Jubileusz: Here’s… Esensja!

Postanowiliśmy się Wam zaprezentować. Poznajcie nas – oto redaktorzy „Esensji” mówią o sobie. Czasami w bardzo nietypowy sposób… Poznajcie tę wybuchową mieszankę młodości i doświadczenia, urody i intelektu… Kolejność – oczywiście jak najbardziej demokratycznie – alfabetyczna.

Drogi Potencjalny Autorze!

Jeśli po lekturze naszego pisma uznałeś, że warto przysłać nam swoje prace, to będzie nam bardzo miło się z nimi zapoznać. Jednak zanim wydasz komendę ‹Wyślij› w swoim programie pocztowym, prosimy, abyś przeczytał poniższy tekst.

Reklama w Esensji

Zapraszamy do zapoznania się z informacją o reklamie w "Esensji".

RSS – kanał informacyjny

Od dziś czytelnicy maja możliwość łatwego i wygodnego śledzenia aktualizacji na stronach Esensji – uruchomiliśmy kanał informacyjny RSS.

Redakcja Esensji

Skład redakcji Esensji

Chwalimy się!

Nagrody, nominacje, wyróżnienia oraz fragmenty artykułów o Esensji.

Esensja poszukuje Sprzedawcy Przestrzeni Reklamowej
Esensja

Zapraszamy do zapoznania się z naszym ogłoszeniem.

Można komentować… więcej!
Esensja

„Esensja” wdrożyła nową funkcjonalność – możliwość komentowania nie tylko tekstów, ale i zasobów Esensjopedii – konkretnych filmów, książek, komiksów, płyt czy gier.

Nowy, Lepszy Serwer!
Esensja

Jeśli widzisz tę informację, to znaczy, że czytasz „Esensję” na Nowym, Lepszym Serwerze. Staraliśmy sie przetestować wszystkie elementy, jednak może się zdarzyć, że gdzieś jeszcze pojawią się kłopoty. W takim przypadku oczywiście nas powiadom!

Nie nauczyłem się tanga
Roman Cielecki

Czy tango może stać się czymś w rodzaju obsesyjnej neurozy? Teoretycznie wszystko jest możliwe, na przykład u Prousta zapach margeritki wywoływał ciągi skojarzeń na kilkaset stron druku – a czymże jest pospolity kwiatuszek wobec argentyńskiego tanga?

Sierpniowa noc
Jacek Dukaj

MOGŁEM to zrobić. I ta możliwość zaczęła mnie zasysać, wciągać, wpadałem niczym w studnię – stopa, ręka, ręka, filiżanka – przecież to ułamek sekundy, tak niewiele trzeba, MOGĘ to zrobić, MOGĘ, co powstrzyma moje ciało, kiedy już się poderwie, kto zahamuje ruch?

Pies, czyli kot
Grzegorz Wiśniewski

Na drugim stole leżałem ja! Mógłbym się oszukiwać, że jestem szczuplejszy, smuklejszy, bardziej wysportowany – ale nie miało to sensu. To byłem ja, wielki mieszaniec o białawej sierści, skrępowany skórzanymi pasami. Ja leżący uniosłem głowę i spojrzałem na mnie.

– Cześć, cześć Albercik… to ja, poznajesz? To ja, Strucelek…

Spojrzałem w dół, na łapy. Były smukłe, drobne, szare i pręgowane. Z końców wychylały się zakrzywione, ostre pazurki.

Wielki Przewodniku, byłem kotem!

City Sounds 2012 rozpocznie się już 9 lutego

3 II 2012