Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 29 listopada 2021
w Esensji w Esensjopedii

Stanisław Goworuchin
‹Gdzie jest Czarny Kot? cz. 3›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułGdzie jest Czarny Kot? cz. 3
Tytuł oryginalnyМесто встречи изменить нельзя
ReżyseriaStanisław Goworuchin
ZdjęciaLeonid Burłaka
Scenariusz
ObsadaWładimir Wysocki, Władimir Konkin, Aleksandr Bielawski, Wsiewołod Abdułow, Natalia Fatiejewa, Jewgienij Jestigniejew, Jekatierina Gradowa, Andriej Gradow, Natalia Daniłowa, Zinowij Gierdt, Jewgienij Szutow, Lew Pierfiłow
MuzykaJewgienij Geworgian
Rok produkcji1979
Kraj produkcjiZSRR
Czas trwania70 min
Gatunekkryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Klasyka kina radzieckiego: W pogoni za Lisem
[Stanisław Goworuchin „Gdzie jest Czarny Kot? cz. 3” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
Im głębiej w las, tym więcej drzew. Co w kontekście miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” można sparafrazować następująco: im więcej zachodu wokół tropienia bandy, tym większa zuchwałość przestępców. A już na szczyty bezczelności wznosi się niejaki Foks. Jewgienij Foks!

Sebastian Chosiński

Klasyka kina radzieckiego: W pogoni za Lisem
[Stanisław Goworuchin „Gdzie jest Czarny Kot? cz. 3” - recenzja]

Im głębiej w las, tym więcej drzew. Co w kontekście miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” można sparafrazować następująco: im więcej zachodu wokół tropienia bandy, tym większa zuchwałość przestępców. A już na szczyty bezczelności wznosi się niejaki Foks. Jewgienij Foks!

Stanisław Goworuchin
‹Gdzie jest Czarny Kot? cz. 3›

WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułGdzie jest Czarny Kot? cz. 3
Tytuł oryginalnyМесто встречи изменить нельзя
ReżyseriaStanisław Goworuchin
ZdjęciaLeonid Burłaka
Scenariusz
ObsadaWładimir Wysocki, Władimir Konkin, Aleksandr Bielawski, Wsiewołod Abdułow, Natalia Fatiejewa, Jewgienij Jestigniejew, Jekatierina Gradowa, Andriej Gradow, Natalia Daniłowa, Zinowij Gierdt, Jewgienij Szutow, Lew Pierfiłow
MuzykaJewgienij Geworgian
Rok produkcji1979
Kraj produkcjiZSRR
Czas trwania70 min
Gatunekkryminał
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Praca milicjanta nigdy nie należała do łatwych. Mimo zadekretowanego odgórnie w krajach komunistycznych szacunku dla munduru, obywatele w rzeczywistości niechętnie mieli do czynienia z funkcjonariuszami. Zwłaszcza, że jednoznaczne kojarzyli im się oni z aparatem represji. W Związku Radzieckim w szczególności! Rykoszetem uderzało to także w tych, którzy ewidentnie stali po stronie zwykłych ludzi – pracowników wydziałów kryminalnych, codziennie narażających zdrowie i życie podczas tropienia bezwzględnych morderców, zuchwałych złodziei czy przebiegłych aferzystów. Oficjalna propaganda widziała to oczywiście zupełnie inaczej. Milicjantom oddawano cześć, doceniano ich trud, niemal kłaniano się w pas. Pisano o nich podniosłe wiersze (ba! nawet o ubekach, którzy nie śpią w nocy, by spać mógł ktoś), kręcono filmy, w których odznaczali się niezwykłą inteligencją i nadzwyczajną odwagą. Dlaczego więc ujęcie przestępcy trwało zazwyczaj bardzo długo?
Zawsze trzeba brać bowiem poprawkę na to, że bandyta też może być zaskakująco inteligentny i szaleńczo odważny. Przynajmniej jeden taki pojawia się w miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot?”. To Jewgienij Foks! A raczej – po prostu – Foks, bo podobno nie lubi, jak inni zwracają się do niego po imieniu. Kapitan Gleb Żegłow i inni milicjanci z moskiewskiego Wydziału do Walki z Bandytyzmem tropią go już od jakiegoś czasu. Niestety, z marnym skutkiem. Jakby ścigali nie żywego człowieka, lecz cień. Nie są nawet pewni jak wygląda. Nie mają jego zdjęcia. Choć jeden z nich – konkretnie starszy lejtnant Władimir Szarapow – spotkał go już raz na swej drodze. I dał mu się klasycznie wywieść w pole. Niepowodzenia milicji sprawiają, że banda Czarnego Kota staje się coraz bardziej śmiała. Napadają na sklepy i magazyny już praktycznie każdego dnia; nie wahają się zabić. Po kolejnym udanym skoku szef Żegłowa wzywa do siebie kapitana i obsztorcowuje go jak uczniaka. Gorzej, że oficer nie ma nic na swoją obronę.
Choć jednak jakaś nadzieja tli się… Wpadłszy na trop krawcowej-modystki Wiery, u której tajemniczy Foks przechowuje skradzione fanty, Żegłow zarządza „kocioł”, licząc na to, że prędzej czy później złodziej pojawi się po trefny towar. Dzień i noc czyhają więc na niego dwaj doświadczeni funkcjonariusze, którzy… Otóż to, w zetknięciu z tak zdeterminowanym i sprytnym bandytą nawet ich doświadczenie okazuje się nic nie warte. W momencie zagrożenia Foks sięga bowiem po broń i nie ma najmniejszych zahamowań, by jej użyć. Ale kolejna porażka, choć dotkliwa, nie zniechęca Żegłowa – nie może zresztą pozwolić sobie na rezygnację. Doskonale zdaje sobie przecież sprawę z tego, chociaż głośno to w filmie nie wybrzmiewa, że za ewentualną klęskę w tej bitwie zapłaciłby bardzo wysoką cenę. Na szczęście pozostaje do sprawdzenia jeszcze jeden trop. Jest nim ekskochanka Foksa, Ira (a w zasadzie Ingrid) Sobolewska.
To kobieta może już nie najmłodsza, ale wciąż urzekająca (dojrzałą) urodą. Rozstała się z Foksem przed paroma miesiącami, ponieważ – dla przesłuchującego ją Szarapowa to żadna nowość – miał on skłonność do przestępstw, z popełniania których nie miał zamiaru się wycofać. Oficer nie ma jednak wątpliwości, że Ira wciąż czuje do niego sympatię. Zresztą kiedy i on, poznawszy rysopis poszukiwanego bandyty, zdaje sobie sprawę, że już kiedyś go spotkał – zaczyna rozumieć Sobolewską. Wszak to człowiek, który dzięki miłej powierzchowności jest w stanie oszukać chyba każdego. Rozmowa przynosi też konkretną wiadomość – od jakiegoś czasu Foks utrzymuje kontakt z pozującym na człowieka z elity wyrafinowanym złodziejem Piotrem Rucznikowem, który okazuje się „starym znajomym” – teraz trzeba go tylko odszukać, przyskrzynić i zmusić do mówienia. Co na pewno nie będzie łatwe, bo przecież Rucznikow to tak zwany „wor w zakonie” – bandycki autorytet. A tacy za punkt honoru poczytują sobie nie rozmawiać z milicją.
W trzeciej odsłonie opowieści, poza dobrze już znanymi odtwórcami głównych ról, jak Władimir Wysocki i Władimir Konkin, pojawiają się kolejni nowi aktorzy. Wreszcie dowiadujemy się, w kogo wcielił się przesympatyczny Aleksandr Bielawski („Ironia losu, czyli Szczęśliwego Nowego Roku”) – i wtedy łatwiej nam zrozumieć, dlaczego, mimo złych doświadczeń, Ira Sobolewska, grana przez Natalię Fatiejewą („Hełm Aleksandra Macedońskiego”, „Zgrywa”), wciąż czuje do niego „miętę”. Surowy szef Żegłowa ma twarz Jewgienija Szutowa („Niezłomny [Komunista]”, „Ty dla mnie, ja dla ciebie”), dystyngowany Rucznikow – Jewgienija Jewstigniejewa („9 dni jednego roku”, „Zakręt szczęścia”), a jego pomocnica Swietłana Wołokuszyna – Jekatieriny Gradowej (rocznik 1946), absolwentki szkoły aktorskiej przy Moskiewskim Akademickim Teatrze Artystycznym, która na ekranie pojawiła się zaledwie kilka razy, a na deskach teatralnych niewiele więcej.
koniec
17 lutego 2021

