Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 28 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

15 najfajniejszych dziewczyn „Star Treka”

Esensja.pl
Esensja.pl
Konrad Wągrowski
Choć „Star Trek” może kojarzyć się wam ze szpiczastouchymi ponurakami, bladymi androidami czy obcymi z pooranym czołem, faktem jest, że twórcy serii zawsze starali się pokazywać, że we Wszechświecie w XXIII stuleciu nadal jest miejsce dla pięknych dziewcząt. Zobaczcie piętnaście z nich.

Konrad Wągrowski

15 najfajniejszych dziewczyn „Star Treka”

Choć „Star Trek” może kojarzyć się wam ze szpiczastouchymi ponurakami, bladymi androidami czy obcymi z pooranym czołem, faktem jest, że twórcy serii zawsze starali się pokazywać, że we Wszechświecie w XXIII stuleciu nadal jest miejsce dla pięknych dziewcząt. Zobaczcie piętnaście z nich.
1. Uhura (Nichelle Nichols, „Star Trek: Original Series”)
Nie wypada nie zacząć od jedynej żeńskiej reprezentatki na mostku kapitańskim starego dobrego „Enterprise” w klasycznej serii. Porucznik Uhura (póżniej awansowana do stopnia komandora) pochodzi ze Stanów Zjednoczonych Afryki, a jej rodzimym językiem jest suahili. Na pokładzie pełniła rolę oficera komunikacyjnego. Zasłynęła z pocałunku z kapitanem Kirkiem – pierwszego międzyrasowego buziaka w amerykańskiej telewizji. W serialu spokojny, rzetelny oficer, w realnym świecie osoba, która przełamała rasowe tabu i była wymieniana jako wzór dla Afroamerykanów przez samego Martina Luthera Kinga. Problem z Uhurą jest taki, że większość pamięta ją jako elegancką panią koło pięćdziesiątki z filmów kinowych, zapominając, jak ładną dziewczyną była w czasach serialu.
2. Ilia (Persis Khambatta, „Star Trek: The Motion Picture”)
Deltanka, nawigator na „Enterprise”, charakteryzująca się umiejętnościami empatycznymi (empatycznymi, nie erotycznymi), pięknymi nogami, doskonałą figurą oraz fryzurą à la Sinead O’Connor. W skomplikowanym życiorysie Ilii istnieje epizod podmienienia jej przez doskonałą mechaniczną replikę, będącą wtyką sondy Voyager na „Enterprise”, ale w tym rankingu istotniejszy jest fakt, że grająca ją aktorka, Persis Khambatta, była Miss Indii 1965. Co ciekawe – bardzo obawiała się ogolenia swej głowy do roli, a właśnie dzięki tej decyzji na wieki wbiła się w pamięć fanów. Prawdziwe piękno łysej głowy obawiać się nie musi.
2. Saavik (Kirstie Alley, „Star Trek II: Gniew Khana”)
Grająca Saavik Kirstie Alley, dla której udział w „Gniewie Khana” był debiutem filmowym, a która później wbiła się w pamięć widzów dzięki cyklowi „I kto to mówi” oraz serialom „Północ-Południe” i „Zdrówko” nie jest może wyjątkową pięknością, ale ma ciekawy typ urody, który pasował bardzo do chłodnej, logicznej Wulkanki – a właściwie pół-Wulkaniki, pół-Romulanki bo takie jest pochodzenie Saavik. Niewątpliwie byłą ozdobą drugiego „Star Treka”, a jej test „Kobayashi Maru” na zawsze zapisał się w annałach cyklu. Wielka szkoda, że Alley, bojąc się zaszufladkowania, odmówiła gry w kolejnych częściach, a jej postać oddano Robin Curtis. Ale to już nie było to.
4. Gillian Taylor (Catherine Hicks, „Star Trek IV: Podróż do domu”)
Gillian Taylor to pani, dla której rozmiar ma naprawdę znaczenie. Fascynują bowiem wieloryby oraz ego kapitana Kirka. Fascynują ją do tego stopnia, że dla nich jest w stanie porzucić swe czasy i znajomych (nielicznych, jest wybredna, jeśli cenisz tran, nie masz u niej szans) i przenieść się do XXIII stulecia. Rozumiecie? Porzucić czasy kryzysów i zanieczyszczenia i przeskoczyć w lata pokoju, dobrobytu i darmowej opieki lekarskiej? Szok i niedowierzanie, kto by mógł się spodziewać. Grająca Gillian Catherine Hicks to sympatyczna dziewczyna z fryzurą mocno w stylu lat 80. (patrz: Linda Hamilton), ale za to o naprawdę prześlicznym uśmiechu.
