Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 30 czerwca 2022
w Esensji w Esensjopedii

Z filmu wyjęte: Ach, cóż za ścisk!

Esensja.pl
Esensja.pl
W morzu jest mnóstwo ciasno upakowanych kropelek wody, żeby więc od nich się odizolować podczas schodzenia w niższe partie mórz czy oceanów, należy odpowiednio się zabezpieczyć. Przynajmniej tak mówi teoria.

Jarosław Loretz

Z filmu wyjęte: Ach, cóż za ścisk!

W morzu jest mnóstwo ciasno upakowanych kropelek wody, żeby więc od nich się odizolować podczas schodzenia w niższe partie mórz czy oceanów, należy odpowiednio się zabezpieczyć. Przynajmniej tak mówi teoria.
Oczywiście teoria swoje, a praktyka (filmowa) swoje. Najlepszym tego przykładem jest dzisiejszy kadr, na którym można podziwiać zamykający się właśnie właz do… batyskafu. Tal właśnie, do łodzi zdolnej zanurzyć się na kilka tysięcy metrów. Ma przecież koło dociskowe, nie? Cóż z tego, że tkwi na metalowym patyku trwale przyspawanym do pokrywy, która to pokrywa jest wytłoczona w blasze grubości może dwóch milimetrów. A żeby za bardzo się nie gięła na planie, wykonane w niej śladowe, koliste przetłoczenia. Oczywiście budżetu nie starczyło już na najnędzniejszą nawet uszczelkę. Co oznacza, że rzekomy batyskaf zatonąłby praktycznie natychmiast nawet w przydomowym basenie, a choćby i w wannie, jeśli tylko by się do niej zmieścił. Co jest całkiem prawdopodobne, bo istnieje spora szansa, że to, co widzimy na kadrze – czyli rodzaj beczki z blaszaną pokrywą z kółkiem – to jest wszystko, na co można się było szarpnąć w materii batyskafu przy posiadanym przez filmowców budżecie.
Mógłby ktoś zapytać – a po co szarpać się na jakieś podwodne rejzy, skoro budżet wystarcza na paczkę skarpetek, dwa piwa i benzynę do generatora prądu? No cóż, odpowiedź jest prosta. Bo tak działa osławione The Asylum, kręcące podróbki kinowych hitów za drobniaki wyskrobane z kieszeni całej ekipy filmowej. Nie inaczej jest w przypadku nakręconego w 2019 roku obrazu „Monster Island”, czyli „Wyspa Potwora”, próbującego podkraść widzów drugiej części „Godzilli”, posiadającej w oryginale tytuł „Godzilla: King of the Monsters”. Doskonale widać to zresztą po datach wejścia filmów do dystrybucji – seanse „Godzilli” ruszały w kolejnych krajach od 29 do 31 maja 2019, „Monster Island” zaś wyskoczył jak pryszcz na licu światowej kinematografii w dniu 1 czerwca.
Na koniec dwa słowa o fabule tego pryszcza, też zresztą pisanej na kolanie. Podczas badania dna oceanicznego pod kątem zasobów mineralnych utracona zostaje zdalna sonda, więc będący właścicielem firmy milioner zanurza się batyskafem z dwójką podwładnych i kobietą nadzorującą sprawę z ramienia rządowej agencji, żeby zbadać sprawę. Wybudza to leżącą na dnie oceanu gigantyczną rozgwiazdę, która wynurza się (z nimi na grzbiecie) i tworzy falę tsunami, po czym rusza w kierunku jednej z wulkanicznych wysp szukać tam pożywienia. A że żywi się magmą, którą zresztą ma za krew, istnieje wysoka szansa, że odczopuje któryś z największych wulkanów i doprowadzi do zakończenia ery człowieka. Do rozgrywki wkrótce włączeni zostają kuriozalnie arogancki admirał (Eric Roberts próbujący sprawdzić, czy pod dnem kariery aktorskiej jest może jeszcze jakieś drugie dno), szurnięta wykładowczyni od gigantycznych potworów oraz potomstwo rozgwiazdy czyli… uwaga… PLUJĄCE LAWĄ PTERODAKTYLE. Ma być barwnie i dynamicznie, widz przecież tylko tego oczekuje, prawda?
Ostrzegam więc przed oglądaniem tego kuriozum, bo pewnych scen odzobaczyć się nie da, jak choćby rozgwiazdy – tego gigantycznego bytu, ważącego dziesiątki tysięcy ton – podfruwającej sobie na malutkich, nietoperzych skrzydełkach, czy „włóczni odpornej na lawę”, której obsydianowy grot jest mocowany do… znalezionego w chaszczach patyka… sznurkiem. A to jedynie przedsmak tego, co czeka widza w finale…
koniec
18 kwietnia 2022

Komentarze

21 IV 2022   19:05:55

"PLUJĄCE LAWĄ PTERODAKTYLE" jako potomstwo gigantycznej rozgwiazdy mnie zniszczyły :))) Mają ludzie wyobraźnię...

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Sporty letnie
Jarosław Loretz

27 VI 2022

Ponieważ mamy kanikułę, czas porzucić (przynajmniej na chwilę) dziedzinę horroru i nacieszyć wzrok lżejszymi widokami.

więcej »

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą VII: Bolid pożądania
Jarosław Loretz

20 VI 2022

Zdarza się, że horror zahacza o inne, mniej „grzeczne” gatunki. Na szczęście pozory często mylą…

więcej »

Z filmu wyjęte: W pogoni za oryginalnością czyli Horror pod ścianą VI: Basenowy wąpierz
Jarosław Loretz

13 VI 2022

Niekiedy nowe idee w horrorze są nie tyle niemądre (żeby nie powiedzieć głupie), ile po prostu… dziwne.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.