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Andriej Tarkowski oczyma… dziecka
Sebastian Chosiński

4 IV 2021

Nazwać Andrieja Tarkowskiego klasykiem światowej (nie tylko radzieckiej i rosyjskiej) kinematografii – to jakby nic o nim nie powiedzieć. Był bowiem nie tylko reżyserem, ale i natchnionym poetą kina, wizjonerem i chrześcijańskim mistykiem, który w swoich filmach sięgał po skrajnie odmienne tła – od średniowiecznej Rusi po bezbrzeżny Kosmos. Dokumentalny film „Świątynia kina” opowiada o jego życiu i twórczości z perspektywy syna artysty.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Iwan, Marika i Garbaty Karp
Sebastian Chosiński

3 III 2021

Ostatni odcinek kryminalnego miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot?” udanie wieńczy całość. Scenarzyści (bracia Wajnerowie) i reżyser zadbali bowiem o odpowiednią porcję emocji, ale także o sceny mogące poruszyć serce. Na główną postać odcinka wyrósł też, zostawiając na drugim planie Gleba Żegłowa, grany przez Władimira Konkina Szarapow.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: „Ferdinand” nie do zdarcia
Sebastian Chosiński

24 II 2021

W czwartym (przedostatnim) odcinku miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” mają miejsce dwa nadzwyczaj ważne wydarzenia. Po pierwsze: wydział, którym kieruje kapitan Gleb Żegłow, wpada wreszcie na trop Foksa i zastawia na niego pułapkę. Po drugie: udaje się odpowiedzieć na pytanie, czy to doktor Iwan Siergiejewicz Gruzdiew jest odpowiedzialny za śmierć eksżony Łarisy.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Z tego cyklu

Gorzka przypowieść o słodkiej kobiecie
— Sebastian Chosiński

Prawda wyzwala i… rodzi kłopoty
— Sebastian Chosiński

Tancerz zachodzącego słońca
— Sebastian Chosiński

Wiedza nie chroni przed naiwnością
— Sebastian Chosiński

Nie nadeptuj (przyszłemu) teściowi na odcisk!
— Sebastian Chosiński

O jeden ząb za daleko
— Sebastian Chosiński

Wzruszony Breżniew – bezcenne!
— Sebastian Chosiński

Obiektywne przyczyny kreatywnej księgowości
— Sebastian Chosiński

Kumple z sierocińca
— Sebastian Chosiński

Krwawe porachunki w kolonii karnej
— Sebastian Chosiński

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.