5. Valeris (Kim Cattral, „Star Trek VI: Wojna o pokój”)
W roli Valeris występuje sama Samantha Jones! Późniejsza bohaterka „Seksu w wielkim mieście” (a wcześniej „Akademii Policyjnej” i „Manekina”) nadaje obliczu kolejnej Wulkanki na mostku "Enterprise" swój niejednoznaczny rys. Już sam fakt, że bohaterkę gra najbardziej rozwiązła bohaterka serialu o przyjaciółkach-singielkach z Manhattanu powinien być wystarczającym argumentem za umieszczeniem Valeris w naszym zestawieniu. A jeśli dodamy do tego prawdziwą ponoć historię, że Kim Cattrall zorganizowała sobie podczas kręcenia filmu nieautoryzowaną sesję zdjęciową na mostku kapitańskim, w czasie której ubrana była wyłącznie w... wulkańskie uszy, to wybór będzie podwójnie oczywisty. Niestety, zdjęcia ponoć zniszczył Leonard Nimoy. Bo nieautoryzowane.
6. Martia (Iman, „Star Trek VI: Wojna o pokój”)
Martia to zmiennokształtna uczestniczka turnusu w klingońskiej kolonii karnej. Zmiennokształtna - czyli może wyglądać jak chce (na przykład jak kapitan James T. Kirk, zapewne także jak Bilbo Baggins, ale tego akurat w filmie nie pokazano), ale jednak woli powracać do postaci somalijskiej modelki Iman. I właściwie trudno jej się dziwić. Szkoda tylko, że na swój sposób na życie wybrała zdradzanie Kirka i doktora McCoya. A wiadomo, że jest to równie niebezpieczne dla zdrowia jak założenie czerwonego uniformu.
7. Ishara Yar (Beth Toussaint, „Star Trek: Następne pokolenie”)
Ishara Yar jest siostrą Tashy Yar – członkini zespołu „Enterprise” z „Następnego Pokolenia”, szefowej bezpieczeństwa, która odeszła z serialu przed końcem pierwszego sezonu. Ta atrakcyjna dziewczyna niestety (cóż za marnotrawstwo!) pojawia się tylko w jednym odcinku („Legacy” – szósty epizod czwartego sezonu). Ishara na pokład trafia przypadkowo, jako siostra dawnej towarzyszki zostaje przyjęta gorąco, ale, jak się okazuje, jej zamiary nie są zbyt czyste i mocno zamiesza na pokładzie… W sumie trudno się dziwić. Zwracamy uwagę na doskonale dobrany do misji strój. Podziałał nawet na androida…
8. Robin Lefler (Ashley Judd, „Star Trek: Następne pokolenie”)
Młoda, atrakcyjna chorąży Robin Lefler, córka pary egzobiologów, pojawia się tylko w dwóch odcinkach, ale zapisuje się w pamięci krótkim romansem z Wesleyem Crusherem. Choć co do jej gustu możemy mieć wątpliwości, Wesleyowi się raczej nie dziwimy. Robin grana była przez Ashley Judd, uznaną w 2001 roku za jedną ze stu najseksowniejszych kobiet świata.
9. Siedem z Dziewięciu (Jeri Ryan, „Star Trek: Voyager”)
Pomimo narzucających się skojarzeń Siedem z Dziewięciu nie oznacza rozmiaru miseczek noszonych przez bohaterkę „Star Trek: Voyager”. Ta dziewczyna jest Borgiem (czy też Borżanką), a imię oznacza jej pozycję w kolektywie. Kiedyś nazywała się Annika Hansen, ale została zasymilowana. Później udało się ją odciąć od jaźni kolektywnej i odzyskać dla społeczeństwa, ku radości licznych rzesz męskich widzów „Star Treka”. Siedem z Dziewięciu jest niekwestionowaną liderką wśród postaci, których figurki dostępne są na rynku pamiątek – zapewne domyślacie się czemu. Jak zauważyli fani, im mniejsza oglądalność serialu, tym stroje Siedem z Dziewięciu robiły się coraz bardziej przyległe…
10. Jadzia Dax (Terry Farrell, „Star Trek: Deep Space Nine”)
