Powstałe w roku 1970 Brigate Rosse (wł. Czerwone Brygady) były skrajnie lewicową organizacją terrorystyczną. Głosiła ona hasła walki z kapitalizmem i materializmem, oderwania od NATO oraz budowy nowego, komunistycznego porządku. Preferowała działania partyzanckie. Choć od początku zajmowała się porwaniami, to pierwotnie robiła to jedynie na pokaz, dla zyskania rozgłosu – a uprowadzeni (z reguły szefowie wielkich fabryk lub przedstawiciele związków zawodowych) byli wypuszczani. Jednemu z nich odesłano nawet zgubiony w niewoli zegarek, a drugiemu dano bilet na powrót do domu. Z czasem jednak działania BR uległy radykalizacji. Organizacja wzięła na celownik policję, karabinierów i wymiar sprawiedliwości. Schwytani partyzanci odmawiali współpracy z sądem, rezygnowali z prawa do obrony – a gdy to sąd przydzielał im adwokatów, ci byli najczęściej mordowani. Oprócz tego w Turynie w samym roku 1977 BR dokonały 160 aktów terroru – w tym 85 zamachów bombowych. Jednak najgłośniejszą ich zbrodnią było zabójstwo Aldo Moro – pięciokrotnego premiera Włoch z ramienia chadecji – w roku 1978.