tymbardziej, że filmowe wizje młodych filmowców z Hellady imponują odwagą, której nie powstydziliby się najwięksi twórcy europejskiej filmowej awangardy.
Lathimos od początku „Alp” serwuje widzom prawdziwą lekcję przetrwania. Powolne kadry wspomagane lichymi dialogami utrudniają zrozumienie tak bohaterów jak i sensu ich dziwacznych działań. Ze zdawkowych dialogów czwórki głównych postaci można wywnioskować jedynie tyle, że wykonywana przez nich praca to zastępowanie na zlecenie zmarłych tak, by ich bliscy mogli oswoić się w dłuższym czasie ze śmiercią ukochanej córki, matki czy męża. Odtwarzają ich gesty, powtarzają określone zdania, ubierają i zachowują się jak ci, którzy odeszli.
Obserwując sztuczne zachowania emocjonalnych surogatów gdzieś w głowie kołaczą się pytania o ich własną tożsamość. Czy grając cudze życia nie tracą własnego? Który ich krok będzie tym przekraczającym delikatną linię balansu między fałszem a prawdą? Wydaje się, że pozorna przejrzystość filmu pozwoli na łatwe dojście do odpowiedzi. Akcja „Alp” bowiem toczy się w ślimaczym, choć zaskakująco przemyślanym tempie wprowadzania greckich reform budżetowych. Tym samym czujność widza zostaje uśpiona na tyle skutecznie, że kilkadziesiąt minut później chcemy, by cały film zacząć najlepiej od początku. Każdy gest i zdanie ma bowiem znaczenie dla końcowego rozwikłania zagadki, jaką skrzętnie ukrywa w sobie fabuła „Alp”. W sennej narracji łatwo przegapić moment, w którym odtwarzane role zaczną przenikać się z prawdziwym życiem a fikcja mieszać z rzeczywistością. Owa konstrukcja filmu sprawia, że widz nie jest już wstanie rozróżnić pozorów od zwyczajnego życia. Kiedy wydaje nam się, że pojęliśmy już całą złożoność „Alp”, otrzymujemy fabularnego twista zmuszającego do ponownego obejrzenia filmu. Sami też mamy wątpliwość, czy wciąż jesteśmy sobą czy tylko udajemy kogoś innego.
koniec
24 sierpnia 2012

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Klasyka kina radzieckiego: W te dni majowe, gdy kończyła się wojna
Sebastian Chosiński

19 I 2022

Zanim w 1977 roku powstało monumentalne „Oswobodzenie Pragi” Otakara Vávry, osiemnaście lat wcześniej o tych samych wydarzeniach, choć w znacznie bardziej kameralnej i dużo mniej patetycznej formie, opowiedział Stanisław Rostocki w swej drugiej pełnometrażowej fabule czyli „Majowych gwiazdach”. Składająca się z czterech nowel historia urzeka poetyckim nastrojem i… zapachem wiosny.

więcej »

East Side Story: Gwiaździsty sztandar ponad wody Newy
Sebastian Chosiński

16 I 2022

To nie proste: z dnia na dzień porzucić dotychczasowe życie (niekoniecznie nawet najszczęśliwsze i najbardziej ustabilizowane) i zacząć nowe w zupełnie innym kraju, tysiące kilometrów od rodzinnych stron. A na to właśnie decyduje się bohaterka dramatu obyczajowego Aleksandra Mołocznikowa „Powiedz jej”, która na dodatek chce zostawić w Rosji męża i zabrać ze sobą ich jedynego syna.

więcej »

Rozwalanie ścian tyłkiem i inne rozterki czterdziestolatków
Agnieszka ‘Achika’ Szady

15 I 2022

Niech nikogo nie zwiedzie kpiarski tytuł recenzji. „Matrix: Zmartwychwstania” jest filmem głęboko symbolicznym i stuprocentowo poważnym.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Inne recenzje

12. T-Mobile Nowe Horyzonty: Dzień szósty
— Patrycja Rojek, Kamil Witek, Zuzanna Witulska

Tegoż twórcy

Wasza matka urodzi psa
— Agata Malinowska

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.