dzisiaj: 2 września 2010
w Esensjopedii w Esensji w Google
Zobacz koniecznie:

Komiksy

Magazyn XCVIII

Podręcznik

Nasz profil na Facebooku Podążaj za nami na Twitterze Informujemy na Blipie Nasz profil na Naszej-klasie Czytaj nasze wiadomości w Cafe News Students.pl

Nowości

komiksowe

więcej »

Zapowiedzi

komiksowe (wybrane)

więcej »

O kocie, co nie jeździł koleją

Nie wiedzieć czemu twórcy komiksowi uznają, że najbardziej wdzięcznym zwierzakiem do roli antropomorficznego bohatera jest kot. Był już kot leniwy, kot à la Bogart, kot Rabina, tym razem dostajemy kota w oparach absurdu.

Jean-Pierre Duffour, Lewis Trondheim
‹Dworzec Centralny›

EKSTRAKT:70%
TytułDworzec Centralny
Tytuł oryginalnyGare Centrale
Scenariusz (komiks)Lewis Trondheim
RysunkiJean-Pierre Duffour
WydawcaMroja Press
Cena28,00
Data wydaniaczerwiec 2009
Wyszukaj wSkąpiec.pl
Lewis Trondheim to pseudonim francuskiego twórcy komiksowego Laurenta Chabosy. Artysta to niezwykle pracowity. Jest autorem i współautorem ponad 100 komiksów, a – co nie zawsze jest regułą – w jego przypadku w parze ilość przechodzi w jakość. Trondheim zdobył międzynarodowe uznanie, czego dowodem są liczne nagrody i nominacje (m.in. nagroda Grand Prix Angouleme w roku 2006, oraz nominacja do Eisner Award rok temu). „Dworzec centralny” to, po wydanej przez Egmont „Wyspie Bourbonów 1790”, w ostatnim czasie kolejny już komiks autorstwa Trondheima, jaki pojawił się na naszym rynku. Wcześniej natomiast mieliśmy okazję poznać go z „Przygód Mikołajka” (nie mylić z Mikołajkiem Goscinnego i Sempe) oraz „A.L.I.E.E.N.”.
Fabuła jest bardzo prosta: główny bohater pojawia się na tytułowym dworcu z dosyć oczywistym zamiarem udania się w podróż pociągiem. Jego uwagi początkowo nie przyciąga fakt, że tablica odjazdów jest pusta. Dopiero rozmowa z przypadkowymi ludźmi oraz nieudane próby odnalezienia kogokolwiek z obsługi, kto mógłby udzielić informacji na temat odjeżdżających pociągów, powodują, że zaczyna zauważać nienormalność sytuacji, w jakiej się znalazł. Ale nawet wtedy próbuje zachować się racjonalnie i wytrwale dąży do celu.
Na dzieło takie jak „Dworzec centralny” Trondheima i Duffoura można patrzeć z wielu perspektyw, doszukiwać się różnego sensu i symboliki. Bardzo możliwe, że jest to po prostu gra autorów formą i treścią. Wepchnęli swojego kociego bohatera na fatalistyczne tory i bawią się jego dążeniem do odnalezienia się w otaczającym go absurdzie. I, prawdę powiedziawszy, to te próby czynią z niego najbardziej absurdalny element całej historii. W domu wariatów najsilniej wyróżnia się ktoś normalny.
Graficzna strona „Dworca…” autorstwa Jeana-Pierrea Duffoura współgra ze scenariuszem. Monochromatyczna kolorystyka oraz koślawa kreska i mocno zaniedbana perspektywa podkreślają charakter historii wraz z jej nonsensownym zabarwieniem. A wspomniani na początku zwierzęcy bohaterowie to wrażenie pogłębiają.
Zdecydowanie najsłabszy element dzieła Trondheima i Duffoura to zakończenie. Z oczywistych względów nie wchodząc w szczegóły, jest zwyczajnie zbyt proste. A może właśnie tak powinny się kończyć absurdalne historie?
koniec
24 sierpnia 2009
dodajdo

Komentarze

W chwili obecnej nie ma żadnych komentarzy. Twój może być pierwszy!

Dodaj komentarz

Imię:
Treść:
Działanie:
Wynik:

Najnowsze

Komiksy z przemytu: Taksówka Bruce’a Willisa
Marcin Osuch

31 VIII 2010

Każdy, kto zetknął się z serią „Valerian”, wie, że największym atutem tego komiksu jest Laurelina: wedle wszystkich subiektywnych kryteriów najbardziej seksowna bohaterka komiksowa. Ale jest też „Valerian” jedną z najważniejszych serii SF komiksu frankofońskiego. Szkoda, że w Polsce znany jest tylko z pięciu albumów, i to wydanych prawie dwadzieścia lat temu.

więcej »

Doskonałe „Niedoskonałości”
Konrad Wągrowski

26 VIII 2010

„Niedoskonałości” Adriana Tomine to znakomity komiks obyczajowy, przywołujący na myśl osiągnięcia Craiga Thompsona i Daniela Clowesa.

więcej »

Dobry komiks, po prostu
Marcin Osuch

23 VIII 2010

„Historia bez bohatera” to przede wszystkim możliwość zapoznania się z wcześniejszą twórczością Jeana van Hamme’a – nim stał się gwiazdą komiksu frankofońskiego. Jest też ciekawym eksperymentem, gdy autor postanawia po dwudziestu latach dopisać kontynuację, której wcześniej w ogóle nie planował.

więcej »

Polecamy

1410 #8

1410:

1410 #8
— Agata Nawrot

1410 #7
— Agata Nawrot

1410 #6
— Agata Nawrot

1410 #5
— Agata Nawrot

1410 #4
— Agata Nawrot

1410 #3
— Agata Nawrot

1410 #2
— Agata Nawrot

1410 #1
— Agata Nawrot

Zobacz też

Tegoż autora

Komiksy z przemytu: Taksówka Bruce’a Willisa
— Marcin Osuch

Dobry komiks, po prostu
— Marcin Osuch

Był sobie zamach
— Marcin Osuch

Ta-pa-ti-ti!!!
— Marcin Osuch, Agnieszka Szady, Konrad Wągrowski

Weekendowa Bezsensja: The Best of Nerwosolek
— Marcin Osuch

BD znaczy Komiks #1: Powrót Bragona
— Marcin Osuch

Weekendowa Bezsensja: The Best of Hegemon
— Marcin Osuch

Obsesja Skywalkera
— Marcin Osuch

Najlepszy, zdecydowanie najlepszy
— Marcin Osuch

Powrót superbohatera
— Marcin Osuch

Copyright © 2000-2010 – Esensja. Wszelkie prawa zastrzeżone.
Jakiekolwiek wykorzystanie materiałów tylko za wyraźną zgodą redakcji magazynu „Esensja”.