Dołącz do nas na Facebooku

x

Nasza strona używa plików cookies. Korzystając ze strony, wyrażasz zgodę na używanie cookies zgodnie z aktualnymi ustawieniami przeglądarki. Więcej.

Zapomniałem hasła
Nie mam jeszcze konta
Połącz z Facebookiem Połącz z Google+ Połącz z Twitter
Esensja
dzisiaj: 18 października 2021
w Esensji w Esensjopedii

Hideo Nakata
‹Kaidan›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKaidan
Tytuł oryginalnyKaidan
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery29 marca 2010
ReżyseriaHideo Nakata
ZdjęciaJunichirô Hayashi
Scenariusz
ObsadaKumiko Aso, Takaaki Enoki, Reona Hirota, Mao Inoue, Tae Kimura, Taigi Kobayashi, Hitomi Kuroki, Ken Mitsuishi
MuzykaKenji Kawai
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiJaponia
CyklKolekcja Asian Terror
Czas trwania115
Gatunekdramat, groza / horror, romans
EAN5903560919766
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup

Duszno się tu zrobiło, muszę ziewnąć
[Hideo Nakata „Kaidan” - recenzja]

Esensja.pl
Esensja.pl
„Kaidan” rzeczywiście jest remakiem, ale nie słynnego „Kwaidanu” z 1960 roku, a innego, starszego od niego horroru. Co wcale nie usuwa w cień pytania o zasadność jego nakręcenia.

Jarosław Loretz

Duszno się tu zrobiło, muszę ziewnąć
[Hideo Nakata „Kaidan” - recenzja]

„Kaidan” rzeczywiście jest remakiem, ale nie słynnego „Kwaidanu” z 1960 roku, a innego, starszego od niego horroru. Co wcale nie usuwa w cień pytania o zasadność jego nakręcenia.

Hideo Nakata
‹Kaidan›

EKSTRAKT:50%
WASZ EKSTRAKT:
0,0 % 
Zaloguj, aby ocenić
TytułKaidan
Tytuł oryginalnyKaidan
Dystrybutor Kino Świat
Data premiery29 marca 2010
ReżyseriaHideo Nakata
ZdjęciaJunichirô Hayashi
Scenariusz
ObsadaKumiko Aso, Takaaki Enoki, Reona Hirota, Mao Inoue, Tae Kimura, Taigi Kobayashi, Hitomi Kuroki, Ken Mitsuishi
MuzykaKenji Kawai
Rok produkcji2007
Kraj produkcjiJaponia
CyklKolekcja Asian Terror
Czas trwania115
Gatunekdramat, groza / horror, romans
EAN5903560919766
Zobacz w
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Wyszukaj wAmazon.co.uk
Wyszukaj / Kup
Również i japońska kinematografia od czasu do czasu zjada własny ogon, próbując pożywić się na starszych filmach. W końcu wystarczy tu i ówdzie przetrzeć scenariusz szmatką czy dorzucić wiaderko krwi. Tak jest właśnie w przypadku „Kaidanu”, uwspółcześnionej i jednak zbarbaryzowanej wersji starutkiego, urokliwego, choć niezbyt wybitnego filmu „Ghosts of Kasane”, który pojawił się w japońskich kinach równo pół wieku wcześniej, w roku 1957. Naturalnie polski widz i tak pewnie nigdy nie zapozna się z oryginałem, bo od upadku PRL nieprzerwanie panuje u nas wyścig za nowościami, w związku z czym marne są widoki na wydanie czegoś mającego na karku więcej niż dziesięć lat i pozbawionego w obsadzie hollywoodzkich gwiazd. A o tyle jest czego żałować, że nowy film – w przeciwieństwie do starego – wiele wspólnego z horrorem nie ma, będąc czymś w rodzaju rozmemłanego melodramatu.
Z początku niby wszystko wygląda bez zarzutu, zwłaszcza że planem dyrygował Hideo Nakata, twórca zagnieżdżonych już w kanonie kina grozy „Ringów” oraz nieco słabszego „Dark Water”. Jednak im dalej w seans, tym wyraźniej gaśnie nadzieja na rozruszanie krwi w żyłach widza. Wręcz przeciwnie – fabuła, chwilami wręcz nieznośnie ckliwa, coraz mocniej usypia, nie potrafiąc zaproponować ani dreszczu emocji, ani ciekawej intrygi czy postaci, którą można by polubić, już nie mówiąc o przywiązaniu się do niej.
Na wstępie opowieści starszy pan prezentuje widzom historię sędziwego masażysty, któremu jakiś krewki samuraj odmówił zwrotu dużej pożyczki i wobec natarczywości starca usiekł go mieczem, a trupa wrzucił do rzeki. Po czym ześwirował i zabił najpierw swoją żonę, a później siebie. Zaraz po tej scenie rusza główna fabuła, czyli znaczony fatalizmem, dziejący się 25 lat później romans jednej z córek zabitego masażysty, nauczycielki śpiewu, z synem samuraja-mordercy, zarabiającym na życie obnośną sprzedażą tytoniu. Amant czemuś nie zadowala się związkiem z kobietą będącą obiektem westchnień całej okolicy i zaczyna flirtować z młodszą siostrą nauczycielki, a nawet z jedną z jej uczennic. W końcu doprowadza to do awantury kochanków i szamotaniny, w trakcie której kobieta zostaje zraniona w twarz ostrym przedmiotem. A ponieważ coraz bardziej jątrząca się rana doprowadza w końcu do śmierci nauczycielki, sprzedawcę tytoniu zaczyna prześladować jej duch, dbający o to, by niewierny kochanek nie zaznał szczęścia w ramionach innej kobiety.
W opisie brzmi to może i ciekawie, ale problem polega na tym, że ducha tak naprawdę widać w całym filmie może ze dwa-trzy razy, bo pozostałe przypadki – raptem kolejnych góra pięć – można z łatwością uznać za objawy pogłębiającego się szaleństwa bohatera, dręczonego – przynajmniej wedle scenariusza, bo z gry aktorskiej raczej to nie wynika – wyrzutami sumienia. Co więcej, pojawienie się wizerunku zmarłej kobiety przeważnie służy tylko podkreśleniu tragizmu losów potomków obu rodzin – samuraja i masażysty – a nie wywołaniu u widza dreszczu grozy. Przy czym ów „tragizm” też jakoś niespecjalnie porusza, bo manierą gry i oszczędną scenografią „Kaidan” mocno przypomina chałturki przeznaczone dla telewizji: płynie sobie leniwie, pozwalając fabule sunąć bez końca torami sztucznawego romansu.
Odbioru opowieści nie poprawiają też rozsiane tu i ówdzie narratorskie komentarze, których obecność mniej lub bardziej sugeruje jakąś pokrętną rekonstrukcję zdarzeń stricte historycznych. Nie dziwne więc, że film – ometkowany jako horror (ach, ten kłujący w oczy czerwony pasek z napisem „Kolekcja Asian Terror”) – ma niskie oceny, bo grozy w nim jest jak na lekarstwo. Ot, znośne, kostiumowe romansidło z kapką dramatu i drobnymi akcentami nadprzyrodzonymi, przez zupełny przypadek wydane u nas na DVD.
koniec
9 grudnia 2014

