W tych prostych grach logicznych rzecz idzie co prawda nie o odmierzenie określonej ilości wody za pomocą ograniczonej liczby pojemników, a o umiejętne rozparcelowanie cieczy w sytuacji, gdy pojemników mamy „w sam raz”. Oczywiście w takim wypadku również trzeba się nagłowić i wykazać zdolnościami matematycznymi. Do zawieszonych „pod sufitem” baniaków o różnej pojemności, napełnionych oczywiście wodą, dobrać trzeba odpowiednie „garnki”, również o różnym litrażu i kształcie. Chodzi więc o obliczanie łącznej i cząstkowej objętości oraz o umieszczanie w przestrzeni odpowiednich pojemników, np.: pod zbiorniki dwu- i trzylitrowy umieszczone obok siebie należy podstawić rzecz jasna pojemnik pięciolitrowy. Ułatwiać (lub utrudniać) mają to rury wodociągowe, częściowo jako nieruchome obiekty na planszy, pod które należy się podłączyć, a częściowo układane przez gracza – oczywiście w celu poprowadzenia wody od zbiornika do końcowego pojemnika. Obsługa i zasady gry są zresztą bardzo intuicyjne, choć rozgryzienie najefektywniejszych reguł, według których należy rozmieszczać pojemniki, może zająć trochę czasu.