Zanim zostaną korporacyjnymi robotami harującymi od świtu do nocy w świetle neonowych chryzantem, Japończycy mają ostatnią oazę niewinności i szczęścia – szkołę średnią. Tak przynajmniej tłumaczą to rozmaite blogi i artykuły, z którymi się zapoznałem, starając się zrozumieć ten fenomen. Ponieważ są w internecie, to muszą być prawdą. Rzeczywiście jednak, to podejście tłumaczy olbrzymią popularność – we wszystkich grupach wiekowych w Japonii – mang, których bohaterowie są uczniami szkoły średniej. Zrozumiałe jest zatem, że wielu autorów rzuca biednych młodych ludzi na progu dorosłości pośród zboczeńców, nadnaturalne potwory oraz totalitarne dystopie uprawiające z nimi sadystyczne gierki. „Battle Royale” zalicza się do tej ostatniej kategorii. Jej autorzy podlewają fabułę krwią, nawożą psychiczną i fizyczną przemocą, starannie pielęgnują, aż wyrasta im rzecz w pełni zasługująca na ostrzeżenie „tylko dla dorosłych”.