Komentarze

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Dodaj komentarz FB

Najnowsze

East Side Story: Andriej Tarkowski oczyma… dziecka
Sebastian Chosiński

4 IV 2021

Nazwać Andrieja Tarkowskiego klasykiem światowej (nie tylko radzieckiej i rosyjskiej) kinematografii – to jakby nic o nim nie powiedzieć. Był bowiem nie tylko reżyserem, ale i natchnionym poetą kina, wizjonerem i chrześcijańskim mistykiem, który w swoich filmach sięgał po skrajnie odmienne tła – od średniowiecznej Rusi po bezbrzeżny Kosmos. Dokumentalny film „Świątynia kina” opowiada o jego życiu i twórczości z perspektywy syna artysty.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: Iwan, Marika i Garbaty Karp
Sebastian Chosiński

3 III 2021

Ostatni odcinek kryminalnego miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot?” udanie wieńczy całość. Scenarzyści (bracia Wajnerowie) i reżyser zadbali bowiem o odpowiednią porcję emocji, ale także o sceny mogące poruszyć serce. Na główną postać odcinka wyrósł też, zostawiając na drugim planie Gleba Żegłowa, grany przez Władimira Konkina Szarapow.

więcej »

Klasyka kina radzieckiego: „Ferdinand” nie do zdarcia
Sebastian Chosiński

24 II 2021

W czwartym (przedostatnim) odcinku miniserialu Stanisława Goworuchina „Gdzie jest Czarny Kot” mają miejsce dwa nadzwyczaj ważne wydarzenia. Po pierwsze: wydział, którym kieruje kapitan Gleb Żegłow, wpada wreszcie na trop Foksa i zastawia na niego pułapkę. Po drugie: udaje się odpowiedzieć na pytanie, czy to doktor Iwan Siergiejewicz Gruzdiew jest odpowiedzialny za śmierć eksżony Łarisy.

więcej »

Polecamy

Kevin Smith. Sprzedawcy 2

Do sedna:

Kevin Smith. Sprzedawcy 2
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Jay i Cichy Bob kontratakują
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Dogma
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. W pogoni za Amy
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Szczury z supermarketu
— Marcin Knyszyński

Kevin Smith. Sprzedawcy
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Pułapka
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Koniec świata
— Marcin Knyszyński

Richard Kelly. Donnie Darko
— Marcin Knyszyński

Alejandro González Iñárritu. Zjawa
— Marcin Knyszyński

Zobacz też

Tegoż twórcy

29 WFF: Dzień czwarty
— Karolina Ćwiek-Rogalska, Urszula Lipińska, Jarosław Loretz

Zmętniała woda
— Jarosław Loretz

Krótko o filmach: Marzec 2003
— Michał Chaciński

„Ringu” i „The Ring” w ringu
— Michał Chaciński

Tegoż autora

Danie w średnim stanie
— Jarosław Loretz

Podboje i wyboje
— Jarosław Loretz

Wątpliwa reklamówka
— Jarosław Loretz

Krok w dobrą złą stronę
— Jarosław Loretz

Zabiedzona flota: Nielotny
— Jarosław Loretz

Kryminalna grabież czasu
— Jarosław Loretz

Anioł w zielonych kaloszach
— Jarosław Loretz

Nazwobójca
— Jarosław Loretz

Siódma dusza po kisielu
— Jarosław Loretz

Wąż zwany Hydrą
— Jarosław Loretz

Copyright © 2000- – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.