Niech was nie zmyli swojsko brzmiące imię. Jadzia nie jest Polką, nie jest nawet człowiekiem. Należy do rasy Trillów, posiadających zdolność życia w symbiozie z przypominającymi larwę symbiontami, przechowującymi wspomnienia i doświadczenia wszystkich poprzednich gospodarzy. Tak, to prawda, brzmi dziwnie. Ważne, że Jadzia jest głównym oficerem naukowym stacji Deep Space 9, a zapamiętana została między innymi dzięki pewnemu kobiecemu pocałunkowi z Lenarą Kahn…
11. Hoshi Sato (Linda Park, „Enterprise”)
Hoshi Sato jest oficerem komunikacyjnym na pokładzie Enterprise NX-01 i pojawiła się w serii „Enterprise”. Posługuje się 40 językami, w tym klingońskim (wielkie mi co, większość trekkerów obecnie posługuje się klingońskim). Od czasu pana Sulu to pierwsza skośnoooka postać w cyklu, wszechstronnie wykształcona, atrakcyjna Japonka (choć grana przez aktorkę koreańskiego pochodzenia, Lindę Park).
12. T’Pol (Jolene Blalock, „Enterprise”)
Seksowna kosmitka T’Pol zastąpiła Siedem z Dziewięciu na stanowisku magnesu na męskiego widza w startrekowej serii. Nie zdobyła takiego rozgłosu, być może dlatego, że po prostu „Enterpise” nie miał już oczekiwanej siły przebicia. A szkoda! T’Pol, podobnie jak Spock, pochodzi z Vulcana. Na pokładzie „Enterprise” pełniła funkcję z początku obserwatora, następnie pierwszego oficera przy kapitanie Jonathanie Archerze. Jak przystało na Vulcanina (Vulcankę) w załodze „Enterprise”, stara się być logiczna, ale bywa emocjonalna. Zapewne jednak nie bardziej niż towarzyszący jej mężczyźni…
13. Gaila (Rachel Nichols, „Star Trek”)
Gaila pokazuje się w małym epizodzie w najnowszej części „Star Treka”, będąc koleżanką z pokoju Uhury i jednocześnie jedną ze zdobyczy miłosnych młodego Kirka. Zielona skóra świadczy o nieziemskim pochodzeniu dziewczyny – jej domem jest Orion. Jak wiemy z klasycznego serialu – dziewczynom z Oriona po prostu nie można się oprzeć. Bohaterski James T. Kirk nawet nie próbował.
14. Uhura (Zoe Saldana, „Star Trek”)
Zaczęliśmy od Uhury, wypada też na niej skończyć. Zoe Saldana nie musi się borykać z problemami rasowymi, bo czasy przez te 40 lat bardzo się zmieniły. Zoe Saldana wnosi więc do załogi urok, humor i ogromną ilość seksapilu. Wszystko wskazuje, że w następnych częściach będzie też motorem wątku romansowego, a może – kto wie – i pewnej rywalizacji między dwoma głównymi członkami załogi? Na razie po prostu przyjemnie było na nią patrzeć. Czekamy na więcej.
15. Carol Marcus (Alice Eve, „W ciemność. Star Trek”)
Carol Marcus to ta poważna pani naukowiec, która urodziła Kirkowi syna Davida i wymyśliła Genesys... Wróć! Tak było, zanim Eric Bana przeniósł się w czasie. W nowym Abramsowym ujęciu "Star Treka" znów witamy Carol Marcus, ale nie jest ona naukowcem od tworzenia nowych światów, ale raczej od ich niszczenia (jej pasją są np. torpedy i fazery), ma jakieś 30 lat mniej, ale znów iskrzy między nią i Kirkiem. Z załączonego obrazka widzimy, że jej rola w serii jest poważna i z pewnością w kolejnych częściach o Carol - być może jednak w mundurze - usłyszymy. I nie ma co ukrywać - jej relacje z Kirkiem raczej będą dalekie od platoniczności.
• • •
A bonusowo…
T’Pol z Wszechświata Zwierciadlanego
Wszechświat Zwierciadlany to taka ponura kraina, w której każdy ma swojego odpowiednika, z taką poprawką, że dobrzy są złymi, a źli są jeszcze gorsi. Ponieważ T’Pol była OK, w Zwierciadlanym oglądamy jej wredne wcielenie. A wygląda tak, jak na załączonym obrazku.
koniec
2 czerwca 2013

