W rolach głównych występują ci sami bohaterowie, którym w poprzednich przygodach udało się ukraść orzechy z farmy pana Jonesa oraz odzyskać weselny placek z ponurej fabryki babuni Kitty. Nie zapomniano jednak o kilku nowych, niezwykle barwnych wiewiórczych piratach: jeden z nich uwielbia być wystrzeliwany z okrętowych dział jako kula armatnia, drugi tylko szuka okazji, by dobrać się do beczki z rumem, zaś inny jest dumnym Irlandczykiem, który chętnie każdemu opowie o chwalebnej historii swojego rodu.

Niestety, kiedy poznamy zabawne elementy związane z nowymi bohaterami i wrogami (Bezbrody, kapitan Mendoza czy Piracka Szczurza Horda) przychodzi pora na bliższe spotkanie z przygodą. Tutaj niestety, podobnie jak w samym SA oraz „The Pie Incident”, jest nędznie. Autorzy nie pokusili się nawet o najmniejsze urozmaicenie typowego biegania, przeszukiwania kolejnych pomieszczeń oraz wygrzebywania nietypowych przedmiotów z różnych dziwnych miejsc (od okrętu, przez wyspę skarbów, aż po wieżę, w której przetrzymywana jest porwana księżniczka). Ten sam mechanizm trącił wiewiórką już w poprzedniej przygodzie, tutaj zaś najzwyczajniej w świecie nuży.

Jakość „Squirrels Ahoy” tylko odrobinę przewyższa to, co zaprezentowano w poprzedniej przygodzie. Mocną stroną tego dodatku jest humor, który (głównie przez wykorzystanie pirackiej konwencji) jest o wiele lepszy niż ostatnio. To jednak o wiele za mało by uznać go za dobry.