Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 19 sierpnia 2022
w Esensji w Esensjopedii

‹17. Cropp Kultowe›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
CyklCropp Kultowe
MiejsceKatowice
Od16 maja 2014
Do25 maja 2014
WWW

17. Cropp Kultowe: Dzień 5. Kawa i kosmos(y)

Esensja.pl
Esensja.pl
W festiwalowym tyglu, niczym niesforne elektrony, zderzają się filmy o przeciwnym ładunku, a nawet odkrywa się nowe planety, tak samo w gumowo-tekturowym uniwersum Eda Wooda, jak i wyrafinowanym świecie Jima Jarmuscha. Piątego dnia festiwalu magia codzienności wyraźnie konfrontowała się z przyziemnością fantazji.

Ewa Drab

17. Cropp Kultowe: Dzień 5. Kawa i kosmos(y)

W festiwalowym tyglu, niczym niesforne elektrony, zderzają się filmy o przeciwnym ładunku, a nawet odkrywa się nowe planety, tak samo w gumowo-tekturowym uniwersum Eda Wooda, jak i wyrafinowanym świecie Jima Jarmuscha. Piątego dnia festiwalu magia codzienności wyraźnie konfrontowała się z przyziemnością fantazji.

‹17. Cropp Kultowe›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
CyklCropp Kultowe
MiejsceKatowice
Od16 maja 2014
Do25 maja 2014
WWW
Gdzie niesamowitości spotykają się z rutyną, rodzą się niespodziewane konkluzje. To w scenach codziennych kryje się niecodzienność, podczas gdy wydobycie z fantastycznego tego, co magiczne, wymaga starań wychodzących poza pomysł dobrze prezentujący się na papierze. Fantazję zmyślnie i z wirtuozerią ożywia na ekranie japoński mistrz animacji Hayao Miyazaki. Z rozbrajającą nieudolnością, wielkimi aspiracjami i właściwym sobie wdziękiem zabija ją Ed Wood. Chciałoby się powiedzieć: Co za kosmos!
A kto potrafi ubarwić codzienne czynności z taką klasą, elegancją i absurdalnym humorem, że wciągają czystą magią kina? Ubarwianie ma w tym przypadku dodatkowe znaczenie, bo czarno-biały film Jima Jarmuscha „Kawa i papierosy” z początku wydaje się przyziemny i szary. Reżyser, podobnie jak Cronenberg ze swoim „Crash”, wpisuje się idealnie w schemat niezależnego kina kultowego, ponieważ jego twórczość albo porywa całkowicie, albo odrzuca i wywołuje znudzenie, a tylko skrajne emocje mogą zapisać film w historii kina. „Kawa i papierosy” to stylowa mozaika scen, w których jedynym punktem stałym są tytułowe używki. Jarmusch zestawia to, co zwyczajne z nietypowymi kontekstami. Doskonałym przykładem może być rewelacyjna sekwencja z podwójnym udziałem Cate Blanchett. Z jednej strony to prosta scena rozmowy dwóch skrajnie różnych sióstr. Z drugiej jednak strony Jarmusch nadaje jej nowej dynamiki poprzez obsadzeniu aktorki w roli obu rozmówczyń. Otrzymujemy zatem prostotę skonfrontowaną z artystyczną metaforą. Podobny rytm, leniwy, a jednocześnie w pewien sposób magnetyzujący, ma cały film.
Na drugim biegunie znalazł się wspomniany Ed Wood ze swoim największym „dziełem” i jednocześnie jednym z najsłynniejszych złych filmów w historii. „Plan 9 z kosmosu” to kwintesencja stylu reżysera, któremu stale towarzyszy wrażenie, że tylko krok lub podmuch wiatru dzieli wszystko, co obserwujemy na ekranie, od całkowitej destrukcji. Tragiczne kwestie, absurdalne pomysły (kosmici ożywiający zmarłych) i będące znakiem rozpoznawczym Wooda chybotliwe, tekturowe efekty specjalne czynią z „Planu 9 z kosmosu” prawdziwy hit wśród filmów ostatnich liter alfabetu. Szkoda, że przeglądowi twórczości Wooda nie towarzyszy pokaz filmu Tima Burtona, zresztą jednego z najlepszych w jego karierze, zatytułowanego po prostu „Ed Wood”. Byłby to świetny komentarz do cyklu, jak i okazja, aby spróbować zrozumieć tego szaleńca kina.
Niesamowitość świetnie natomiast eksploruje Hayao Miyazaki. Piątego dnia festiwalu można było obejrzeć aż dwa jego filmy: „Laputa – Podniebny zamek” i „Księżniczka Mononoke”, pierwszy przeznaczony również dla młodszych widzów, drugi – dla starszych. W obu Miyazaki zachwyca animacją i pomysłami wizualnymi, jednak jego filmy to dużo więcej niż tylko oprawa. Liczy się historia i przywiązanie do postaci, co oznacza, że możliwość odniesienia się do dylematów bohaterów, rzecz codzienna i oczywista, dodają fantazji skrzydeł i pozwalają jej pofrunąć na ekranie.
koniec
21 maja 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

Z filmu wyjęte: Czerpiąc radość z VR
Jarosław Loretz

15 VIII 2022

Jak tylko ktoś w końcu skonstruuje urządzenie umożliwiające odczuwanie wirtualnej rzeczywistości wszystkimi zmysłami, nastąpią złote lata branży pornograficznej. Póki co wielu – z jednej i z drugiej strony szkła – może tylko o tym marzyć.

więcej »

Z filmu wyjęte: Władek, dorzuć jakiś futurystyczny gadżet!
Jarosław Loretz

8 VIII 2022

Twórcy filmów pornograficznych też od czasu do czasu próbują nakręcić coś z gatunku science fiction, ale mają o tyle trudniej, że w ich przypadku słowo „budżet” jest Złotym Graalem zza siedmiu mórz. Innymi słowy – nikt w branży już nie pamięta, co to za zwierzę.

więcej »

Z filmu wyjęte: Nie masz na charakteryzatora? Spokojnie, jest jeszcze kiełbasa od cioci Bożenki
Jarosław Loretz

1 VIII 2022

Tak to już jest, że przy braku funduszy trzeba łatać filmową produkcję czym się da. Niekiedy jednak to „czym się da” zaczyna zakrawać na absurd…

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż autora

Porażki i sukcesy 2015
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna, Krystian Fred, Jarosław Robak, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Szybciej. Głośniej. Więcej zębów
— Ewa Drab

Samochody (nie) latają
— Ewa Drab

Kreacja automatyczna
— Ewa Drab

Prezenty świąteczne 2014: Gry wideo pod choinkę
— Ewa Drab

PR rządzi światem
— Ewa Drab

(I)grać i (wy)grać z czasem
— Ewa Drab

Llewyn Davis jest palantem
— Piotr Dobry, Ewa Drab, Grzegorz Fortuna

Esensja ogląda: Marzec 2014 (3)
— Sebastian Chosiński, Ewa Drab, Konrad Wągrowski

„Zniewolony”, „Grawitacja” i hitowe zdjęcie. Esensja komentuje Oscary
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Piotr Dobry, Ewa Drab, Krzysztof Spór, Konrad Wągrowski

Wkrótce

zobacz na mapie »
Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.