Komentarze

03 VI 2013   21:03:19

A gdzie jest major Kira ?

04 VI 2013   13:54:18

http://en.wikipedia.org/wiki/Deanna_Troi Jak mogłeś!?

04 VI 2013   15:22:21

Nie jestem fanem major Kiry i Deanny Troi icomipanterazzrobi?

21 VI 2013   21:04:20

W takim razie trzeba zmienić tytuł artykułu na "15 dziewczyn Star Treka, które podobają się autorowi" :-P.

01 IV 2020   12:34:37

Dodałbym jeszcze Chase Masterson w roli Leety ze Star Trek Deep Space 9

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą VII: Bolid pożądania
Jarosław Loretz

20 VI 2022

Zdarza się, że horror zahacza o inne, mniej „grzeczne” gatunki. Na szczęście pozory często mylą…

więcej »

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą VI: Basenowy wąpierz
Jarosław Loretz

13 VI 2022

Niekiedy nowe idee w horrorze są nie tyle niemądre (żeby nie powiedzieć głupie), ile po prostu… dziwne.

więcej »

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą V: Świder
Jarosław Loretz

6 VI 2022

Połączenie pornosa z horrorem? No właśnie nie, nawet jeśli skojarzenia są dość jednoznaczne.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Do księgarni marsz: Maj 2022
— Miłosz Cybowski, Joanna Kapica-Curzytek, Marcin Mroziuk, Joanna Słupek, Konrad Wągrowski

Wiekopomne dzieło króla Długouchych
— Konrad Wągrowski

Rzadka koniunkcja planet
— Konrad Wągrowski

Stulecie Stanisława Lema: Przeciętniak w swym zawodzie
— Agnieszka Hałas, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Beatrycze Nowicka, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Santorini, wyspa ognia
— Konrad Wągrowski

Stulecie Stanisława Lema: Jam jest robot hartowany, zdalnie prądem sterowany!
— Miłosz Cybowski, Adam Kordaś, Marcin Mroziuk, Marcin Osuch, Agnieszka ‘Achika’ Szady, Konrad Wągrowski

Podwodne wykopywanie przybysza z kosmosu
— Konrad Wągrowski

Rozbitkowie ze strumienia nadprzestrzeni
— Konrad Wągrowski

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Koniec wojny, koniec serii
— Konrad Wągrowski

Dziesięciu z Wielkiej Ziemi: Ciotka chce czerwony haczyk
— Konrad Wągrowski

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.